CZy to mozna nazwać zdradą???/Już sama nie wiem.Zakochałam sie w nim bez pojęcia,wysoki,ciemne włosy,pociągła twarz,****owne ciało,poprostu ideał dla mnie.jestesmy juz 3 lata po slubie ,znamy sie 4 lata,a jest dla mnie coraz pzrystojniejszy,nabrał masy,takie ciacho,****owny,umiesniony,a jego tyłeczek niebo....ma takie milusie ciałko,uwielbiam sie do niego pzrytulać,jest cudony,podejdzie do mnie aj już mam ochote naniego,tak działa na mnie jak miodek dla pszczół:)Poznalismy sie na sympati,potem zamieszkalismy razem,ja jestem po rozwodzie i mam dziecko,oczywiscie pisał o mnie byłej jak sie okazało wiedziałą o wszystkim,o moim dziecku,zabolało mnie to bardzo.po roku wzielismy cywilny,to było moje udowodnienie dla niego jak bardzo go kocham.był cudowny,czuły,byłam taka szcześliwa,jego była czesto odwiedzała moj i jego profil ,nie wiem po co,po roku małżenstwa chcielismy miec dziecko,ja w sumie sie wahałam,ale sie zgodziłam,i znowu udowodnienie mojej miłosci,i wtedy wszystko sie zmieniło,przytyłam troche,moje ciało sie zmieniało,czułam że nie mam w nim oparcia,czułąm sie taka samotna,tyle w zyciu przesząłm......coraz czestsze kłótnie,o wszystko,czasem był taki oschły dla mnie,jak urodziłam byłam szczesliwa,mam 2 wspaniałych synów,był troche pzry mnie jak miałam bóle,ten jego wzrok jak cierpiałąm,nigdy tego nie zapomne,był ale czułam sie jakbym była sama,por od straszny i rekonwalescencja po masakra,czuąłm sie jak potwór gruba,nawet tak sam z siebie mnie nie przytulał,a ja sie czuąłm coraz gozrej,coraz bardziej samotna,sama,miałam pieknych synków,jeden 4 lata drugi 2 miesiace,byli dla mnie wszystkim.A mąz nie był juz taki czuły,tylko mi sie pzryglądał,a ja sie czułąm okropnie,gruba brzydka,niedoceniona ,nawet mi nie podziekował za wspaniałego syna,nawet jednego badyla nic(1 kwiatek)NIC,jak sie kochalismy to nie było to co kiedyś,nie dotykał mnie jak kiedys ,nie całował,w sumie juz wogóle.załamka,płakałam codzien,rozne mysli chodziły mi po głowie.i postanowiłam go sprawdzic,podstawiam sie jako jego była dziewczyna,i zaczełam pisać ,odpisał i poprosił o jej nr telefonu żeby moja zona sie o tym nie dowiedziała,myslałam że umre,mój swiat runał,prawie zemdlałam,brakowało mi powietrza,kupiłąm startówke i pisałam, do mnie zadzwonil ze nie ma czasu rozmawiac bo ma dużo pracy a pisał cały dizen smsy maił taki dobry humor ,był takis zczeliwy.pisał ze niby ma żone i dizeci ale jednak kusiło go i pasał, ajak wspomnełam o spotkaniu,to napisał że cos wykombinuje na wekendzie,a jest na hotelu z tesciem i nie moze sie spotkac na tygodniu,bo tesciu,jak to napisał,ja wiem że by sie z nia spotkał i zle to rozegrałąm ,bo bym doprowadziła do spotkania,zadzwonił i jak twierdził Mały syn mnie zdradził ,bo jiby go usłyszał,a potem stwierdził że miał mi powiedziec że miał mi powiedzieć ,tylko nie wiem kiedy,po fakcie czy co.....muj swiat runoł całe moje zaufanie niby nie zdradził ale pisał ,ja z małymi dziecmi,a on se pisze....a niby tak mnie kochał,miałam byc taka szczesliwa,obiecywał mi i co, tylko łzy,niby sobie to wyjasnilismy,że podejrzewał że to ja ,ale po co pisął ,po co odpisywał,po co pisał żeby moja żona o tym nie wiedziała,ja robie dla niego wszystko ,pindrze sie , maluje na jego przyjazd,chce mu sie podobac,dbam o siebie,a on nawet tego nie doceni żadnego komplementu,nic ,a ja mu mówie na każdym kroku jaki to fajny,przystojny jest,jakie ciacho,bo taka prawda jest dla mnie boski,widzie jak kobiety na niego spoglądają,nie czuje sie dowartosciowana,doceniona,gruba brzydka.....samotna,staram sie zapomniec o tym ale nie moge czasem jest dobrze a za chwile znowu ....staram sie non stop,wszystko dla niego a to on miał sie starac nie ja,to nie ja zawiniłam,moze i przesadzam,ale jak mam mu ufac za kilka lat znowu mi moze jakis numer wywinie ,tylko to nie ja sie podstawie tylko to bedzie prawdziwa kochanka.pomimo wszystko kocham go bardzo ,nad życie ,jest dla mnie wszystkim,tesknie jak jest w delegacji,mysle o nim non stop,nigdy mi sie nie znudzi,nawet po 3 latach jak mnie całuje i przytula to mam dreszcze,zrobiłabym dla niego wszystko,kocham go jeszcze bardziej ,mocniej,ale ta sytuacja nie daje mi spokoju,nie daje sobie z tym rady,teraz sie zastanawiam ,czy dobrze zrobiłam że sie z nim nie rozstalam,sama nie wiem,zranił mnie bardzo,z drugiej strony nie potrafiąłbym bez niego żyć,,cierpie nadal,skonczy sie to kiedys/chce isc do psychologa bo nie daje rady ,nie potrafie,ukrywam pzred nim moje emocje,to co czuje ,co sie ze mna dzieje,pomysli ze jestem słąba i ze psycha siada, i moze mnie zostawić,wiadomo,a ja szara myszka,przecież nie moge mu powiedzieć że mam z tym problem co on se o mnie pomyśli,udaje twardą a w rzeczewistości słabeuszka,pisze tutaj bo nie mam z kim pogadać o tym ,troche mi ulżyło,i chyba chwilowo,kocham go bardzo marze o slubie koscielnym z nim,a na rocznice slubu chce go zabarc gdzies na wekend we dwoje tylko my razem,powiem mu żeby jechał tam po kogos z rodziny ,moze w góry ,taka niespodzianka,tylko my dwoje,taka rozmowa szczera we dwoje,i moze uda mi sie zaczać wszystko od nowa i zaufac na 100% jak kiedyś,wybaczyć,.ja nie wymaga wiele ,troche czułosci zrozumienia,docenienia,jakis komplement,moze i mam taki charakter ,trudny,a zycie to tez kompromis przecież,biore ale i daje siebie