Byłam zdradzana, zdradziłam, byłam zdradzana, walczyłam, poddawałam się, wstawałam, byłam zdradzana itp itd ostatecznie nastąpił koniec związku.
Forum ma swoje kategorie i w związku z tym postanowiłam umieścić swój post w kategorii "Zdradzony przez żonę" ponieważ tutaj najwięcej jest
odpowiedzi na zdradę jej/jego (mówię o wątkach z największą ilością komentarzy).
Jak sam tytuł zwiastuje byłam zdradazana, zdradziłam, byłam zdradzana itp itd. Znam uczucia, które targają człowiekiem
z każdej strony barykady, niestety. Mój związek, który dał mi tyle "wrażeń" trwał 25 lat i zaliczył zdrady, przemoc fizyczną i psychiczną, porzucenie, walkę o
niepełnosprawne (autyzm) dzisiaj już dorosłe i niesamodzielne dziecko, samotność, strach o każdy następny dzień, brak pomocy ze strony rodziny ect i zakończył się
definitywnie ponad dwa lata temu więc nie piszę tego postu na gorąco, z głową pełną myśli i nieprzepracowanych emocji.

Dlaczego postanowiłam w końcu się odezwać? Wszystko co napiszę poniżej to nie atak, to prośba do ludzi, którzy, co można wynioskować z ich historii i słów dojrzali
ludzie. Czytałam to forum w 2012 roku (to nie początek mojej trudnej historii, która zaczęła się w 2002r.), czytałam w 2015, czytałam 2018, 2022, chłonęłam
każde zdanie, myśl i przekaz. I postanowiłam się wstrzymać z wypowiedzią. Wiem jak to jest kiedy człowiek jest w głębokiej studni swoich emocji: gniewu, żalu, straty,
strachu.
Forum jest dla ludzi którzy potrzebują pomocy, może dla niektórych to jedyne miejsce, w którym mogą wyrzucić swoje emocje, albo po prostu się wygadać na teraz na już,
gdy głowa i serce pęka, a przed bliskimi zatyka nam gardło.
Chyba się ze mną tzw. starzy bywalcy/bywalczynie zgodzicie? Czytałam to wszystko od lat, ale w końcu muszę się odezwać.
Przestańcie proszę utożsamiać swoich zdradzających albo siebie jako osoby zdradzane (nieważne jakiej są płci) ze sobą samym/ą.
Ile ludzi tyle żyć. Komentarze typu "ciało puszczone raz...", "stara się czyli żałuje..." itd. Znacie swoją wersję z życia i ewenualnie kogoś ze znajomych,
tyle i nic więcej.
Ona/Ona się stara - kontroluj sprawdzaj, ale daj szansę i cytat: "jak ja bym chciała/chciał żeby mój/moja tak się starał"
On/Ona mówi że przeprasza, żałuje... - nie wierz w to bo nie opowiedział/a tego, tamtego i jeszcze tego.
Można to mnożyć, powielać, kopiować i dalej, i dalej i jeszcze.
Chcecie pomóc? Pomagajcie merytorycznie, ale nie wkładajcie swojej historii w czyjąś historię. Ile ludzi, tyle wersji historii nawet jeśli z boku
wyglądają tak samo. Nie są takie same.
Ocena winnego? W każdym poście i wątku - zazwyczaj kategoryczna. W kodeksie karnym dożywocie, jak się dobrze kaja to może zwolnienie warunkowe.
Ocena skrzywdzonej/skrzywdzonego - ubolewanie plus dolewanie oliwy do ognia. Serio - komu pomagacie? Sobie, bo znowu wylejecie swoje przeżycia i emocje?
Tylko żeby się wyżyć mimo tego, że u Was od godziny W minęło 2, 5, 10 a nawet czytałam 30 lat. Gdybym była wierząca napisałabym "na litość boską, nie pomagacie".
Ci którzy wybaczyli i zostali z partnerami - po co tu nadal jesteście? Przecież otworzyliście nowy rodział. To nie forum dla Was. To już Was nie dotyczy, chyba, że
potraficie spojrzeć na problem bez stosowania tzw. przeniesienia i projekcji Waszych przeżyć i Waszych połówek.
