Cześć, sytuacja jak we wstępie. Byliśmy parą od 8 lat z czego 6 lat po ślubie. Dwójka dzieci z czego jedno z poprzedniego związku żony. Żyliśmy jak normalni ludzie raz było lepiej a raz gorzej. Początkowo mieliśmy swoje problemy finansowe ale nasza miłość potrafiła je pokonać, potem różne problemy które się pojawiały jak w każdym związku ale zawsze udawało się wszystko pokonać.

Bardzo popsuło się kiedy w pracy żony pojawił się nowy szef. To był Listopad 2022. Od tego czasu dużo mniej miłości, uczucia z jej strony. W Styczniu doszło nawet do awantury gdzie jej to wypomnialem ale zbyt wiele się nie zmieniło. Wytrzymałem tak do Marca i sprawdziłem w końcu jej telefon. Praktycznie od razu znalazłem wiadomość do koleżanek z pracy w której fantazjuje o szefie... oczywiście szok, płacz, rozmowa w której przyznała się że jako facet się jej podoba ale to tylko głupie wiadomości z głupimi koleżankami i za tymi słowami nigdy nie poszłyby żadne czyny. Prosiła o szansę, przysięgała że to był ogromny błąd i że jestem najważniejszy. Chciała odejść z pracy żeby to udowodnić. Po ogromnej walce wewnątrz siebie postanowiłem że nie mogę przez taki błąd przekreślić 7 lat wspólnego życia i skrzywdzić dzieci rozstaniem. Kolejne 2 miesiące to ciągłe wachania nastroju i zmiany decyzji - raz ważniejsza była rodzina a raz praca... po długiej i głębokiej rozmowie gdzie prosiła o to żebym pozwolił jej w obecnej pracy zostać postanowiłem się zgodzić. Rozmowa bardzo głęboka, patrzyła mi w oczy i przysięgała że nie ma już żadnych głupich myśli, zdystansowała się, obiecywała że z szefem i koleżankami które przez cały czas nagadywały ją na ten "romans" będzie utrzymywać relacje tylko służbowe i poza pracą żadnych spotkań itp.

Tu chcę się zatrzymać i powiedzieć że między majem a listopadem ta obietnica była regularnie łamana ale zawsze w taki sposób że była jakaś wymówka - na przykład zaprosiła szefa do znajomych na Facebooku a potem usunęła powiadomienie że on je zaakceptował. Kiedy powiedziałem o tym że nie powinna go dodawać odparła że nie sądziła że to coś złego a kiedy zapytałem dlaczego usunęła powiadomienie to stwierdziła że bała się kłótni. Przecież to jest zupełnie sprzeczne... jeśli wiesz że może to doprowadzić do kłótni to nie można jednocześnie stwierdzić że się myślało że to nic takiego... próbowałem o tym rozmawiać ale chęci na rozmowy nigdy nie było. Takich sytuacji jak ta wyżej było łącznie z 5-6 ale nie będę wszystkich wypisywać. To wszystko sprawiało że przez cały czas czułem się niepewny ale bardzo chciałem wierzyć że coś mi się wydaje i nie chciałem rozbijać rodziny jakimiś pochopnymi decyzjami.

Mimo tego co wyżej okres od Maja do Listopada to wspólne wyjścia, plany, miesiąc temu zrobiliśmy podobne tatuaże i żona powiedziała "no teraz to już na pewno nie możemy się rozstać". Dzień przed rozstaniem pojechaliśmy oglądać dom który chcieliśmy kupić.

I nagle w Sobotę żona nie wraca z pracy. Kiedy dzwonię to nie odbiera, odrzuca połączenie i odpisuje że porozmawiamy w domu i że wróci za 30 minut. Nie wytrzymałem, pojechałem pod jej pracę i spotkałem ją na parkingu. Podszedłem do niej i zapytałem o co chodzi i usłyszałem że chce się rozejść. Że już mnie chyba po prostu nie kocha. Kiedy zapytałem czy ma kogoś, odpowiedziała że nie chce mnie okłamywać. Zapytałem czy chodzi o byłego już szefa to potwierdziła. Przekonuje mnie że wszystko zaczęło się tydzień wcześniej kiedy napisała do niego żeby podziękować za dobrą ocenę sklepu. Twierdzi że mnie nie zdradziła fizyczne i że są na etapie poznawania się, dowiadywania się o swoich ulubionych kolorach, potrawach, zainteresowanych itp.

Kiedy 2 dni później powiedziałem że nie wierzę że dla 7 dni pisania SMS można rozbić rodzinę powiedziała że mogę iść i wyciągnąć bilingi, SMSy i wszystko się potwierdzi. Tak czy inaczej dla mnie jest to oczywista zdrada...

Teraz czeka nas rozwód, trzeba ustalić jak rozdzielić majątek, kredyty, jak podzielić opiekę nad dziećmi (1 biologicznie moje a drugie nie, ale przez to że wychowywałem je od małego żona chce żebym dalej uczestniczył w wychowaniu). Padł pomysł opieki naprzemiennej bez alimentów, podzielenia się po jednym 500+, rozdziału kredytu na pół itp. ogólnie dogadane ustnie jest wszystko. Pytanie jak to będzie funkcjonować.

Grudzień mamy spędzić razem w mieszkaniu a potem żona ma się wyprowadzić do nowego faceta. Wolę już spać pod mostem niż z nią w jednym domu ale w osobnych pokojach gdy będziemy zachowywać się jak obcy ludzie.

Nie rozumiem dlaczego. Na prawdę. Gdyby poszła się puszczać i wdała w romans to bym rozumiał co się stało ale tutaj w sytuacji jaką opisałem we wstępie zrezygnować z tego wszystkiego i pójść w ciemno w niewiadome... To się przecież nie klei...

My na prawdę mieliśmy swój wspólny język i potrafiliśmy się dogadywać w taki sposób że wszyscy zazdrościli. Obydwoje dużo przez ten czas przeszliśmy i bardzo dużo sobie nawzajem zawdzięczamy.

No po prostu nie potrafię zrozumieć.