Nawigacja

Metoda 34 kroków dla kryzysu w małżeństwie na odzyskanie pewności siebie w oczach partnera.

1.Nie śledź, nie przekonuj, nie proś i nie błagaj.
2.Nie dzwoń często.
3.Nie podkreślaj pozytywnych elementów związku.
4.Nie narzucaj się ze swoją obecnością w domu.
5.Nie prowokuj rozmów o przyszłości.
6.Nie proś o pomoc członków rodziny-masz wsparcie teściów póki są po Twojej stronie.
7.Nie proś o wsparcie duchowe.
8.Nie kupuj prezentów.
9.Nie planuj wspólnych spotkań.
10.Nie szpieguj, to Cię zniszczy.
11.Nie mów 'kocham Cię'.
12.Zachowuj się tak, jakby w Twoim życiu było wszystko w porządku.
13.Bądź wesoły, silny, otwarty i atrakcyjny.
14.Nie siedź, nie czekaj na żonę/męża , bądź aktywny, rób coś.
15.Będąc w kontakcie z nim/nią postaraj się mówić jak najmniej.
16.Jeżeli pytasz co robił/a w ciągu dnia, przestań pytać.
17.Musisz sprawić, że Twój partner zauważy w Tobie zmianę, że możesz żyć dalej z nim/nią lub bez niej/niego.
18.Nie bądź opryskliwy lub oziębły, po prostu zachowaj dystans.
19.Okazuj jedynie zadowolenie i szczęście.
20.Unikaj pytań dotyczących związku do chwili, gdy zechce sam/a z Tobą o tym rozmawiać.
21.Nie trać kontroli nad sobą.
22.Nie okazuj zbytniego entuzjazmu.
23.Nie rozmawiaj o uczuciach.
24.Bądź cierpliwy.
25.Nie słuchaj co naprawdę mówi do ciebie.
26.Naucz się wycofywać, gdy chcesz zacząć mówić.
27.Dbaj o siebie.
28.Bądź silny i pewny, mów cicho i spokojnie.
29.Pamiętaj, że jeżeli zdołasz się zmienić,Twoje konsekwentne działania mówią więcej niż słowa.
30.Nie pokazuj zagubienia i rozpaczy.
31.Nie wierz w nic co usłyszysz i 50% tego co widzisz.
32.Rozmawiając nie koncentruj się na sobie.
33.Nie poddawaj się.
34.Nie schodź z raz obranej drogi.

O nie! Ta strona potrzebuje włączonej obsługi języka JavaScript!

Twoja przeglądarka nie obsługuje tego języka lub ma wyłączoną jego obsługę. Włącz wykonywanie kodu JavaScript w swojej przeglądarce internetowej, aby skorzystać ze wszystkich funkcji strony
lub skorzystaj z programu obsługującego język JavaScript, np. Mozilla Firefox, Apple Safari, Opera, Google Chrome lub Windows Internet Explorer w wersji wyższej niż 6.

Seksoholizm

Szpak1234
14.03.2025
Zdradzona przez męża
3426 czytań
52 komentarze

Witajcie,

Trafiłam na forum po tygodniu od odkryciu prawdy.
Już teraz widzę, że zaczęłam za miękko i chciałam zrobić wszystko żeby dzieci i on nie cierpiały zapominając o sobie.

Ale od początku. 10 lat małzenstwa, 3 dzieci, wybudowany dom, a jednak w sercu ciągle był niepokój. Najpierw myślałam, że to "tylko" pornografia - gdy coś odkryłam zrobiłam o to burzę, ale z perspektywy czasu widzę, że za słabą - nie poniósł żadnych konsekwencji. Potem myślałam, że się uzależnil od masturbacji. Pewnego razu odkryłam, że przegląda oferty płatnego sexu w naszym mieście - kajał się, że czytanie tego go podnieca ale nigdy z żadna się nie spotkał. Chciałam w to wierzyć. Bardzo
A półtora tygodnia temu odkryłam, że wchodził na te portale bardzo często i...spotykał się z kobietami. Mnóstwem kobiet. I jak się teraz okazało trwało to przez całe nasze małzenstwo (a zaczęło się jeszcze zanim się poznaliśmy)
Czerwonych flag było mnóstwo. Nie chciałam ich widzieć ale wciąż czułam, że jest coś nie tak.
On teraz poszedł na terapię i zarzeka się, że z tym skończy raz na zawsze. Że to choroba z której nie potrafił wyjść. A ta choroba ma źrodło w trudnym dzieciństwie.

Ja powiedziałam mu teraz, że czuje, że muszę się odsunąć i odkryć kim naprawde jestem. Mieszkamy dalej razem bo dzieci są małe i ciężko by mi było się nimi sama zająć... Ja też poszłam na terapię indywidualną.

Nie potrafię teraz odpowiedzieć na pytanie czy chce z nim dalej być... Na ile mogę go winić za to co zrobił a na ile jego chorobę? Na pewno było dużo momentów w których mógł się opamiętać i pójść już dawno na terapię. Widział, że sama pornografia sprawiła mi mnóstwo bólu.

