Reklamy...
Zobacz Temat
Zdrada - portal zdradzonych | Forum dla zdradzonych i zdradzających | Obok tematu
Strona 6 z 20 << < 3 4 5 6 7 8 9 > >>
Autor RE: czytamy za mało ?
Deleted_User
User deleted!

Postów: 0
Nowy

Miejscowość: nowhere
Pomógł: 0

Data rejestracji: 01.01.70

Ostrzeżenia:
Dodane dnia 18-07-2012 11:35
"Następny do raju" ?


This user has been deleted!
http://basti2web.de Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor
RE: czytamy za mało ?
Wścibski Gość
Nadistota

Avatar Użytkownika

Postów: Bardzo dużo
Data rejestracji: Od zawsze
Dodane dnia 22-03-2019 05:41
Reklama
Góra http://www.zdradzeni.info/ Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: czytamy za mało ?
Tulia
Użytkownik Avatar Użytkownika

Postów: 948
Expert

Pomógł: 2

Data rejestracji: 03.11.09

Ostrzeżenia:
Dodane dnia 18-07-2012 11:52
bingo smiley
Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: czytamy za mało ?
nutoj
Użytkownik Postów: 79
Stały bywalec

Pomógł: 2

Data rejestracji: 22.12.11

Ostrzeżenia:
Dodane dnia 18-07-2012 16:22
Dałaś dobrą podpowiedź. Z młodych, współczesnych miałem w zasadzie do wyboru tylko czterech: Stachurę, Bursę, Wojaczka i Hłaskę. Dialogi to konik tego ostatniego, poza tym pozostała trójka to bardziej poeci niż prozaicy, więc wybór był jednoznaczny.


To nie kochanka, ale sypiam z nią,
Choć śmieją ze mnie się i drwią.
Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: czytamy za mało ?
Tulia
Użytkownik Avatar Użytkownika

Postów: 948
Expert

Pomógł: 2

Data rejestracji: 03.11.09

Ostrzeżenia:
Dodane dnia 18-07-2012 18:27
no tak. nastepnym razem bardziej sie postaram smiley za dobrzy jestescie...
Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: czytamy za mało ?
Deleted_User
User deleted!

Postów: 0
Nowy

Miejscowość: nowhere
Pomógł: 0

Data rejestracji: 01.01.70

Ostrzeżenia:
Dodane dnia 27-07-2012 08:12
"Ta kobieta. Wallis Simpson" Anne Sebba

Kobieta, dla której król zrezygnował z tronu.
Bohaterka obsypanego Oscarami filmu Jak zostać królem!
Nazywana przez królową Elżbietę "tą kobietą", nie była ani ładna, ani szczególnie błyskotliwa. Oskarżana o bycie czarownicą, kobietą lekkich obyczajów, nazistowskim szpiegiem. Dwukrotna rozwódka, która, jak głosili łowcy sensacji i plotkarze, zahipnotyzowała księcia i doprowadziła do jego abdykacji.

Może mało ambitna, ale łatwa do przeczytania biografia...Nie będę powielać recenzji...Zdrada, kłamstwa, hipokryzja, skutki wyboru kierowania się własnym próżnym ego, ówczesne odniesienie do cudzołóstwa, rozwodu, może nawet pewien morał...



This user has been deleted!
http://basti2web.de Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: czytamy za mało ?
Tulia
Użytkownik Avatar Użytkownika

Postów: 948
Expert

Pomógł: 2

Data rejestracji: 03.11.09

Ostrzeżenia:
Dodane dnia 27-07-2012 09:35
gdyby ktos czul sie jeszcze za malo zdolowany tym wakacyjno-rodzinnym szalenstwem, gdyby nie dosc sie nakatowal ogladaniem szczebiocacych malzenstw przy baltyckiej rybce, gdyby nie wystarczajaco mu nadojadly snujace sie pary romantycznie zapatrzone w siebie i w przyszlosc, ewentualnie jesli ktos ma potrzebe masochistycznego zmecania sie nad soba, to polecam ksiazke "Wielkanocna parada" Richarda Yatesa. po niej to juz czlowiekowi jest tak beznadziejnie, ze gorzej sie juz nie da. co tez moze byc pewna wartoscia smiley
poza tym ksiazka jest napisana swietnie. autor jest wnikliwym obserwatorem zycia. nie popisuje sie blyskotliwoscia i humorem, ale razi prawdomownoscia na temat samotnosci, plytkosci zycia, dazenia do szczescia, zwiazkow. bohaterki tej powiesci nie budza specjalnie sympatii, ani szczegolnie ladne, ani bystre. po przeczytaniu bylam na dnie rozpaczy. ale to naprawde niezla ksiazka, polecam. rowniez inne tego autora, jest swietny!
Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: czytamy za mało ?
Deleted_User
User deleted!

