To się gryzie. Też tworzysz narrację jak autor i bardzo usilnie chcesz przekonać do swojej "racji". Może masz rację a może autor to zraniony facet który emocjonalnie sie wysławia. Kto ma rację? Tego sie nie dowiemy.

Mrdear przyszedłem tutaj aby podzielić się swoją historią, skorzystać z doświadczenia innych. Ty tworzysz fałszywy obraz mojego przypadku, snujesz domysły, szukasz winnych. Paraszasz się namiastką psychologii ale przedewszystkim nie czytasz ze zrozumieniem. Może lubujesz się w scenariuszach typu "czego oczy nie widzą tego sercu nie żal", to jest właśnie zaprzeczenie bycia w zgodzie z samym sobą. Zakrawa mi to na masochizm, ale skoro tak lubisz...?

Dajcie spokoj ze zlosliwosciami, brnieciem w swoje racje wynikajace tylko z domyslow. Mi np. szkoda czasu na branie udzialu w takich jalowych dyskusjach, choc z odpryskow cos moze sie okazac ciekawego. Ja tu wole pomoc. Piszac mrdear do Ciebie o technokracie mialem na mysli skupianie sie na tak drobnych szczegolach technicznych, ze tracisz wiekszy obraz calosci, ktory zastepujesz swoimi wnioskami. Tak powstaje falsz, ktorego bronisz zawziecie zawsze z jednej strony (sprawa ego, czy tez racja wymyslona przez samego siebie jest zawsze racja najsilniejsza = to nie pomaga w tym, co zaraz napisze), ze zapominasz o potwierdzeniu z innego punktu widzenia. Wyobraz sobie, ze troll albo osoba szukajaca uznania nie bedzie bral udzialu w dluzszej dyskusji,, bo troll wymieknie pierwszym glebszym argumencie (na reszcie robiac rozpierduche), a ten szukajacy uznania wykmini od razu, ze uznania juz nie zdobyl na takiej scianie, jaka zes narysowal. Nie kupuj tej historii, ale sobie myslisz, ze po co w takim razie dalej ta dyskusja ? Nie wpadles na to, ze gosc moze byc pogubiony, ale postepowac z pewnoscia siebie na poziomie, ktory zamaci Ci obraz rzeczywisty ? Rozlazenie w czasie mi tez jest nieobce, ja kilka lat sie bujalem w zawieszeniu, bez podejmowania decyzji, czy nawet pytania o historie, dopiero po czasie to nastapilo i co - nie jest to ludzkie ? Oczywiscie, ze jest, w pelni niedoskonale, tak dalekie od idealnych formul technokratycznych. Jest troche niespojnosci w takim dzialaniu, ale trzeba naprawde zlej interpretacji calej tej literatury, ktora sie wspierasz, zeby wystawic cenzurke, jaka zrobiles. Technokrata nigdy nie zwroci uwagi na emocje, bo dla niego te nie sa czescia logiki, nie ma na to wytlumaczenia ani prostego rownania, stad prosta droga do zafalszowania wniosku juz w fazie poznawczej - odbierasz czyjes emocje i ich efekt jako wynik racjonalnego dzialania, a skoro tak, to juz gdziestam masz prosta formulke, co powoduje takie dzialania i oto, jak powstaje blad; gorzej, gdy na tym budujesz reszte narracji, bo bledne zalozenie pierwotne obudowane w cala reszte przepieknej, logicznej, literaturowo udowodnionej fabuly, staje sie funta klakow niewarte. Miales zluzowac, a nie spiac sie jeszcze bardziej. Luz polega na spojrzeniu na swoj przekaz i poszukaniu slabej strony, np. w odbiorze pierwotnym: co przeoczylem, co moglem odebrac zle majac jako punkt widzenia swoj punkt widzenia, a nie czyjs itd. Second check.

Różnica jest taka, że ja oceniam zachowanie, nie osobę.
Jak nie widzisz różnicy, nie mój problem.
Ja bazuję na tym co widzę, na tym co czytam, nie karzę mu się leczyć. W/g mnie to potrzeba poklepania po plecach i powiedzenia, słusznie robisz.
Dla mnie osoba zraniona nie atakuje, jest otwarta. To nie są ataki osoby, która broni swojej racji, to obrona swojego EGO.
Za kryzys w związku odpowiadają dwie osoby, a nie tylko osoba zdradzająca.
W żadnej wypowiedzi Jess'a nie ma ani grama autorefleksji.