#1 | zona Potifara dnia 14.03.2025 23:10

Piszesz że mąż spotykał sie z kobietami poznanymi przez portale przez cały Wasz związek .A na końcu piszesz że to był zupełnie inny człowiek.Gdzie prawda? Zapewne kiedyś tylko się lepiej maskował ,a Ty nie szukałaś odpowiedzi i nie zadawałaś pytań i w nieświadomości sobie żyliście. On w swoim wypaczonym świecie ,Ty w błogiej nieświadomości .Zawaliło się i boli.
Co do terapii to może się uda.Może. Jak trafi na dobrego terapeutę( bo to jak każdy fachowiec. Są artyści w swoim rzemiośle,przeciętni i partacze.Czy mąż zda sobie sprawę że chodzi po cienkim lodzie i przyłoży się do terapii,czy uzna że położy uszy po sobie i za rok znowu pociągnie wilka do lasu,bo tam są fajne,chętne laski dla podtatusiałego powiatowego Don Juana,Nie barchanowa żonka ,która już nie bardzo ma czym zaskoczyć samca Alfa. Piszesz że on Cię nie szanuje i wyśmiewa i że nie jest w najmniejszym stopniu lojalny. Zapewne uważa z Ty jesteś i będziesz zawsze bo rodzina,dzieci i Cię na nic innego nie stać.Że co by nie zrobił ,to Ty będziesz siedzieć cicho.No cóż.Z facetami trzeba kawę na ławę ,niczego nie zostawiaj domysłom.Nie domyśli się.Ostro w oczy czego oczekujesz,.najpierw spisz swoje pretensje i wywal mu to w twarz.Inaczej tracicie czas.
Powinnaś także mentalnie przygotować się na wariant separacja/rozstanie. Na wypadek gdyby jednak do męża nie dotarło czego i dlaczego oczekujesz. Czy masz dowody jego zdrady? Nie wiedzę,ale dowody ,dla sądu? Zrzuty z telefonu,nagraną rozmowę z mężem w której się przyznaje do wszystkiego.Tak na wszelki wypadek.Spotkaj się z prawnikiem aby poznać swoją sytuację materialną i prawną na wypadek ewentualnego rozwodu. Zastanów się czy chcesz na tym etapie wtajemniczać swoją i jego rodzinę i w jakim zakresie.
Jasno komunikuj mężowi czego się domagasz,kontroluj realizację .
A to że mu się to nie spodoba to jego problem.
Możesz także zmienić swój tryb życia .Zostawiać dzieci pod nadzorem męża i spotykać się z koleżankami i znajomymi.Niech mąż poczuje że Twoje życie to nie tylko mąż i dzieci ale i inni ludzie. Że nie jest centrum wszechświata.
Nie namawiam do rozwodu, ale przestaw swoje myślenie i dopuść do siebie że to nie jest wykluczone,że może się stać.Oswój się z tą myślą. No i metoda 34 kroków.Przynajmniej niektóre punkty.
Masz ją wypisaną na tej stronie.Przeczytaj,przemyśl.
Nie ograniczaj mu kontaktów z dziećmi.Z tego co napisałaś jest dobrym tatą.Niech tak zostanie.
I nie chodzi tylko o szukanie seksu poza domem.Chodzi o to by traktował Cię jako równoprawną partnerkę do rozmowy,wymiany poglądów ,rozwiązywania problemów rodziny.O szacunek.

#2 | A-dam dnia 14.03.2025 23:19

Cytat

Czy jak on teraz pójdzie na terapię to to wszystko się zmieni?

psychoterapia grzesznika nie zmieni...
Poszedł na terapię bo się przestraszył że może coś stracić kiedy sprawa się wydała.
To za słaba motywacja i działa do czasu aż się przyzwyczai.
Naprawić związek można tylko w jeden sposób - poprzez sakrament pokuty i pojednania. Wiec terapia żeby pomogła musiałby was do tego doprowadzić...

#3 | trzechZczech dnia 15.03.2025 01:01

to czepialstwo pewnie wynika z jego własnych problemów (chyba z samooceną albo innych tych z dziecinstwa) nie z Pani zachowania, czerpać satysfakcję można z własnych sukcesów, osiągnięć, uznania, jednak ci którym to nie wychodzi(chociaż mąż jest przedstawiony jako postać o pozytywynych osiągnięciach) mogą ją również czerpać np z upokarzania innych, sprowadzania do parteru niszczenia, podporządkowania. pornografia, przemoc mocno prymitywizuje i sprowadza na niższy poziom, taki na ktorym na drugiego człowieka patrzy się jak na kawał oddychającego mięsa. Także orzeszek do zgryzienia twardy ma Pani a z czasem raczej będzie gorzej nie lepiej żeby nie oszukiwać.

#4 | A-dam dnia 15.03.2025 10:35

Cytat

pornografia, przemoc mocno prymitywizuje i sprowadza na niższy poziom, taki na ktorym na drugiego człowieka patrzy się jak na kawał oddychającego mięsa.

Tutaj ostrożnie bo to są niebezpieczne formaty łatwe do zmanipulowania.
Wystarczy że ktoś pozwoli sobie by przyczepiono mu taka stygmatyzującą etykietkę i już siedzi w pułapce bez wyjścia całkiem bezbronny.
Bo właściwie kiedy spróbujemy zdefiniować rzetelnie te pojęcia to nie zostaje nam nic...

#5 | Szpak1234 dnia 15.03.2025 10:50

Cytat

.Nie namawiam do rozwodu, ale przestaw swoje myślenie i dopuść do siebie że to nie jest wykluczone,że może się stać.

Dopuszczam do siebie taką myśl. Dowody mam w postaci paru screenów z portali i...jego maile w których do wszystkiego się przyznaje.. Przez lata wypracowaliśmy sobie taki system, że jak ciężko nam było o czymś rozmawiać albo po prostu przez dzieci nie było na to czasu to pisaliśmy do siebie maile. Teraz też wylałam w mailach trochę swoich żali a on odpowiedział. Teraz widzę ile kłamstw było w poprzednich mailach... Ale dowody mam.

Może rozstanie byłoby jednak jakąś "szansą" dla mnie. Uwolnienie się że związku z kimś nie do końca odpowiednim, z kim nie czułam się najlepszą wersją siebie...

Zawsze byłam osobą wierzącą. On nie do końca. Dla Niego/przez Niego nie praktykowałam swojej wiary w taki sposób jak wcześniej. W wyidealizowanej wizji naszej przyszłości on teraz idzie na terapię, odkrywa siebie, uczy się okazywać emocje, rozmawiać, budzi się z letargu, odkrywa nowe pasje, przestaje mnie poniżać, docenia, zaczyna się modlić, chodzimy razem do kościoła, odnawiamy przysiegę małżeńską, razem możemy przenosić góry. ???? Idylla co?

#6 | A-dam dnia 15.03.2025 11:04

Cytat

odkrywa siebie, uczy się okazywać emocje, rozmawiać, budzi się z letargu, odkrywa nowe pasje, przestaje mnie poniżać, docenia, zaczyna się modlić, chodzimy razem do kościoła, odnawiamy przysiegę małżeńską, razem możemy przenosić góry. ???? Idylla co?