Postów: 0
Nowy

Miejscowość: nowhere
Pomógł: 0

Data rejestracji: 01.01.70

Ostrzeżenia:
Dodane dnia 06-09-2012 22:53
Paulo Coelho

Zdumiewającym może się wydawać fakt, że wielu
ludzi boi się szczęścia. Oznacza to dla nich zmianę starych przyzwyczajeń
i utratę własnej tożsamości.

Często stwierdzamy, że nie jesteśmy warci dobrych rzeczy,
które się nam przytrafiają. Nie akceptujemy cudów, gdyż ich akceptacja
skłania nas do poczucia, że jesteśmy coś winni Bogu. Co więcej, boimy
się, że moglibyśmy przywyknąć do szczęścia.

Myślimy: "Lepiej nie kosztować z kielicha
radości, bo kiedy ono minie przyjdzie cierpienie".

Obawiając się słabości, przestajemy się rozwijać. Obawiając się płaczu,
przestajemy się śmiać. Poniżej kilka opowiadań na ten temat:




(1947-) Paulo Coelho urodził się w Rio de Janeiro. Zanim stał się jednym z najbardziej poczytnych powieściopisarzy był dramatopisarzem, dyrektorem teatru,, hipisem oraz autorem tekstów piosenek dla kilku znanych gwiazd muzyki pop, takich jak Elis Regina i Raul Seixas. Krótko potem pracował jako dziennikarz i autor telewizyjnych spektakli teatralnych.

W 1986 Coelho podróżował drogą średniowiecznego hiszpańskiego pielgrzyma Santiago. Opisał potem swoje doświadczenia z wyprawy w książce "Pielgrzym" wydanej w 1987 r. (polskie wydanie 2003r.). Druga książka - "Alchemik " (1989 r.) - stała się jedną z najchętniej czytanych współczesnych powieści. Jest to autentyczny fenomen wydawniczy. W krótkim czasie "Alchemik" stał się bestsellerem w 29 krajach. Według międzynarodowego magazynu "Publishing Trends", druga powieść Coelho była jednym z 10 najlepiej sprzedających się książek w 1998 r.
Inne tytuły to: "Brida" (1990), "Walkiria" (1992), Maktub (1994), "Nad brzegiem rzeki Piedry usiadłam i płakałam"(1994), "Piąta Góra" (1996), "Podręcznik wojownika światła" (1997), "Weronika postanawia umrzeć" (1998), "Demon i Panna Prym" (2000), "Jedenaście minut" (2003), "Zahir" (2005), Czarownica z Portobello (2007). Jego powieści zostały opublikowane w ponad 150 krajach, zostały przetłumaczone na 51 języków. Zostało sprzedanych więcej niż 31 milionów książek, co pozwoliło Coelho'wi na zajęcie drugiej pozycji na świecie, wśród autorów bestsellerów w 1998 r. Według francuskiego magazynu "Lire" (Marzec 1999).
Wydanie 37: Szukając szczęścia

Zdumiewającym może się wydawać fakt, że wielu
ludzi boi się szczęścia. Oznacza to dla nich zmianę starych przyzwyczajeń
i utratę własnej tożsamości.

Często stwierdzamy, że nie jesteśmy warci dobrych rzeczy,
które się nam przytrafiają. Nie akceptujemy cudów, gdyż ich akceptacja
skłania nas do poczucia, że jesteśmy coś winni Bogu. Co więcej, boimy
się, że moglibyśmy przywyknąć do szczęścia.