Ci którzy wybaczyli i poszli dalej swoją drogą - po co tu nadal jesteście? Przecież otworzyliście nowy rodział. To nie forum dla Was. To już Was nie dotyczy,
chyba, że potraficie spojrzeć na problem bez stosowania tzw. przeniesienia i projekcji Waszych przeżyć i Waszych połówek.
Wtedy jesteście w stanie spróbować, powtarzam SPRÓBOWAĆ pomóc.
Weszłam na to forum parę tygodni temu znów, gdyż sytuacja zdrady i porzucenia, dotknęła mojej siostry. Czułam się i nadal czuję, że nie jestem
człowiekiem gotowym na rady (wspieram ją zawsze i wszędzie cokolwiek nie postanowi) i pomyślałam, może to forum bo pamiętam je sprzed paru lat.
Może ją wzmocni, może pozwoli się wygadać znów i znowu i jeszcze raz, bo tak, często jako ludzie chcemy się takiej sytuacji po prostu wygadać.
Ale nie polecę jej tego forum, nie dam rady, ponieważ to co pisze wiele stałych bywalców i nie tylko forum zniszczy jej i tak chwiejną psychikę.
Pod wątkiem konkretnego człowieka i jego historii pojawiają się poza konstruktywnymi radami:
- OCENY zdradznego/ej i zdradzającego/cej (kategoryczne)
- komentarze w stylu: "bo u mnie to było tak...." plus historia
- zdradzający/a powinien się kajać tak i tak, ale to i to, to za mało
- zdradzony/a powinna powienien teraz robić, tak i tak, o ile zdradzający/a zrobi tak i tak....
Skąd w Was taka pewność? Bo u Was tak było? To inni ludzie, inna historia. Podobna? Teoretycznie być może, ale całkiem inna.

To mnie i przeraża, i wkur...a. Ludzie w kryzysie psychicznym biorą sobie Wasze rady do serca. A Wy nie wiecie jakiej konstrukcji psychicznej człowiek
jest po drugiej stronie. Może potrzebuje kopa, a może pogłaskania, ale zawsze jest to może....
Żeby wylewać swoje żale, postanowienia i złote recepty macie swój wątek i swoją historię, i tyle, a co do reszty, proszę ważcie słowa.
Jeszcze tylko jedno do tych zdradzonych, którzy na tym forum DOSŁOWNIE cytują, kopiują słowa, wypowiedzi, wiadomości, maile swoich partnerów/ek do nich z prośbą o
ocenę, albo dlatego, że jakiś Pan X albo Pani X z forum pyta: co powiedzał/a, co odpowiedział/a.
To też jest z waszej strony nielojalność i to wielka bo czytają to i komentują to setki osób, bez wględu czy chcą pomóc czy tylko nasycić się
czyimś nieszczęsciem. Wy czujecie się zdradzeni, bo wasz pantner/ka oddaje swoje myśli i przemyślenia innej osobie (w przypadku zdrady emocjnalnej).
A Wy? Co robicie? Bo możecie? Nie, nie powinniście. To też nie lojalność.
W moim poście nie chodzi o komentarze - bo nie mam w zamiarze żadnej gów..burzy bo ktoś się poczuje urażony pt. uderz w stół a nożyce się odezwą
(z racji sytuacji życiowej nie mam nawet czasu na dyskusje i rzucanie datami, faktami, wątkami, nickami, każdy powinien bez problemu znaleźć swoje komentarze i wątki
w których się udzielał, o ile będzie chciał się nad tym pochylić oczywiście)
To tylko moja prośba: myślcie co piszecie, czym się dzielicie i z kim się dzielicie. Bo nikt z nas nie wie, kto siedzi po drugiej stronie tzw. niebieskiego ekranu.
A jeśli ktoś mi chce zarzucić, że się wypowiadam bez opowiedzenia swojej historii. Tak, pozwoliłam sobie na to, ponieważ obszerność moich 25 lat niełatwego związku
musiałabym opisać w książce i choć proszą mnie o to przyjaciele jeśli ją napiszę to tylko do szuflady, i nie dlatego, że jest tak wyjątkowa i porywająca, jest tylko
na tyle dla mnie złożona, żeby w sobie i dla siebie ją przepracowywać, aż będę gotowa orzec: już po wszystkim.
Życzę każdemu wszystkiego dobrego :)