Nawigacja

Metoda 34 kroków dla kryzysu w małżeństwie na odzyskanie pewności siebie w oczach partnera.

1.Nie śledź, nie przekonuj, nie proś i nie błagaj.
2.Nie dzwoń często.
3.Nie podkreślaj pozytywnych elementów związku.
4.Nie narzucaj się ze swoją obecnością w domu.
5.Nie prowokuj rozmów o przyszłości.
6.Nie proś o pomoc członków rodziny-masz wsparcie teściów póki są po Twojej stronie.
7.Nie proś o wsparcie duchowe.
8.Nie kupuj prezentów.
9.Nie planuj wspólnych spotkań.
10.Nie szpieguj, to Cię zniszczy.
11.Nie mów 'kocham Cię'.
12.Zachowuj się tak, jakby w Twoim życiu było wszystko w porządku.
13.Bądź wesoły, silny, otwarty i atrakcyjny.
14.Nie siedź, nie czekaj na żonę/męża , bądź aktywny, rób coś.
15.Będąc w kontakcie z nim/nią postaraj się mówić jak najmniej.
16.Jeżeli pytasz co robił/a w ciągu dnia, przestań pytać.
17.Musisz sprawić, że Twój partner zauważy w Tobie zmianę, że możesz żyć dalej z nim/nią lub bez niej/niego.
18.Nie bądź opryskliwy lub oziębły, po prostu zachowaj dystans.
19.Okazuj jedynie zadowolenie i szczęście.
20.Unikaj pytań dotyczących związku do chwili, gdy zechce sam/a z Tobą o tym rozmawiać.
21.Nie trać kontroli nad sobą.
22.Nie okazuj zbytniego entuzjazmu.
23.Nie rozmawiaj o uczuciach.
24.Bądź cierpliwy.
25.Nie słuchaj co naprawdę mówi do ciebie.
26.Naucz się wycofywać, gdy chcesz zacząć mówić.
27.Dbaj o siebie.
28.Bądź silny i pewny, mów cicho i spokojnie.
29.Pamiętaj, że jeżeli zdołasz się zmienić,Twoje konsekwentne działania mówią więcej niż słowa.
30.Nie pokazuj zagubienia i rozpaczy.
31.Nie wierz w nic co usłyszysz i 50% tego co widzisz.
32.Rozmawiając nie koncentruj się na sobie.
33.Nie poddawaj się.
34.Nie schodź z raz obranej drogi.

O nie! Ta strona potrzebuje włączonej obsługi języka JavaScript!

Twoja przeglądarka nie obsługuje tego języka lub ma wyłączoną jego obsługę. Włącz wykonywanie kodu JavaScript w swojej przeglądarce internetowej, aby skorzystać ze wszystkich funkcji strony
lub skorzystaj z programu obsługującego język JavaScript, np. Mozilla Firefox, Apple Safari, Opera, Google Chrome lub Windows Internet Explorer w wersji wyższej niż 6.

Zabił mnie ...

Emi3
12.03.2020
Zdradzona przez męża
7095 czytań
18 komentarzy

Zabił mnie ... Moja historia jest trudna i bardzo długo zastanawiałam się czy tutaj wejść. Od początku... Wspaniały mąż ,troskliwy ,uczuciowy ,romantyk ,szczery,kochający ojciec , praktykujący katolik - taki obraz stworzył dla mnie przez 15 lat . Niepokój który się pojawił to brak spójności w tym co zaczął mówić ( A podkreślam że zawsze o wszystkim rozmawialiśmy) Kierowca - taką pracę miał. Ale nagle pojawiał się w miejscach gdzie go miało nie być, twierdząc inaczej . To był powód by mimo zaufania zacząć sprawdzać. Najpierw sama a później kilka osób które wynajęlam. Nasze małżeństwo było idealne ,tak każdy twierdził, zawsze wspólne chwilę, uwielbiałam z nim spędzać każdą sekundę obdazając go uczuciem i wielką miłością. Sex - nasza zbudowana więź- znałam każdy cm jego ciała, nigdy bez uczuć, nigdy byle jak . W życiu zawsze kierowałam się wartościami a mój mąż był cudem . Mężczyzną który dba o rodzinę a ja żoną która kocha obdazając go uczuciem , zawsze wszędzie razem ,zawsze za ręce. Niekiedy mówił i pytał za co tak bardzo go kocham . Za to kim dla mnie jest . Trochę miał zawsze jakby kompleks . " Ty taka idealna z ciałem modelki a ja taki brzydal " zawsze mu powtarzałam że kocham go kim jest nie jak wygląda. Wszyscy się nieraz mu dziwili.