Myślimy: "Lepiej nie kosztować z kielicha
radości, bo kiedy ono minie przyjdzie cierpienie".

Obawiając się słabości, przestajemy się rozwijać. Obawiając się płaczu,
przestajemy się śmiać. Poniżej kilka opowiadań na ten temat:

Śladami Mojżesza


Rabbi Zuya chciał odkryć tajemnicę życia. W tym
celu zaczął naśladować życie Mojżesza.

Przez wiele lat próbował zachowywać się jak prorok
- jednak bez rezultatu, do którego dążył. Pewnej nocy, zmęczony studiowaniem,
zapadł w głęboki sen. W śnie pojawił się Bóg, który przemówił:

- Dlaczego jesteś taki zdenerwowany mój synu?


- Moje dni na Ziemi wkrótce się skończą, a ja
nadal jestem tak daleki od ideału, jakim był Mojżesz - odpowiedział Zuya

- Gdybym potrzebował kolejnego Mojżesza, stworzyłbym
go - powiedział Bóg. - Kiedy przybędziesz do mnie, abym cię osądził, nie
będę pytał czy byłeś dobrym Mojżeszem, ale kim ty jesteś. Postaraj się
być dobrym Zuya.

Śmierć wyczerpanego osła


Nasredin zdecydował się udać w podróż, w celu
odkrycia nowych technik medytacji. Osiodłał swojego osła i ruszył do Indii,
Chin oraz Mongolii. Rozmawiał tam z wielkimi mistrzami, lecz niczego nie
odkrył.

Słyszał opowieść o pewnym nepalskim mędrcu, wyruszył więc do Nepalu, aby
się z nim spotkać. Kiedy wspinał się po zboczach, jego osioł zdechł z
wyczerpania. Nasredin pochował go w tym miejscu, po czym gorzko zapłakał.
Ktoś przechodził obok i powiedział :

- Przybyłeś, by szukać świętego, to pewnie jego
grób, a ty opłakujesz jego śmierć.

- Nie, to jest miejsce, gdzie pochowałem mojego
osła, który zdechł z wyczerpania.

- Nie wierzę - powiedział nowy przybysz. - nikt
nie płacze nad martwym osłem. To musi być miejsce, gdzie zdarzył się cud,
a ty chcesz zachować go tylko dla siebie.

Mimo, że Nasredin wyjaśniał w kółko to samo, nie
odnosiło to żadnego skutku. Mężczyźni powędrowali do następnej wioski
i opowiedzieli historię o wielkim mistrzu, który uzdrawia ludzi przy własnym
grobie. Wkrótce zaczęli przybywać tam pielgrzymi.

Stopniowo, nowiny o odkryciu Mędrca rozprzestrzeniły
się w całym Nepalu, po czym tłumy zaczęły przybywać do "świętego"
miejsca.

Pewien bogaty człowiek, myśląc, że jego modlitwy
zostały wysłuchane, zbudował imponujący monument, w którym Nasredin pochował
swojego "mistrza".

Widząc taki obrót rzeczy Nasredin zdecydował się
zostawić wszystko takim, jakie było. Jednak nauczył się czegoś raz na
zawsze: jeśli ktoś chce wierzyć w kłamstwa, nikt go nie przekona, ze jest
inaczej.



(1947-) Paulo Coelho urodził się w Rio de Janeiro. Zanim stał się jednym z najbardziej poczytnych powieściopisarzy był dramatopisarzem, dyrektorem teatru,, hipisem oraz autorem tekstów piosenek dla kilku znanych gwiazd muzyki pop, takich jak Elis Regina i Raul Seixas. Krótko potem pracował jako dziennikarz i autor telewizyjnych spektakli teatralnych.