Nie idylla! W sensie że niemożliwa do zrealizowania iluzja.
To jedyna realna droga żeby wasz związek miał szansę przetrwania.
Ale droga bardzo wąska i wyboista.
Żeby w ogóle na nią. wkroczyć oboje musicie stanąć w prawdzie. No i teraz konia z rzędem temu terapeucie co wytłumaczy narcyzowi co to jest prawda.

#7 | Szpak1234 dnia 15.03.2025 11:07

Najgorzej, że są dzieci. 2 lata, 3 lata i 6 lat. Najstarsze bardzo wrażliwe. Czy nasze rozstanie będzie dla nich traumą? Czy przez to będzie trudno im stworzyć zdrowe związki?
Wiem, że teraz też one patrzą na niezdrową sytuację i chłoną... Ale może gdyby On przeszedł tą terapię to mogłyby mieć jeszcze normalną rodzinę...

Wydaje mi się, że jestem silną i dobrze zorganizowaną osobą. Mam szerokie grono znajomych i paru przyjaciół. Mam dużą rodzinę, która na pewno stanie za mną murem.

On nie wniósł do naszego związku praktycznie żadnych znajomych. Paru poznałam ale były to jedno/dwurazowe spotkania. Na przestrzeni lat zyskał paru kolegów (głównie tacy, którzy go za coś mogą podziwiać - innych odrzuca). Miał parę koleżanek ze studiów z którymi utrzymywał kontakt online ale nie chciał ich nigdy do nas zaprosić.

Boje się, że gdybym teraz kazała mu się wyprowadzić to on się załamie, wróci do starych sposobów ukojenia bólu i nie skończy tej terapii. A chciałabym żeby ją skończył chociażby dla dzieci

#8 | Julianaempatyczna dnia 15.03.2025 11:22

Może nie będzie miłe to co napiszę. Zastanawiam się, dlaczego masz z nim 3 dzieci. Pomijam zdrady , bo mogłaś nie wiedzieć, ale opisałaś brak szacunku, wyzwiska, źle traktowanie. W sumie nic dobrego nie napisałaś o małżeństwie, rozumiem seks był bo obie strony potrzebują, ale dzieci z kimś takim.

#9 | A-dam dnia 15.03.2025 11:30

Cytat

Boje się, że gdybym teraz kazała mu się wyprowadzić to on się załamie, wróci do starych sposobów ukojenia bólu

Nie załamie się. Od początku musiał wiedzieć że mu grozi że go odseparujesz od siebie kiedy sprawa się wyda. Wiec miał dużo czasu żeby się przygotować na skutki swojego drugiego życia. Ciekaw jestem jakie są te stare sposoby kojenia bólu?

Cytat

i nie skończy tej terapii. A chciałabym żeby ją skończył chociażby dla dzieci

Uważaj na myślenie magiczne i życzeniowe. Po co on właściwie chodzi na tę terapię? Jakie ma cele poza zyskaniem na czasie w celu rozmydlenia i wyciszenia tej wpadki?

#10 | Szpak1234 dnia 15.03.2025 11:37

Nic niemiłego nie napisałaś. Rzeczywiście ten fakt może zastanawiać.

Powiem tak - pierwsze było planowane. Dwa kolejne były owocem namiętności. Wypunktowałam wcześniej dużo jego złych stron ale miał też dobre. Wydawało mi się, że w sypialni jesteśmy dopasowani (o ironio). Po tygodniu w którym mało się do mnie odzywał nastepował miodowy tydzień.

#11 | A-dam dnia 15.03.2025 11:38

#9 | Julianaempatyczna

Cytat

Pomijam zdrady , bo mogłaś nie wiedzieć, ale opisałaś brak szacunku, wyzwiska, źle traktowanie. W sumie nic dobrego nie napisałaś o małżeństwie, rozumiem seks był bo obie strony potrzebują, ale dzieci z kimś takim.

Ni obraź się Julia ale... Przyganiał kocioł garnkowi

#12 | A-dam dnia 15.03.2025 11:51

Cytat

Najgorzej, że są dzieci. 2 lata, 3 lata i 6 lat. Najstarsze bardzo wrażliwe. Czy nasze rozstanie będzie dla nich traumą? Czy przez to będzie trudno im stworzyć zdrowe związki?

Dzieci nie łącz nigdy ze słowem "najgorzej". Gdyby ich nie było wcale nie byłoby lepiej. Dzieci To wasze szczęście i motywacja do jeszcze solidniejszej pracy.
Dzieci to dar od Boga.
Ale nie licz na nowe lepsze związki po rozstaniu. Dzieci Cię przed tym błędem uratują.

#13 | Szpak1234 dnia 15.03.2025 13:13

Cytat

.Nie załamie się. Od początku musiał wiedzieć że mu grozi że go odseparujesz od siebie kiedy sprawa się wyda.

Hm. No nie wiem. Sądzę, że myślał raczej, że wszystko mu zawsze wybaczę... Z natury bardzo lubię ludzi i potrafiłam ich zawsze usprawiedliwić (na szczęście w pewnym wieku nauczyłam się też stawiac granicę albo rezygnować z niektórych znajomości).

Cytat

. Uważaj na myślenie magiczne i życzeniowe. Po co on właściwie chodzi na tę terapię? Jakie ma cele poza zyskaniem na czasie w celu rozmydlenia i wyciszenia tej wpadki?

Twierdzi, że bardzo żałuje i już od dłuższego czasu czuł, że musi z tym skończyć, że tak dalej nie da rady. Ale zgodnie z 34 zasadami...nie wiem czy mogę mu wierzyć.

Cytat

. Dzieci To wasze szczęście i motywacja do jeszcze solidniejszej pracy.
Dzieci to dar od Boga.

Oczywiście, że tak!! Najgorzej w takim sensie, że ciężko podjąć decyzję...Tylko dzięki nim jakoś teraz się trzymam, zmuszam się by coś zjeść, by się uśmiechać.