Jess,
atakując mnie nie zdobędziesz nade mną kontroli.
Ty tworzysz jednostronną narrację, której nikomu nie wolno zakwestionować. Mylisz „dzielenie się historią” z uprawianiem jednostronnej propagandy, gdzie każdy, kto nie przyklaśnie – staje się wrogiem (sam zresztą tak twierdzisz otwarcie).
Próbujesz obrazić mnie, podważyć moje słowa wyśmiewczo, jednak nie zmniejszy to ich ciężaru. Nie mi on ciąży, skoro to Ty mnie atakujesz.
Ja nic nie tworzę, ja bazuję na tym co sam piszesz. To, że Twoja historia jest niespójna, sam sobie zaprzeczasz nie jest moją winą.
Niczym się nie param, nie snuję żadnych domysłów, piszę co widzę, a widzę, co pokażesz. Opieram się na Twoich wypowiedziach.

Mówisz o zdradzie, ale nie pada ani jedno zdanie autorefleksji. Ani jedno.
Nie pytasz „dlaczego”, tylko krzyczysz „patrzcie, jak mnie skrzywdzono”. Patrzcie jak mu dowaliłem. "Jest śmieciem". "To gówno przyklejone do statku". itd...

Gdy ktoś wskazuje luki – wyśmiewasz go.
Gdy ktoś nie potwierdza Twojej wersji – obrażasz.
To nie postawa osoby zranionej. To postawa kogoś, kto manipuluje opinią innych, by dostać poklask i zwolnienie z odpowiedzialności.

Twój problem nie polega na tym, że ktoś Cię zdradził.
Twój problem polega na tym, że nadal musisz udowadniać światu, że jesteś dobry, a ona zła.
I z tego powodu nikt Ci tu nie pomoże.
Bo Ty nie szukasz zrozumienia – Ty szukasz potwierdzenia. Niezależnie ile go dostaniesz zawsze będzie mało... zawsze będzie niedosyt... zapętlisz się w swojej potrzebie...

A ja nie jestem od klaskania, poprosisz o pomoc - pomogę, ale na moich warunkach nie Twoich.
Nie powiem, Ci że dobrze robisz, jeżeli widzę, że zaprzeczasz sam sobie.
Nie poklepię po plecach jak nie oddasz się autorefleksji.

Jess,
zacznij szczery proces autorefleksji albo odrzuć wszystko, okopując się głębiej w roli ofiary.

heniek,
jesteś inteligentnym facetem widać to po stylu w jakim piszesz, co prawda tekst się zlewa i trzeba po 2-3 razy czytać, żeby zrozumieć. Natomiast powiedz szczerze, widzisz tu cierpiącego mężczyznę, który przyszedł po pomoc, czy człowieka, który potrzebuje przytakiwania?
Znam słabą stronę swojego spojrzenia, w tym wypadku jest nią brak empatii, wybacz, ale nie czuję nic do kogoś, kto próbuje mną manipulować.
Manipulować po to aby zdobyć uznanie i potwierdzenie swojej wersji. Kogoś nieskłonnego do spojrzenia na siebie.

Nigdy nie twierdziłem, że jestem nieomylny, idealny - jak każdy mam swoje wady. Może się mylę, może nie.
Spójrz na inne moje posty na tym forum, na inne wątki w jakich się udzielam, gdy ktoś jest szczery i widzę jego cierpienie nie niszczę jego fasady, bo jej tam nie widzę.
Nie będę klaskał komuś, kto chce mnie wykorzystać do podniesienia swojego ego...
I tak, tu przemawia przeze mnie troszkę bagaż jaki niosę, i tak, jestem jego świadom.
Jeżeli ktoś szczerze poprosi o pomoc, obiema rękoma pomogę, ale jeżeli ktoś chce potwierdzenia swojej zajebistości, ode mnie tego nie dostanie. Mogę dać jedynie prawdę, bez owijania w bawełnę, ostrą jak skalpel, albo zniesie, albo uruchomi mechanizmy obronne (atak - ucieczka).
Wszyscy jesteśmy tylko ludźmi, wszyscy popełniamy błędy... Czasem warto się do nich przyznać i wziąć za nie odpowiedzialność.

