witam. jestesmy ze soba ponad 4 lata, po roku znajomosci pobralismy sie...po 4 miesiacach od slubu zaszlam w ciaze. bylo miedzy nami bardzo dobrze, a jednak....bedac w ciazy zaczelam wyczuwac cos...mam taki zmysl, wyczuwam zdrade, smierc, wypadki, nie wiem, jak to nazwac. wlaczylam jego telefon, a tam smsy...od poczatku klamal, ze to pomylka, ze to nie do niego, w koncu sie przyznal, ze tylko pisali, nie doszlo do niczego- wierze w to akurat, bo to moja "znajoma".spokoj nie trwal dlugo.po kilku miesiacach portal erodate.skasowal profil, widzialam tylko w historii, ze wysylal jakies wiadomosci, co tam dokladnie robil- nie wiem, ale wiadomo, do czego ten portal sluzy. pozniej zalozyl facebooka, nie potrafiac go obslugiwac-wyslal wiadomosc do jakiejs dziewczyny na ogolnym profilu, znajomi mi powiedzieli, ze cos do kogos pisal...szybko to skasowal i usunal profil, ja sie wynioslam z dzieckiem do mamy.pozniej znalazlam w historii komputera, ze szukal pokoi na godziny, zeszlego roku-latem opakowanie po prezerwatywie w spodniach, on na wszystko ma jakies wytlumaczenie, a ja glupia bardzo chce w to wierzyc, choc mi sie nie udaje. latem tez wysylal wiadomosci znowu na erodate, przez przypadek nie wylogowal sie ze swojej poczty, ja sprawdzilam tam haslo i login n erodate, czekalam, kiedy wyjdzie z domu, zalogowalam sie i przezylam szok- pisal do roznych dziewczyn, ze chce sie bzykac, ze sie nie zakocha, chodzi mu tylko i wylacznie o seks....po miesiacu wyszlo, ze kiedy pojechal do pracy do belgii, juz piatego dnia umowil sie z jakas dziewczyna do pubu, ja juz sama siebie nie szanuje, bo od niego nie odeszlam...nie pracuje, wychowuje dziecko, wynajmujemy mieszkanie, nie moge patrzec na niego, czuje do niego obrzydzenie, do siebie samej, ciagle o tym mysle, nie potrafie zapomniec, chce, zeby cierpial tak, jak ja...szczerze- gdybym miala za co sie utrzymac- odeszlabym od niego. ale nie mam dokad pojsc i za co. wiem, ze co chwile bedzie to robil, on juz sie nie zmieni- zachowuje sie identycznie, jak jego matka. ja od czasu jego pierwszej zdrady nie ufam mu i niszcze sama siebie zadreczaniem sie, zadreczam jego, kiedy jest chwile dobrze, ja nagle wypytuje go o zdrady, wytykam przy kazdej klotni...boli mnie to, ze on nie ma sobie nic do zarzucenia, wg niego to moja wina, bo "jestem zolza"- ale nie bylam nia, zanim zdradzil pierwszy raz. wyzywa mnie, podnosi na mnie reke, nawet przy dziecku- najlepsza obrona jest atak. kiedy go na czyms przykrywam- obrywam. nie chce takiego zycia szczegolnie dla swojego dziecka, ale nie poradze sobie sama, nie mam pomocy rodziny, nie mam co z dzieckiem zrobic....marze, zeby poznac kogos, kto mnie pokocha, kto rozbudzi we mnie poczucie szacunku do samej siebie i przywroci mi wiare w ludzi i malzenstwo, uwolni od tego chorego czlowieka...dodam, ze jestem atrakcyjna osoba, dbam o siebie, ale przez zdrady meza, czuje sie jak totalne zero...