#14 | heniek dnia 15.03.2025 18:10

Pamietaj, ze rozwod to sprawa miedzy Toba, a mezem, a nie dziecmi. Dla nich ojciec wciaz pozostaje ojcem, rozwod zmieni tyle, co np. zmiana jego pracy na inna, gdzie zmieni sie jego grafik i nie byloby go w domu najczesciej dniami na przyklad. Nie musisz traumatyzowac tego przezycia zrzucajac swoje projekcje bolu na dzieci, bo one odczuwaja to inaczej. Tysiace razy byl tez tu walkowany temat pod tytulem jak dzieci widza ponizanie matki przez ojca (czy na odwrot) i czy to nie jest wieksza trauma dla nich, czy tez nawet w sensie przekazywania wzorcow i wartosci czy stanowi wlasciwe postepowanie rodzica godzacego sie na zostawanie w takim zwiazku.
Nie namawiam do zadnej opcji na razie, tylko podaje ku pamieci i do rozwazenia, bo kazdy jest inny i godzi sie na co innego. Niemniej zawsze jest jakas granica, w ktorej przestaniesz widziec siebie jako czlowieka : najpierw szczesliwego czlowieka, potem godnego czlowieka, potem tylko czlowieka z minimalnym oczekiwaniem na przezycie - jak z gotowaniem zaby i stopniowym zwiekszaniem temperatury - nie trac z oczu czastek siebie, bo mozesz stracic siebie cala.
Z poczatku moglo mi sie wydawac, ze Twoj pan (celowo nie pisze maz, co zaraz zrozumiesz) wychowal sobie niezla sluzebnice. Taka ktorej juz nie musi prawic czulych slowek, nie musi zdobywac co dnia na nowo usmiechem i dobrym slowem, ale ktora postrzega jako swoja wlasnosc i zdobycz, a co gorsza obiekt nie pozadania, tylko prez pryzmat matki swoich dzieci (zwraca sie tak do Ciebie: "matka"

. Facet nie zmieni swojego myslenia, jesli juz raz dal Ci temu wyraz i przekazal Ci, co o Tobie mysli. Tego zadna terapia nie zmieni, musisz to zrozumiec. Terapia zmieni tylko to, ze on bedzie sie wyrazal inaczej, bo zrozumie, czego mu nie wolno (mowic). Moze to bedzie dla Ciebie wystarczajace - nie wiem, kazdy jest inny. Jestes ddodatkowo gleboko wierzaca, ja to szanuje, bo wiem, ze prawdziwa milosc, do ktorej zacheca i nawoluje wiara katolicka, powinna znajdowac odzwierciedlenie takze w wybaczaniu i szerokim pokladzie tolerancji, a takze biblijnym nadstawianiu drugiego policzka. Ja tego nie rozumiem, ale chyba tez spora czesc samych katolikow ma z tym spory problem, bo okazuje sie, ze ciezko przyswoic dar boski zwyklemu, grzesznemu czlowiekowi, ktoremu blizsze sa czasem uczucia rewanzu nawet jesli nie w sensie doslownym, to przynajmniej w cesci odkupienia i kary.
Slowo ode mnie jest takie, zebys odnalazla w tym wszystkim siebie, ale taka prawdziwa Siebie. Jaka bylas kiedys, kiedy sie usmiechalas, kiedy bylas szczesliwa. Czy odpowiada Ci taki zwiaek ? Mi kiedys zona powiedziala, ze ona wolalaby nawet, zebym ja "lekko" oklamywal, niz przedstawil jakas dewastujaca prawde. Nigdy z tego "lekkiego" przywileju nie skorzystalem jednak i nie zdradzilem jej, zeby potem nie musiec sie nurzac w klamstwach, polprawdach, wykretach. Ona - coz, to inna bajka, zrobila to. Ale to jej odpowiadalo, taki styl zycia w jakby bance, tylko same przyjemne rzeczy. Dobrze sie zdiagnozuj, zeby nie musiec za chwile zmieniac zdania, bo szkoda w sumie zycia marnowac na budowanie na piasku

P.S. Bylbym zapomnial, z ta pornografia to przesada, chyba kady chlopak juz jako nastolatek mial z nia do czynienia. Nie chce robic tu ankiety, ale znajac zycie tak wlasnie jest. Jestem juz po 50tce, w moim przypadku to byly kasety VHS z filmami, ktore "polecali" koledzy oraz gazetki ktore w kioskach byly widoczne. Nie mowie, ze sie uzalenilem, ale to jest zelazna pozycja w rozwoju kazdego nastolatka i kazdy musial to widziec. Czy lubic ? Tez, ale bez opetania, wszystko zalezy od charakteru jak mi sie wydaje, bo inaczej wszyscy by czytali tylko swierszczyki i ogladali tylko pornole.

#15 | A-dam dnia 15.03.2025 19:55

Cytat

Sądzę, że myślał raczej, że wszystko mu zawsze wybaczę.

No wiec się pomylił. Ktoś musi zapłacić za ten błąd. Znowu Ty?

Cytat

Twierdzi, że bardzo żałuje i już od dłuższego czasu czuł, że musi z tym skończyć, że tak dalej nie da rady. Ale zgodnie z 34 zasadami...nie wiem czy mogę mu wierzyć.

A jak się ten żal za grzechy konkretnie objawia w obiektywnej rzeczywistości? Zrobił już rachunek sumienia? Żal za grzechy tylko jeden z warunków sakramentu pokuty.

Rachunek sumienia.
Żal za grzechy.
Mocne postanowienie poprawy.
Spowiedź szczera.
Zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu.

Cytat

Oczywiście, że tak!! Najgorzej w takim sensie, że ciężko podjąć decyzję...

Jaką decyzje tak trudno Ci podjąć? Jesteś pewna że on już jej nie podjął i wcale nie masz do podjęcia żadnej decyzji?
Może Twoja sprawczość to tylko złudzenie którym się samooszukujesz?

Cytat

Tylko dzięki nim jakoś teraz się trzymam, zmuszam się by coś zjeść, by się uśmiechać.

