Przez cały czas Trwania małżeństwa moja żona nie pracowała. Tak było wygodniej, lepiej dla dzieci. Mam dobrze płatną pracę (architekt) ale wymagającą dużego zaangażowania umysłu oraz czasu. Mamy dwie córki w wieku 13 i 16 lat. Dwa lata temu stwierdziliśmy, że dzieci już nie wymagają ciągłej opieki dlatego niech ona poszuka sobie pracy. Jest z zawodu nauczycielką ale do szkoły nie chciała wracać. Sam jej podpowiedziałem, że może zostać kierowcą autobusu. Wtedy wydawało mi się to dobrym pomysłem. Zrobiła kurs, zdała egzamin i rozpoczęła pracę. System zmianowy powodował że była wiecznie zmęczona do tego poznawanie nowych tras i stres z tym związany poskutkował zaniknięciem pożycia seksualnego. Ten stan trwał do grudnia zeszłego roku w którym przyznała się że mnie zdradza z kolegą z pracy. To był dla mnie cios nożem w samo serce. Nie muszę opisywać emocji jakich wówczas doświadczyłem. Większość z Was tutaj tego doznała. Po szoku zdecydowałem się jej to wybaczyć pod warunkiem że zrezygnuje z tamtego związku. Początkowo przeprosiła i wszystko wskazywało na to że to przejściowy kryzys w związku. Jednak jak to zwykle bywa w takich przypadkach zrobiłem się podejrzliwi i założyłem jej gps w samochodzie. Szybko okazało się że zdrada trwa w najlepsze. Tuż przed światami znowu jej wybaczyłem i powiedziała , że z nim zerwała. Niestety płonne to były nadzieje. Pracują na tych samych zmianach , gadają przez aplikację żeby nie było śladu na billingu telefonu i dzięki temu mają mnóstwo czasu na rozmowę i umawianie schadzek. Pomyślicie teraz, że jestem nienormalny ale ja ją tak bardzo kocham że znowu jej wybaczyłem i po raz kolejny zaczęliśmy życie. Po krótkim czasie odkryłem że gada z nim dalej i najprawdopodobniej się spotyka z tym że teraz już nie korzystając z samochodu. Klika dni temu postawiłem sprawę na ostrzu noża i powiedziałam on albo ja i wybrała jego. Mamy sporo majątku wypracowanego przeze mnie, żyjemy dostatnio i wygodnie, dzieciom ani jej nigdy niczego nie brakowało. Ciężko pracuję na naszą wspólną przyszłość jak również przyszłość dzieci. Nigdy jej nie zdradziłem pomimo kliku okazji ale wiedziałem że wierność w związku to podstawa. Nigdy się też nie kłóciliśmy, nie mam nałogów. Wszyscy uznają mnie za przystojnego... a ten koleś to kawaler w moim wieku który obiektywnie mi do pięt nie dorasta. Może mi ktoś wyjaśnić jak sobie z tym wszystkim poradzić, co robić dalej . Jak sobie poradzić z tym bólem , niesprawiedliwością i brakiem jakiejkolwiek szansy uratowania tego związku. Przyznam że moja praca wymaga poświęcania dużo czasu i nierzadko zaniedbywałem obowiązki domowe bo był "termin oddania projektu" ale dlaczego spotkała mnie taka kara?. Dzieci jeszcze o niczym nie wiedzą. Ona chce się wyprowadzić w wakacje a ja nie zniosę bycia pod jednym dachem przez tyle czasu z kimś kto mnie jawnie zdradza. To tak strasznie boli że od trzech miesięcy śpię poniżej 4 godzin na dobę i nie widzę żadnego światełka w tunelu. Strasznie się martwię dziećmi i ogólnym rozpadem rodziny. Świat się zawalił i nie wiem co dalej. Nie umiem sobie wyobrazić życia bez niej choć widzę że już ją straciłem. Najprawdopodobniej po roku czy dwóch tamten związek nie przetrwa ale będzie już za późno. Po prostu nie wierzę że stary kawaler nie ma żadnych denerwujących wad które się ujawnią jak gorące uczucie opadnie. I pomimo, że jej to tłumaczę to nic do niej nie dociera. Na tą chwilę na pewno nie dam jej rozwodu chyba że podpisze ugodę majątkową na moich warunkach. Mogę ją spłacić tak że spokojnie jej starczy na zakup mieszkania i urządzenie się ale nie zamierzam oddawać żadnej z naszych nieruchomości. Proszę o radę jak sobie poradzić i co dalej robić ? Pozdrowienia dla wszystkich zdradzonych. Dziękuję z góry za konstruktywne porady.