Słowem wstępu powiem, że tekst który zaraz przeczytacie nie będzie redagowany poprawnie lub kreślony i poprawiany, chce opisać wam jak jest na prawdę i liczę na porady. Zaczne od tego że jesteśmy ze sobą już bardzo długo - prawie 10 lat po ślubie + wcześniej 4 lata za rączkę.
Historia nasza będzie mocno rozwleczona w czasie więc prosze zapiąć pasy. Ja mam 32 lata, żona 31, córka 9.
Moja żona pochodzi z rozpadniętej rodziny, jej matka alkoholiczka przez jej ojca który jest człowiekiem nie do zniesienia - jak się okazało później.
Poznaliśmy się z mojej inicjatywy, pisaliśmy ze sobą, szukałem dziewczyny. Udało się, sex był, ale nie tyle ile potrzebowałem. Zaakceptowałem to że jej limit to raz lub max 2 razy na tydzień, nie było żadnych przesłanek ku temu że zastępuje mnie ktoś inny więc mi to odpowiadało. Uwierzcie, że da sie żyć w ten sposób i sex raz na tydzień to z perspektywy czasu moje aktualne marzenie. Chwile po rozpoczęciu naszej znajomości zaczołem pracować w delegacji, pracuje nadal ze względu na zarobki które musze wygenerować żeby utrzymać dom.
Nie jest to typowa praca w delegacji że mnie nie ma cały czas, wyjeżdżam czasem na 3 dni, czasem 4, czasem 5, a czasami przez pół roku pracuje na miejscu. Dogadywaliśmy się bardzo dobrze, zawsze mówiła, że wprowadziłem światło do jej życia, że teraz ono ma sens, wtedy jeszcze nie rozumiałem tego jak trudno jest żyć w takiej rodzinie, gdzie ojciec miał w dupie jej potrzeby, a matka zajmowała się winem prostym. Całe szczęście że miała sporo rodzeństwa, a ojciec (wampir emocjonalny) zarabiał na dom i jedzenie udając poszkodowanego i wiecznie niezadowolonego. Kolejne lata przeleciały nam dobrze, sex optymalnie raz na tydzień więc nic się nie zmieniło.

Zatrzymam się teraz w miejscu gdzie urodziła się córka, Ona zmęczona, ja zmęczony mniej bo troche w pracy troche w domu, ale wszystko idzie dobrze, moja żona dzielnie przetrwała bolesne karmienia i małą depresje z czego jestem bardzo dumny. Po urodzeniu razem czekaliśmy długo na nasz pierwszy sex i się doczekaliśmy, wróciło to na nasze normalne tory, życie toczy się dalej jeszcze kilka lat szczęśliwie.

Teraz przystane w miejscu w którym zaczeły się kłopoty.
Wiele rzeczy w tym okresie mogłem zrobić lepiej, ale musiał bym być tak doświadczony jak jestem teraz, jestem świadomy swoich błędów co mocno boli.
Nie moge określić odpowiedniego terminu kiedy to się zaczęło, może 3 lata temu, może 4 to był baaaardzo powolny upadek, proces a nie wydarzenie. Ja uważałem, że nie musze nic innego robić niż to co dotychczas skoro cały czas jest ze mną i jest szczesliwa, kwiaty pare razy w roku, prezenty na urodziny, dni kobiet, walentynki i okazje, czeste wyjscia do restauracji i wycieczki wspólnie organizowane (wycieczek i wakacji wspólnych mnóstwo). Musiałem się mylić, być za mało czuły lub po prostu się jej znudzić, bo pewnej nocy (około 4 lat temu) zauważyłem że podczas sexu odwraca wzrok i krzyzuje ręce na ciele zasłaniając się, mówiła że ją światło kłuje w oczy. Wtedy zaczeło się wszystko sypać, kolejny sex, ona znowu wycofana, kolejny sex pokazuje że bardzo jej to przeszkadza, ale czuje że robi to dla mnie, żebym ja byłzaspokojony.
Zapytałem o to, powiedziała że nie wie o czym mówię.

Do następnego etapu opowieści zaliczył bym moją chorą zazdrość.
Jak sie czułem podczas sexu kiedy żona się do tego zmuszała bez tłumaczenia mi powodów? Skoro wszystko jest dobrze to dlaczego jest tak? Brak rozmowy, a wszystkie problemy zaczeła zamiatać pod dywan, straciłem z nią jaki kolwiek kontakt. Nie uzyskałem od żony żadnych odpowiedzi i żadnych wyjaśnień więc poczułem że już mi nie ufa, jak przestała mi ufać stałem się bardzo zazdrosny. Byłem podejrzliwy przez cały czas od tego momentu, zadawałem nie potrzebne pytania odnośnie jej wyjść, bardzo głupie pytania tak że zawsze musiała się tłumaczyć. Przez to, że nie chciała ze mną rozmawiać o niczym uwierzyłem swoim obawą, że rozmawia teraz z innym mezczyzną. Uderzyłem ręką w drzwi i zapytałem czy kogoś ma. "stu kochanków" powiedziała, żart? nabija się znowu ze mnie, jestem już nikim, nawet moja żona nie potrafi zrozumieć, że cierpie bez niej, że boli mnie to jak sie oddaliliśmy, że nie potrafie już żyć normalnie.