Wygląda mi trochę na ustawianie się w roli ofiary

#16 | zona Potifara dnia 15.03.2025 21:50

Twój mąż zdradzając i kłamiąc "od zawsze" zobojętniał i się przyzwyczaił do takiego stanu. To obecnie znalazł się w sytuacji która jest dla niego nowa i prawdopodobnie bardzo niekomfortowa.Czy będzie chciał się zasadniczo zmienić? Czy się po kilku miesiącach zmieni i na jak długo? Tego to zapewne nawet dziś on nie wie.Może mieć najlepsze chęci ale czy się uda? Dlatego proponuję byś na razie wdrożyła separację i obserwację tego jak się zachowuje mąż. Może warto dać mężowi tą jedną szansę. Może w nim zwycięży miłość do dzieci i to dla nich (może i trochę dla Ciebie) się zmieni.trzy-sześć miesięcy to będzie wystarczający czas byś oceniła co i jak . Oczywiście to nie będzie koniec. Zaufanie ,takie jakie miałaś przed dniem "W" nie wróci nigdy , ale za rok,dwa może osiągnąć poziom taki by się dało żyć.
Oczywiście mąż musi mieć świadomość ,że kredyt na błędy się skończył.I nie chodzi tylko o "dziewczynki""pornografię" ale musi przewartościować cały swój lekceważący stosunek do Ciebie.Bo od tego sie wszystko zaczęło.Ty też musisz przemyśleć całe swoje dotychczasowe postępowanie wobec męża i tego co się działo w waszym domu.Musisz od poniedziałku przestawić funkcjonowanie rodziny. Mąż musi przyjąć na siebie trochę więcej obowiązków. I to Ty teraz decydujesz.Dobrze że masz materiał na ew. sprawę rozwodową. Tak jak proponowałam, postaraj się w tym tygodniu porozmawiać z adwokatem na temat ewentualnych Twoich opcji.. .Dzieciom powiedz jak najmniej.Aż mi się serce kroi jak pomyślę o Twoich maluszkach.Mieć taką rodzinę i być takim idiotą.No ale on właściwie nie funkcjonował nigdy w innej rzeczywistości. Był pewny że to będzie zawsze tak trwać.
Nie wierz w deklaracje,tylko w połowę tego co sama widzisz .No i kontroluj.Mąż robił latami co uważał ,teraz to Ty podejmujesz decyzje za oboje.On może tylko grzecznie prosić ,albo odejść,jak mu sie coś nie podoba.. Daj mu to odczuć,niech poczuje Twoją siłę , zdecydowanie ,niech okaże szacunek.

#17 | Szpak1234 dnia 15.03.2025 22:22

Cytat

Wygląda mi trochę na ustawianie się w roli ofiary

Nie wiem czy w czymkolwiek się już ustawiam. Zważ, że ja wiem od 2 tygodni. Wszystko w środku się we mnie jeszcze trzęsie. Nie pokazuję Tego w żaden sposób mężowi.

Cytat

To obecnie znalazł się w sytuacji która jest dla niego nowa i prawdopodobnie bardzo niekomfortowa

Dzięki

Kod źródłowy

żona Potifara

za Twoje spostrzeżenia. Rezonują ze mną. Wydaje mi się, że on jeszcze myśli, że ja się złamię i Go przytulę i wszystko będzie jak dawniej.

Jeszcze parę dni temu mieliśmy rozmowę w której spytałam go czy na pewno zawsze się zabezpieczał. Odpowiedział, że oczywiście i, może się mylę, ale na sekundę jego skruszony wyraz twarzy się zmienił i zobaczyłam satysfakcję w oczach. :| On chyba jeszcze tego nie żałuje...

Nie docenił dziad tego co miał. Może mnie tak na prawdę nie kochał. Ale dzieci? I one jego bardzo kochają. Zawsze biegną do niego, tulą się. Na pewno ,w razie rozstania ,nie będę ograniczać ich kontaktów.

Dobrze napisałaś o tym podziale obowiązków. Zdecydowanie za dużo na siebie brałam.

#18 | A-dam dnia 15.03.2025 22:37

Cytat

Zważ, że ja wiem od 2 tygodni. Wszystko w środku się we mnie jeszcze trzęsie. Nie pokazuję Tego w żaden sposób mężowi.

No jak na taki krótki czas to się trzymasz nieźle

A może jeszcze prawda nie do końca dotarła...? W każdym razie nie tłum za bardzo swoich emocji bo dostaniesz "wewnętrznego krwotoku"
Jedno jest pewne musisz mieć dużo siły żeby złoczyńcę przeczołgać porządnie.

Cytat

On chyba jeszcze tego nie żałuje...

A Ty byś żałowała na jego miejscu? Niby z jakiego powodu? Być może nie żałowałabyś nawet na swoim miejscu...
A przecież żal za grzechy to pierwszy warunek do ocalenia. Nie wiem co zrobić żeby jego żal był prawdziwy i właściwych spraw dotyczył a nie na przykład żal o to że został przyłapany... Jest taki gość nazywa się Pulikowski - napisał parę mądrych książek o relacjach w małżeństwie. Na YT można znaleźć jego wykłady i rekolekcje. Poszukaj.

#19 | Szpak1234 dnia 15.03.2025 22:39

I dziękuję Panu heńkowi za wypowiedź. Przeczytałam dwa razy, przemyślałam, wzięłam coś dla siebie.

Wczoraj mnie naszła taka myśl, że nasze dzieci są jakby bardziej przygotowane na rozwód rodziców z tego względu, że mają dookoła mnóstwo przykładow niepełnych rodzin. Wczoraj w zabawie lalkami jedno z dzieci powiedziało, że jego lalka będzie mamą z dzieckiem bez męża... Jak sobie przypomnę czasy swojego dzieciństwa nie słyszałam o za wielu rozwodach - ludzie trwali że sobą mimo wszystko i pewnie nierzadko kosztem siebie...

#20 | A-dam dnia 15.03.2025 23:19

Cytat

Wczoraj mnie naszła taka myśl, że nasze dzieci są jakby bardziej przygotowane na rozwód rodziców

Najważniejszym celem Katolika jest zbawienie duszy. Własnej jak również dołożenie starań żeby pomóc w osiągnięciu tego celu najbliższym na przykład poprzez posty, modlitwę i jałmużnę.
Mam z tym problem. Wiec rozumiem problemy innych w tej sprawie. Zwłaszcza kwestię zakazu rozwodów. Ludzie kiedyś ze sobą trwali bo traktowali serio węzeł małżeński. Dziś się rozstają bo nie chcą tkwić w toksycznym związku. Ale potem wchodzą w kolejne związki najczęściej jeszcze bardziej toksyczne. O tym się nie mówi to jest temat tabu.
Myślę że ratowanie związku bardziej się opłaca niż rozwód. Nie każdemu jest to jednak pisane bo muszą tego chcieć obie strony...