Co jeżeli ja się mylę?
Przeproszę... wezmę za to odpowiedzialność, co jeżeli mam rację...?

Moja partnerka opowiada o mnie koleżance praktycznie wszystko co się dzieje. Wydaje się, że są bardzo blisko. Ostatnio zacząłem podejrzewać, że oczernia mnie w jej oczach i podstępem dostałem od koleżanki informacje potwierdzające, że wie bardzo dużo o mnie i ma o mnie złe zdanie. Gdy zadzwoniłem do Ani (partnerki) powiedziałem, że coś jest nie tak i chcę z nią wyjaśnić wszystko. Wtedy ona przyjechała z pracy i zapytała o co chodzi. Ja pierwsze co poprosiłem o telefon i powiedziałem, że chce sprawdzić co o mnie pisze. Powiedziała że niedawno skasowała wszystkie rozmowy na whatsapp z koleżanką. Zapytałem dlaczego, odpowiada że nie wie dlaczego, bez przyczyny. Mamy takie zasady, że każdy z nas ma prawo używać drugiego telefon, czytać i mieć pełny nadzór nad telefonami. Ja zawsze się z tego wywiązuję. Zdenerwowałem się i mówię, że to wygląda niepoważnie. Ale ona upiera się przy tym że skasowała od tak sobie bez przyczyny. Powinienem uwierzyć Ani? Co o tym sądzicie?

Nie zaśmiecaj innych wątków tylko jeśli chcesz uzyskać jakieś opinie to opisz własną historię a nie dodawaj tego posta gdzie popadnie; poczciwy

mrdear to już było. Jess chciał wykorzystać forum i pokazać żonie że ma rację, ale mu zepsułeś wątek.

życie

Mr dear. Wybaczyłeś już wszystko żonie ?

Jess, tak bardzo mi przykro, że niektóre osoby nawet nie próbują zrozumieć co czujesz. To straszne, gdy czytam ten atak na Twoją osobę w momencie, gdy naprawdę potrzebowałeś pomocy i wsparcia (a może nadal potrzebujesz)?

Proszę, daj chociaż krótko znać, co u Ciebie. Czy udało Ci się cokolwiek wyjaśnić lub zdobyć jakieś dowody? Jak wyglądają teraz Twoje relacje z żoną?

zrozumiałem ją, poszedłem dalej, zostawiłem to za sobą, więc tak, można powiedzieć że wybaczyłem, bo nie mam już żalu. Kompletnie nie rusza mnie co robi.

Cześć Wszystkim. P1501 dziękuję za ciepły odbiór mojej sytuacji. Jesteśmy z żoną nadal razem, jednak nie potrafię być już dawnym sobą. Z perspektywy czasu widzę u siebie wiele popełnionych błędów po godzinie 0. Po pierwsze zaprzeczyłem sobie-prosiłem i skamlałem o miłość jak pies, umniejszałem swojej godności , godziłem się na robienie mnie w wała. Żałuję, że nie zrobiłem większej rozpierduchy rok temu w okolicach lutego, byłbym teraz w innym położeniu, zapewne lepszym bardziej przejrzystym. Co do dowodów to chyba przestałem już szukać, ciężko wydobyć skasowane wiadomości z whatsapp. Tak jak wielu tutaj podkreślało ryzykowna sprawa-może skończyć się szantażem że strony tzw.hakera. W domu jakby nie widzę nadaktywności mojej żony z Kowalskim, tylko sprawy służbowe heh pracują nadal że sobą. Nie wiem czy pisałem ale przed wigilią w tamtym roku żona wysłała życzenia świąteczne pajacowi, ale nie takie pospolite, okraszone były tekstem cyt. "życzę nowego spojrzenia w przyszłość i refleksji nad tym co było" brzmiało to razem jak pożegnalny sms. Seks praktycznie ustał, usłyszałem że jest w fazie menopauzy i brak jej hormonów w związku z tym narażona jest na infekcje, cóż czekam i obserwuję. Żona ma założoną spiralę, termin wymiany miną w kwietniu br. kilkukrotnie pytałem kiedy pójdzie na kontrolę i ew. założy nową lub usunie na stałe, odwleka wizytę u ginekologa za każdym razem, nie wiem co o tym myśleć. Jeśli chodzi o mnie to otoczyłem się pancerzem, nie reaguję na manipulacje, dotarło do mnie ,że całą winę przerzucała w moim kierunku, twierdziła, że mój odbiór rzeczywistości był wadliwy, że zachowywałem się jak rozkapryszony bachor. W związku z tym otrzepałem się i już o nic nie proszę, nie żebram o uwagę , mam na oku interes do zrobienia i na tym się skupiam. Poświęcam więcej uwagi relacjom z moimi dziećmi , staram się bardziej wysłuchiwać się w ich potrzeby. Już się nie boję i już nic nie muszę udowadniać.