W 1986 Coelho podróżował drogą średniowiecznego hiszpańskiego pielgrzyma Santiago. Opisał potem swoje doświadczenia z wyprawy w książce "Pielgrzym" wydanej w 1987 r. (polskie wydanie 2003r.). Druga książka - "Alchemik " (1989 r.) - stała się jedną z najchętniej czytanych współczesnych powieści. Jest to autentyczny fenomen wydawniczy. W krótkim czasie "Alchemik" stał się bestsellerem w 29 krajach. Według międzynarodowego magazynu "Publishing Trends", druga powieść Coelho była jednym z 10 najlepiej sprzedających się książek w 1998 r.
Inne tytuły to: "Brida" (1990), "Walkiria" (1992), Maktub (1994), "Nad brzegiem rzeki Piedry usiadłam i płakałam"(1994), "Piąta Góra" (1996), "Podręcznik wojownika światła" (1997), "Weronika postanawia umrzeć" (1998), "Demon i Panna Prym" (2000), "Jedenaście minut" (2003), "Zahir" (2005), Czarownica z Portobello (2007). Jego powieści zostały opublikowane w ponad 150 krajach, zostały przetłumaczone na 51 języków. Zostało sprzedanych więcej niż 31 milionów książek, co pozwoliło Coelho'wi na zajęcie drugiej pozycji na świecie, wśród autorów bestsellerów w 1998 r. Według francuskiego magazynu "Lire" (Marzec 1999).
Wydanie 37: Szukając szczęścia

Zdumiewającym może się wydawać fakt, że wielu
ludzi boi się szczęścia. Oznacza to dla nich zmianę starych przyzwyczajeń
i utratę własnej tożsamości.

Często stwierdzamy, że nie jesteśmy warci dobrych rzeczy,
które się nam przytrafiają. Nie akceptujemy cudów, gdyż ich akceptacja
skłania nas do poczucia, że jesteśmy coś winni Bogu. Co więcej, boimy
się, że moglibyśmy przywyknąć do szczęścia.

Myślimy: "Lepiej nie kosztować z kielicha
radości, bo kiedy ono minie przyjdzie cierpienie".

Obawiając się słabości, przestajemy się rozwijać. Obawiając się płaczu,
przestajemy się śmiać. Poniżej kilka opowiadań na ten temat:

Śladami Mojżesza


Rabbi Zuya chciał odkryć tajemnicę życia. W tym
celu zaczął naśladować życie Mojżesza.

Przez wiele lat próbował zachowywać się jak prorok
- jednak bez rezultatu, do którego dążył. Pewnej nocy, zmęczony studiowaniem,
zapadł w głęboki sen. W śnie pojawił się Bóg, który przemówił:

- Dlaczego jesteś taki zdenerwowany mój synu?


- Moje dni na Ziemi wkrótce się skończą, a ja
nadal jestem tak daleki od ideału, jakim był Mojżesz - odpowiedział Zuya

- Gdybym potrzebował kolejnego Mojżesza, stworzyłbym
go - powiedział Bóg. - Kiedy przybędziesz do mnie, abym cię osądził, nie
będę pytał czy byłeś dobrym Mojżeszem, ale kim ty jesteś. Postaraj się
być dobrym Zuya.

Śmierć wyczerpanego osła


Nasredin zdecydował się udać w podróż, w celu
odkrycia nowych technik medytacji. Osiodłał swojego osła i ruszył do Indii,
Chin oraz Mongolii. Rozmawiał tam z wielkimi mistrzami, lecz niczego nie
odkrył.

Słyszał opowieść o pewnym nepalskim mędrcu, wyruszył więc do Nepalu, aby
się z nim spotkać. Kiedy wspinał się po zboczach, jego osioł zdechł z
wyczerpania. Nasredin pochował go w tym miejscu, po czym gorzko zapłakał.
Ktoś przechodził obok i powiedział :

- Przybyłeś, by szukać świętego, to pewnie jego
grób, a ty opłakujesz jego śmierć.

- Nie, to jest miejsce, gdzie pochowałem mojego
osła, który zdechł z wyczerpania.

- Nie wierzę - powiedział nowy przybysz. - nikt
nie płacze nad martwym osłem. To musi być miejsce, gdzie zdarzył się cud,
a ty chcesz zachować go tylko dla siebie.

Mimo, że Nasredin wyjaśniał w kółko to samo, nie
odnosiło to żadnego skutku. Mężczyźni powędrowali do następnej wioski
i opowiedzieli historię o wielkim mistrzu, który uzdrawia ludzi przy własnym
grobie. Wkrótce zaczęli przybywać tam pielgrzymi.