#21 | trzechZczech dnia 18.03.2025 19:01

Cytat

że nasze dzieci są jakby bardziej przygotowane

w dorosłym życiu też będą bardziej przygotowane żeby powtórzyć schemat rozbitej rodziny

#22 | trzechZczech dnia 18.03.2025 19:06

A-dam po co przemycasz religię do niezwiązanego tematu, jeśli chcesz wiedzieć coś na temat ocalenia duszy to podczas intensywnych prób ocalenia duszy jednemu kapelanowi w mieście x pękła dupa w homoseksualnej orgii z innymi kapelanami oraz osobami trzecimi. połowa seminarium na początku roku nie wierzy w boga, po zakończeniu nauki nie wierzy 99%. religia to narzędzie.

#23 | A-dam dnia 18.03.2025 19:29

Oczywiście byłeś świadkiem tej eksplozji w mieście x i robiłeś badania statystyczne w seminariach duchownych i twoja religia jest bardziej twojsza od innych.

#24 | trzechZczech dnia 18.03.2025 20:03

robiono podobne badania a przypadek z kapelanem którego dupa pękła jest chyba zdąbrowy górniczej głośna sprawa ale to tylko jedna z wielu podobnych spraw. może za mało namaścili się świętymi olejkami?

#25 | Wilczyca dnia 27.03.2025 17:11

Dziewczyno, jesteśmy obecnie w bardzo podobnym momencie życia, obie nadal w ogromnym szoku po odryciu druzgocącej prawdy o naszych mężach Seksoholikach.
Współczuję Ci bardzo, tak jak sobie.

Napisałaś:
'' Ja powiedziałam mu teraz, że czuje, że muszę się odsunąć i odkryć kim naprawde jestem. Mieszkamy dalej razem bo dzieci są małe i ciężko by mi było się nimi sama zająć... "

Ty musisz odkryć kim jesteś? Ty jesteś taka jaka byłaś , nie miałaś paskudnych sekrecików i kolekcji zdrad. Nie bierz na siebie tego, że coś może z Tobą było/jest nie tak.

Napisałaś , że mieszkacie nadal razem , bo dzieci małe. A czy w takim wypadku on wiedząc to, od razu dochodzi do wniosku , że się z nim nigdy nie rozwiedziesz ponieważ musisz poczekać aż dzieci podrosną, bo potrzebujesz go do opieki nad nimi?

Powiem Ci jedno, z takimi dziadami niestety trzeba ostro i konsekwentnie, ja mojego wywaliłam z domu, chociaż potrzebowałam chwilę czasu by podjąć świadomie tą decyzję ( przy wsparciu tego forum i pomocnych radach od innych). I wiesz zdziwił się bardzo, bo sądził, że tego nie zrobię. Ale jestem pewna , że to byla dobra decyzja, jak kubeł zimnej wody którego potrzebował.
A jak spodoba mu się życie bez rodzinki to świetnie, niech idzie w siną dal.

On musi zrozumieć, że sytuacja jest poważna, że Ty nie pozwolisz sobie na takie życie, że rozwód jest realny. Inaczej nie liczyłabym na jakąś zmianę w nim na dłużej.
Koniecznie spotkaj się z adwokatem, niech on wie, że podjełaś takie kroki.

Podziwiam Cię, za opanowanie, że przez 2 tygodnie "nie dajesz za bardzo po sobie poznać", mój miał ze mną armagedon po odkryciu prawdy.

Moja rada, zamiast pytać, czy się zabezpieczał, każ mu wykonać zestaw badań na choroby przenoszone drogą płciową - koniecznie! Przecież chodzi też o Twoje zdrowie.

Czy terapia w tym przypadku pomoże? To zależy czy on chce się rzeczywiście zmienić, poza tym jednemu pomoże a trzem innym nic nie da. Mój też jest w terapii, czas pokaże czy jakieś zmiany nastąpiły.

Poza ty poczytaj sobie artykuły psychologiczne o żonach/mężach seksoholików, powiem szczerze , że nie napawają one optymizmem, wytrwać w takim małżeństwie, to ogrom pracy z obu stron, a gwarancja mała, że to w ogóle się uda. Często kobiety po latach w takich związkach i świadomości rodzaju uzależnienia małżonka zostają wrakami człowieka.
Może musiała by być jakaś niesamowita miłość, która przetrwa, ale przede wszystkim realne chęci małżonka do prawdziwej zmiany, a nie udawanej na załagodzenie sytuacji.

Tyle co mogę napisać z mojej obecnej perspektywy, ale tak naprawdę jestem dość świeża w tym temacie i jak potoczy się się to wszystko długoterminowo, czy jest co ratować, to życie pokaże.

Siły Ci życzę, bo teraz jej potrzebujesz bardzo.

#26 | Szpak1234 dnia 02.05.2025 22:13

Dzięki Wilczyco, że się podzieliłaś swoimi spostrzeżeniami. Napisałam do Ciebie na priv.

#27 | Szpak1234 dnia 04.05.2025 15:19

Czy możecie podzielić się swoimi doświadczeniami jak zachowuje się osoba której zależy na ratowaniu związku? Praktycznie się nie odzywa, wydaje się obrażony, schodzi z drogi, mówi, że to dlatego, że ja się nie odzywam i boi się zostać odrzucony. Wygląda to jakby brał mnie na przeczekanie kiedy ja zmięknę... Podobno chodzi na terapię, podobno czuje się winny...