Zaczeła się tresura. Teraz patrze z daleka i widzę, że byłem tresowany i to w bardzo inteligentny sposób. Moja żona od samego początku znajomości miała tendencje do grożenia mi brakiem sexu jeśli czegoś nie zrobie, albo jak na przykład pojde sie spotkac z kolegą (mimo, że robiłem to raz na rok), próbowałem jej tłumaczyć, że nie można sie tak szantażować, ale ona zawsze wiedziała że to jest jej mocna broń. Tresura wyglądała tak, że udawała ze mnie nie ma, dawała do zrozumienia że jestem nikim, nie ważne są moje uczucia, ale dawała nagrodę co jakiś czas. Najpierw sex co tydzień, potem co dwa, potem co miesiac, potem co dwa. Aktualnie nie ma już nic, a ja jestem rozbity, wytresowany. Myśle, że wszystko jest moją winą, nie wierze już w siebie, tyle razy byłem skrytykowany że już sobie sam nie ufam. Spotykam się z 100% odmową na wszystkie moje propozycje, 2 lata bez sexu, nigdy nie zdradziłem jej mimo to.

Wyobraźcie sobie teraz mężczyzne który ma 32 lata, żone, dziecko, pieniądze i nie uprawiał sexu przez 2 lata, jedynie masturbacja żeby przeżyć. Jestem sfrustrowanym zjebem, który nie potrafił uszcześliwić swojej żony na tyle żeby go szanowała. Prosiłem o terapie, ale nie chciała słuchać " wymyślanych przez mnie problemów"

Opowiedziałem już o nas więc teraz do sedna - zdrada. Jakiś czas temu ( półtora roku około) zaczeła się ładnie ubierać, zaczeła kupować bardzo dużo butów, torebek, sukienek, et cetera. Zawsze jej kupowałem i pozwalałem na wszystko, żeby mogła sobie zrównoważyć to jak miała ciężko w życiu i że nie dostała od rodziców nic. Co kilka dni widze ja w nowych paznokciach i nowym ubraniu, dba o siebie tak jak nigdy. Moja zazdrość wygasła spory czas temu. Postanowiłem być mimo wszstko nadal dobrym ojcem i mężem, akceptowałem wszystko z nadzieją, że kiedyś się poprawi, wierzyłem szczerze w to, że kiedyś podejdzie do mnie i powie "ciesze się że wytrzymałeś ze mną jak miałam trudny okres, teraz bedzie wszystko dobrze" Nigdy sie tak nie stało. Zaczołem znowu być podejrzliwy w momencie jak zauważałem w śmieciach torebki po prezentach a w jej garderobie bardzo drogie komplety bielizny bez żadnych paragonów. Po jakimś czasie wszystkie komplety drogich bielizn miały poobcinene metki z nazwą firmy żeby sie pewnie nie połapał. Nie mówiłem nic, byłem za mocno zniszczony żeby pytać o zdrade, nie miałem już siły walczyć, nadal wmawiałem sobie że kupuje to sobie sama bo taki ma kaprys. Mijały dni, ja patrzyłem jak ukrywa swój telefon, zakrywa ekran, ustawia hasła wszedzie gdzie sie da, roztrwania pieniadze nie wiadomo na co, poniża mnie, patrzyłem na jej cudowny uśmiech kierowany do innych ludzi. Kiedy widzialem jej uśmiech zakochiwałem się jeszcze bardziej i cierpiałem jeszcze bardziej, że do innych ludzi się uśmiecha,a do mnie nie.

Dotarliśmy do teraz, gdzie już pęka granica, gdzie już trudno mi sobie wmawiać, że ona mnie kocha i że mnie nie zdradza. Znalazłem w jej rzeczach pudełka po sexownej bieliźnie i zabawkę przeznaczoną do zabawy z partnerem (pejcz).
Nie powiedziałem jej o tym, że to widzialem, bo nie mam sił już i zbieram się żeby udowodnić zdrade, Czuje sie przy niej jak pchła i wiem że wszystko co powiem obróci tak że ja jestem zły, na pewno znajdzie wymówkę, a ja dostane kolejnego minusa.

Proszę mi jakoś doradzić, licze się też z krytyką mojej osoby, wszystko wskazuje na to że mnie zdradza, ja też tak czuje, ale nie moge nic zrobić, bo kocham ją szczerze i kocham naszą córkę. Nawet gdybym miał cierpieć całe swoje życie to zrobie to dla córki, żeby miała normalny dom z mamą i tatą.

Na koniec dodam, że brzydze się sobą za swoją podejrzliwość, brzydze się tym że przestałem jej ufać, czuje się okropnym śmieciem.

Moje uczucia są mieszane, przeplata się gniew, rozczarowanie i brak zaufania, za chwile w głowie mam mocną nadzieje że to sen, że źle to rozumiem a moje podejrzenia to tylko splot dziwnie ustawionych wydarzeń. Mimo wszystko nadal bez wachania oddał bym za nią swoje życie. Otwórzcie mi oczy i oceńcie tą sytuacje.

Dziękuje za odpowiedzi i pozdrawiam.