Ile zona ma lat?

Liczy 50 wiosen

Co daję Ci ten związek?Seksu brak,emocjonalnie też nie jest z Tobą związana...Jeśli ona ma cały czas w głowie tego drugiego faceta to Ty nigdy i tak z nim wygrasz.Im bardziej jesteś zdesperowany, żeby odsyzkać żonę( jej miłość i uwagę) tym bardziej ona traci do Ciebie szacunek(kobiety tak mają).W takich sytuacjach jedyna szansą by wybudzić żonę z tej fantazji jest niespodzianka w postaci aviso z sądu...

Hagi 10 nic dodać nic ująć...

Jess Będę kolejną która powie że Hagi10 ma rację .
Wegetujesz i umierasz na raty w tej karykaturze małżeństwa.
Masz tego pełną świadomość i nie masz energii żeby zrobić coś co zmieni ten stan. Może to jest z jakichś powodów korzystne dla żony ,ale przypuszczam że gdy u niej coś się zmieni , to wywróci wszystko bez mrugnięcia okiem. Bo ona wie że jak tyle czasu nic nie zmieniłeś ,to ona ma wszystkie atuty w ręku.No chyba że Cię nie doceniam.Tak statystycznie masz ok.15 lat do emerytury i starości.Nie szkoda Ci życia?

I ja uważam , że Hagi mądrze gada.
Co do seksu to wiesz dlaczego unika? Nie ma ochoty bo ma kogoś na boku. Taki sam schemat jak u mnie/ Wysyłasz ją do ginekologa? Ja wysyłałam do urologa. Taka różnica.
Spójrz na siebie z boku. Nie jesteś teraz taki ponury, bez chęci do życia? Czy swój żal, smutek, rozczarowanie masz na twarzy, w postawie ? Zapytaj przyjaciela, kogoś bliskiego, odpowiedzą Ci.

ja zadałbym sobie pytanie, która kobieta chciałaby miękką papkę w łóżku?

Wraz z upływem czasu czuję się bardziej pewnie, przyjaciele twierdzą,że wróciła do mnie radość. Czy Kowalski posuwa mi żonę? Hmm, noce spędza w domu , razem ze mną, chyba że puszcza się w pracy ale to logistycznie bardzo trudne, jednak jak wiadomo dla chcącego nic trudnego. Mr dear dla wyjaśnienia w seksie byłem bardzo dobry, miękką fają nie jestem, w życiu widziałem rzeczy o których Ci się nawet nie śniło, byłem w sytuacjach gdzie życie wisiało na przysłowiowym włosku. Gdybym zabrał Cię do mojej pracy po godzinie opuściłbyś miejsce i zadał sobie pytanie- gdzie jest Bóg?

Słuchaj, możesz być największym kozakiem i najlepszych "chadem" w mieście, ale jeśli w głowie Twojej żony jest inny facet ,to ona tego nie widzi.Ciebie tam nie ma.Ona może nie chcieć z Tobą współżyć ponieważ byłaby to zdrada kochanka...Nie wiem jak jest u Ciebie ale są takie przypadki.

Jess, czy ty jesteś szczęśliwy w tym małżeństwie? Czy ty dajesz szczęście rodzinie? Bo jeżeli nie , to jaki jest powód trwania w nim? Żona emocjonalnie jest poza tobą. Pracuje z ,,kolega". A więc emocje są na bieżąco. Nie uwolni się od nich tak szybko. Czy w ogóle chce się uwolnić?
Możesz być samcem alfa, ale twoja żona zobaczyła w nim coś czego ty nie masz. To może być coś mało istotnego, ale wywołały u niej emocje, i poszło. Emocje u kobiety,a jeszcze z problemami z dzieciństwa ( jeśli były )i masz co masz. Przynajmniej zdradą emocjonalna. I po Tobie. Życie u boku partnera dla opcji to wegetacja a nie małżeństwo.