#28 | heniek dnia 04.05.2025 23:43

Szpak1234: nie musimy, poniewaz znasz doskonale odpowiedz na to pytanie. Chcialas tylko, zeby ktos z boku powiedzial, ze Twoj pan (ciagle tak pisze, bo nie moge doszukac sie w przekazie cech meza) nie nadaje sie do roli przepraszajacego, ani nawet takiego, kto zobaczy znow (?) w Tobie kobiete, o ktora trzeba walczyc. Jak pisalem wyzej, on moze sobie chodzic na terapie, tylko to nie zmieni sposobu jego myslenia, a co najwyzej tyle, ze bedzie uzywal innych zwrotow zamiast typowo wladczych, samczych, szowinistycznych itp. Mysle, ze Twoja wlasna, wewnetrzna terapia idzie zbyt powoli i zyjesz wspomnieniami, zamiast zostawic je w tyle, nie wyciagac ich do chwili obecnej z oczekiwaniem, ze to nagle zmaterializuje sie i przywroci stara sytuacje ?
Jak chcesz sprobowac czegos niestandardowego, to albo powiedz swojemu panu, zeby sie otworzyl przed Toba tak, jak jeszcze nigdy przed nikim, bo byc moze z tym ma problem, albo powiedz mu, ze takim zachowaniem to moglby co najwyzej zasluzyc na obsmianie z kolezankami w czasach, w ktorych on chcial sie o Ciebie starac, gdy byliscie niezwiazani.

#29 | mrdear dnia 07.05.2025 09:49

1. Tak, terapia pomoże pod warunkiem że będzie chciał zmiany.
2. Nie podejmuj decyzji pod wpływem emocji, emocje to kiepski doradca.

Jak zachowuje się osoba której zależy?
Taka osoba się nie tłumaczy tym czy tamtym, nie zasłania, ona bierze na klatę co zrobiła, bierze na siebie odpowiedzialność za swoje czyny, jest gotowa na konsekwencje.
Nie boi się prawdy, nazywa rzeczy po imieniu, nie boi się rozmowy bo wie, że na niej spoczywa odpowiedzialność za to co się stało.
Pokazuje swoimi czynami a nie słowami.

Co robi osoba w lęku?
Powie wszystko co chcesz usłyszeć....

Mylić się jest rzeczą ludzką, każdy popełnia błędy, ale nie każdy umie wziąć za nie odpowiedzialność.
Wybaczać, też ludzka rzecz, wybaczasz dla siebie, nie dla niego...
Nie czujesz tego, nie mów że wybaczasz. Nie działaj wbrew sobie.
Masz potrzebę mówienia o bólu, mówisz. Co on z tym zrobi to nie Twoja odpowiedzialność.
Jeżeli będzie mówił, że znów roztrząsasz albo próbował umniejszać bólowi, znaczy, że ucieka od odpowiedzialności.

To, że się odsuwa i czeka.... on czeka aż powiesz co ma zrobić...
To nie Ty masz mówić co ma zrobić, bo on teraz zrobi wszystko co powiesz, to Ty masz czekać na jego ruch... oczywiście jeżeli chcesz dać mu szanse...

Czy ja uważam że warto? Każdy zasługuje na szansę, tylko czy ją dostanie powinno zależeć od postawy...
Chciałbym mieć dzisiejszą wiedzę kilka lat temu...

#30 | poczciwy dnia 07.05.2025 15:17

Cytat

Chciałbym mieć dzisiejszą wiedzę kilka lat temu...

Na tym polega piękno życia.
Całe życie się uczymy, możemy rozwijać i wzrastać.
Gdybyś bez bólu, ciężkiej pracy i czasu miał tę wiedzę, świadomość, którą masz dziś to byś tego nie docenił.
W myśl zasady, że za łatwo przyszło.

#31 | mrdear dnia 07.05.2025 15:23

Cytat

Na tym polega piękno życia.

Cytat

Dlaczego upadamy, Bruce? Po to, żeby nauczyć się, jak wstawać

#32 | Szpak1234 dnia 22.05.2025 22:57

Powinnam zmienić tytuł tematu. Jego terapeuta powiedział, że to nie jest sexoholizm. Jego liczne zdrady były spowodowane...trudnym dzieciństwem.

#33 | heniek dnia 23.05.2025 07:16

Trudne dziecinstwo meza, jaka piekna i fachowa nazwa dla Twoich problemow zyciowych

Siegamy do etapu dzecka, przeciez dziecka nikt nie bedzie karal ?

#34 | Koralina dnia 23.05.2025 08:14

Jak to pięknie można kurestwo wytłumaczyć. Normalnie Nobel dla terapeuty.

#35 | Szpak1234 dnia 23.05.2025 10:12

Tak. Kurtyna.
I wiecie co wystarczy teraz zrobić? Popracujemy nad komunikacją. Serio.

#36 | Julianaempatyczna dnia 23.05.2025 10:14

Karolina w punkt.
Szpak byłaś przy tym jak to mówił psycholog, czy może sam to wymyślił mąż?

#37 | Szpak1234 dnia 23.05.2025 10:49

Nie byłam przy tym, tylko mi podobno wiernie powtórzył co on mówił. Kazał mu też podobno przekazać mi, że to nie miało w ogóle związku ze mną, ani nie było we mnie wymierzone. Tak mówi psychoterapeuta seksuolog.

#38 | mrdear dnia 23.05.2025 12:38

Cytat

Nie byłaś, nie słyszałaś, nawet nie wiesz czy szczerze rozmawia z psychologiem...

Decyzje nadal są jego... Niezależnie czy trudne dzieciństwo czy nie, decyzja ostateczna jest jego.
Ukrywał to, to nie było jawne, nie przyszedł do Ciebie i nie powiedział.
Wiedział, że to co robi krzywdzi, a mino tego to robił.
Nie poszedł po pomoc....
Teraz zasłania się terapeutą i unika odpowiedzialności...
Zaraz pewnie będzie mówił, że mieliście kryzys...
Że nie czuł się kochany...
bla bla bla....

Nie bądź naiwna.
Przychodzi i bierze na klate co zrobił, bez tłumaczenia, bez wymówek....

Moja wina i ch...j. Zje...łem...
Koniec.

Jak są wymówki, tłumaczenia, to nigdy nie wróży nic dobrego, to dalej ucieczka od odpowiedzialności, a teraz ten terapeuta to jego tarcza.
Nie graj w jego grę, przegrasz siebie.

#39 | Koralina dnia 23.05.2025 14:09

Nie bierze odpowiedzialności i mówi Ci co chce. Może to narcyz. Narcyz zmanipuluje psychologa, i recepcjonistkę u psychologa też.

#40 | Szpak1234 dnia 23.05.2025 22:42

Właśnie próbuję sobie wyobrazić co on powiedział temu terapeucie... A grać i kłamać potrafi wyśmienicie..