Stopniowo, nowiny o odkryciu Mędrca rozprzestrzeniły
się w całym Nepalu, po czym tłumy zaczęły przybywać do "świętego"
miejsca.

Pewien bogaty człowiek, myśląc, że jego modlitwy
zostały wysłuchane, zbudował imponujący monument, w którym Nasredin pochował
swojego "mistrza".

Widząc taki obrót rzeczy Nasredin zdecydował się
zostawić wszystko takim, jakie było. Jednak nauczył się czegoś raz na
zawsze: jeśli ktoś chce wierzyć w kłamstwa, nikt go nie przekona, ze jest
inaczej.

To, co zabawne w człowieku


Uczeń zapytał Hejasi:

- Chciałbym wiedzieć, co jest najśmieszniejsze
w ludzkich istotach?

Hejasi odpowiedział:

- To, ze zawsze myślą pokrętnie: chcą szybko dorosnąć,
kiedy do się stanie narzekają, że stracili dzieciństwo, a wkrótce tracą
pieniądze, by zatrzymać swoje zdrowie; są niespokojni o przyszłośći, a
zaniedbują teraźniejszość, przez co nie żyją ani w teraźniejszości, ani
w przyszłości; żyją tak jakby nigdy nie mieli umrzeć, a umierają tak jakby
nigdy nie żyli.


Zasługujemy na dary



Podczas wykładu w Australii, wstała młoda kobieta.

- Chciałabym coś powiedzieć - stwierdziła.- Zawsze
wierzyłam, że mam dar uzdrawiania ludzi, lecz nigdy nie miałam odwagi,
aby go użyć. Pewnego dnia, mojego męża strasznie bolała lewa noga. W pobliżu
nie było nikogo, kto mógłby pomóc, więc ja - bardzo zmieszana - zdecydowałam
się położyć moje dłonie na jego nodze i poprosić ból by odszedł.

Zrobiłam to, nie wierząc, że jestem w stanie pomóc
mężowi. Nagle usłyszałam jego modlitwę: "Panie, pozwól mojej żonie
być posłańcem Twojego światła, Twojej mocy". Moja dłoń zaczęła się
rozgrzewać, a ból męża wkrótce ustąpił. Wtedy spytałam go, dlaczego modlił
się w ten sposób. Odpowiedział, że nie pamięta, aby cokolwiek mówił. Dzisiaj
jestem w stanie leczyć, ponieważ on uwierzył, że to możliwe.

Kto nadal chce ten banknot?


Cassan Said Amer opowiada o wykładowcy, który
zaczynał seminaria, wyciągając 20 dolarowy banknot, pytając:

- Kto chce ten 20 dolarowy banknot?

Kilka rąk znalazło się w górze, lecz wykładowca
powiedział:

- Zanim go przekażę, jest coś, co muszę zrobić.


Po czym pogniótł go gwałtownie i spytał ponownie:

- Kto nadal chce ten banknot?

Ręce pozostawały w górze.

- A co, jeśli zrobię to?

Cisnął nim o ścianę, pozwalając mu upaść na podłogę,
kopnął go, zdeptał, po czym ponownie podniósł brudny i wygnieciony banknot.


Powtórzył pytanie, lecz ręce nadal były podniesione.

- Nigdy nie wolno wam zapomnieć tej sceny - powiedział
wykładowca. - Bez względu na to, co robię z tymi pieniędzmi, nie przestają
one być 20 dolarami. Wiele razy w naszym życiu jesteśmy przygniatani,
deptani, kopani, maltretowani i obrażani - mimo to nadal jesteśmy warci
tyle samo.

Powiedzenia o szczęściu


Nie próbuję zrozumieć dlaczego wierzę w szczęście,
lecz wierzę, że mogę zrozumieć co to znaczy być szczęśliwym (Święty Anzelm)
http://basti2web.de Wyślij Prywatną Wiadomość
Strona 6 z 20 << < 3 4 5 6 7 8 9 > >>
Skocz do Forum:
Logowanie
Login lub e-mail

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Copyright © 2007-2015 www.zdradzeni.info