#41 | mrdear dnia 23.05.2025 22:48

Cytat

Właśnie próbuję sobie wyobrazić co on powiedział temu terapeucie... A grać i kłamać potrafi wyśmienicie..

jak myślisz, Tobie kłamał, tam będzie szczery?
Nie wierz w nic co mówi, nie słowa mają znaczenie tylko jego postawa...
Daj sobie czas, masz nas

darmowa grupa wsparcia.

#42 | Szpak1234 dnia 23.05.2025 22:54

Dzięki, że znajdujecie czas by coś odpisać

Jego postawa zmieniła się dokładnie w dniu kiedy mu powiedziałam, że byłam jakiś czas temu u adwokata dowiedzieć się jak się składa pozew rozwodowy.
Nagle okazało się, że kocha mnie jak nikogo na Świecie.

#43 | mrdear dnia 23.05.2025 23:26

Cytat

Nagle okazało się, że kocha mnie jak nikogo na Świecie.

taaa, nie wierz w co mówi, niech czyny mówią za siebie...

#44 | Koralina dnia 24.05.2025 21:28

Kocha wygodę którą miał dzięki Tobie.

#45 | Szpak1234 dnia 25.05.2025 23:38

Mówi, że w ogóle mu to nie sprawiało przyjemności, ale czuł wewnętrzny przymus żeby to robić. Nie ma pojęcia dlaczego to robił i chce to odkryć chodząc na terapię.

Wszyscy tak się tłumaczą?

#46 | Koralina dnia 26.05.2025 10:27

Uważaj Szpaczku na te zagrywki. Mój ex tak próbował mną manipulować m, że o mały włos wmówiłby mi że siłą woziłam go do kochanki i wpychałam go do jej łóżka. O rozwód sam wniósł ł (kochanka mu kazała) i rozwód to moja wina, bo na sali sądowej powiedziałam , że tak, zgadzam się na rozwód. Bo przecież mogło być tak pięknie, po staremu .....

A tak samemu biedny misio musi o siebie zadbać - ugotować, wyprać, ogarnąć dokumenty, wszystkiego przypilnować, sam posprzątać, zrobić zakupy.

#47 | mrdear dnia 26.05.2025 15:52

Cytat

czuł wewnętrzny przymus żeby to robić.

Jest to możliwe jeżeli to faktycznie sexoholixm, uzależnienie od dopaminy.
Nie zmienia to faktu, że wiedział że to jest złe skoro to ukrywał.
Wiedział, że to krzywdzi... Mimo wszystko dalej działał

#48 | Szpak1234 dnia 28.05.2025 15:06

Cytat

. Mój ex tak próbował mną manipulować m, że o mały włos wmówiłby mi że siłą woziłam go do kochanki i wpychałam go do jej łóżka.

Masakra

#49 | Szpak1234 dnia 16.08.2025 23:34

Chciałam żeby się wyprowadził to powiedział, że się załamie i dzieci nie będą miały ojca. Wiem, że szantaż emocjonalny ale dość skuteczny. Zgodziłam się żeby został.
Rzeczywiście zaczął się bardzo starać i pokazywać z bardzo dobrej strony ale oczekiwał od razu mojej otwartości i zaufania. A gdy ja odpowiadałam, że potrzebuje dużo więcej czasu żeby mu zaufać to zaczął mieć doły i depresyjne stany.
I znów wszystko na mojej głowie...

#50 | heniek dnia 17.08.2025 06:33

Bardzo to mile, ze ulegasz szantazowi emocjonalnemu, a potem jeszcze rozwiazujesz problemy zdradzacza, jakbys swoich miala malo. Gdyby kazda kobieta byla taka, to rozwodow nie mielibysmy wcale, a syfilis roznosilby sie predzej, niz internet po swiatlowodzie.
To oczywiscie ironia, przypomnij sobie moze swoja wartosc, co ? Jakbys nie mogla, to powiem tyle, co napisalas mimochodem sama, kladac na co innego srodek ciezkosci: dajesz rade sama za was dwoje, bo jestes silna. Ale jednoczesnie brniesz z ta swoja sila w zla strone. nie na tym zwiazek polega, zebys mezusia z traumy leczyla po jego zdradzie, lol. Albo mu wytlumacz, ze ma sie sam ogarnac i pokazac z tej strony, z ktorej go poznalas na poczatku znajomosci, albo wywal z zycia. Szantaz to nie naprawa zadnej sytuacji, zmus meza do zrozumienia tego zdania. Jak chce pomagac przy dzieciach - prosze bardzo, ale z dala od Ciebie (emocjonalnego). Zadaj od niego wynikow terapii, a nie biednego "nie wiem, dlaczego tak sie zachowywalem". Wnioskow, a nie spychologii emocjonalnej za jego bledy na Twoja glowe Bezczel, normalnie bezczel.

#51 | Mari1999 dnia 17.08.2025 21:44

Zgadzając się żeby został sprawiłaś że nie odczuje konsekwencji. Wiem, że to trudne ale radzę Ci żebyś była nieugięta. Separacja pomoże Tobie nabrać dystansu i pozbierać myśli w spokoju a jemu może uświadomić co stracił. Czasem trzeba upaść na dno żeby docenić to co się straciło. To Twoja decyzja ale jak teraz będzie trudniej to potem może być łatwiej. Zawalcz o siebie.

#52 | Szpak1234 dnia 21.08.2025 00:39

Dzięki za komentarze. Jak Ty mi Heniek coś napiszesz to zawsze długo o tym myślę.. Mari też ma rację - konsekwencji praktycznie żadnych poza tym, że sam musi się zająć praniem, gotowaniem itp.
Coś w niedługim czasie musi się zmienić bo moje ciało się buntuje - mam duszności, ponapinane mięśnie, bóle głowy.

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?

Nawigacja

Ostatnie artykuły

Ostatnio na forum

Aktywne tematy !!!

Urodzinowi solenizanci

Logowanie

Ostatnio Widziani

Shoutbox

Metoda 34 kroków

Seksoholizm

Dodaj komentarz

Oceny

Ostatnie newsy

Ostatnie artykuły

Najnowsze tematy