Kiedy okrutna prawda o moim ukochanym wspaniałym mężu i przykladnym mężu została mi przedstawiona poczułam jak moja dusza oddziela się od ciała, serce biło jak bym miała ciężki kamień a przeplywającą krew szumiala mi w uszach . Tego dnia straciłam przytomność, budząc się po kilku godz. W szpitalu .były przy mnie osoby które mi tę wiadomość przekazały. Jakoś dowiezli mnie do domu naszpikowaną . On wrócił z pracy ja oddzielona od ciała leżące bez ruchu . Wystraszył się bardzo widząc mnie . Nie mogłam nawet ust otworzyć ogromny ból serca który mi towarzyszył, szum w uszach - on jeszcze nic nie podejrzewał. Następnego dnia został ze mną w domu prosząc to o to by że mną został bo źle się czuje,nie poszliśmy tego dnia do pracy ,dzieci zawiózł do szkoly . Wstałam ze spokojem robiąc kawę- zawsze rano piliśmy, usiadlam i zapytałam kim jestem w jego życiu. " najważniejsza osobą "zapytałam czy mnie oszukuje . Oczywiście zaprzeczył już w nerwach . Zaczęłam pytać kolejny raz kim jestem ,wpadł w wściekłość której nigdy nie widzialam. Uciekł. Wyszedł z domu jak by miał wściekliźnie obwiniajac mnie o tę kłótnię jeszcze nie wiedząc że wszystko wiem . Mój mąż przez całe nasze życie ( nie tylko w małżeństwie) korzystał z usług prostytutek ,zakładał konta na portalach randkowych, i miał swój wasny świat. Do niczego się nie przyznał co pokazało, że nie zasłużyłam nawet na prawdę. Bardzo długo czekałam każdego dnia przez tydzień by sam przyszedł i wyznał prawdę. Nie zrobił tego a z nienawiścią mnie traktował. Kiedy mu przez 4 godziny opowiedziałam całe jego życie, wtedy on potrzebował pomocy ,był w kiepskim stanie , wezwalam pomoc spakowałam mu walizkę do szpitala ze wszystkimi potrzebnymi rzeczami . I nie pokazałam mu się już na oczy . Bez słów, bez pokazania mu takiej nienawiści jaką on mi dał. A teraz ???... A teraz jestem popiołem. On - leczy się, jest uzależnionym seksocholikiem, nadal kłamie może już nie zdradza ale kłamie w byle czym .z tego też musi się wyleczyć. Dziekuje mi za życie, za to ,że nigdy by z tym nie skończył,on teraz życia poza mną nie widzi a ja już jestem dla niego trupem . Bez uczuć, obojętnie, wegetujac. zostalam z tym już do końca życia. Nikt nie wie oprócz naszych rodziców. Wiem ,że jest pomoc dla osob wspoluzaleznionych ale nie w moim mieście, poza tym boję się ludzi choć inni myślą ,że nic się nie stało, bo gdziekolwiek idę -udaję . Tak udaję jak robił to mój mąż. Nie pokazuje swojego cierpienia na zewnątrz. W głębi serca chciałabym się zaszyc gdzieś w maleńkim domku w górach , uciec gdybym miała pewność że nikt mnie już nie skrzywdzi Miałam wszystko i w jednym momencie to wszystko okazało się bańką mydlaną. Chciałabym kochać ale kto mi da pewność? Zycie mojego męża wpłynęło na moje życie ,nie mialam nawet szansy by coś zmienić. Gdzie znaleźć człowieka z wartościami ? - takiego miałam. Wszytko co w życiu miałam zniknęło. Jedyne za co dziękuję to za to ,że nie mam nienawiści która by mnie zabiła bardziej , ból który noszę jest niewyobrażalny...A wystarczyła szczerość. Człowiek z którym żyłam zabrał mi życie.

#1 | Romanos dnia 12.03.2020 15:57

Wiesz...
Kiedys myslalem, ze kobieta, ktora mnie zdradza odebrala mi zycie. Dzis sobie czasem mysle, ze nie odebrala tylko oddala mi moja "wlasnosc".
Od Ciebie tylko zalezy co powiesz sobie za kilka lat.
Wszystkie stany emocjonalne - rowniez ten w ktorym jestes teraz - maja jedna wspolna ceche.
Przemijaja.
Mozesz nie wierzyc, ale tak jest

#2 | aster dnia 12.03.2020 16:24

Twój problem polega na tym, że nie próbujesz żyć nowym życiem, które właśnie dostałaś. Czym chcesz je wypełnić, bólem w którym się zamykasz?

Cytat

Zycie mojego męża wpłynęło na moje życie ,nie mialam nawet szansy by coś zmienić.

Jak wpłynęło i dlaczego nie było tej szansy?

Cytat

Gdzie znaleźć człowieka z wartościami ? -

Poszukaj go w sobie.

#3 | Emi3 dnia 12.03.2020 17:08

Romanos ...
myślę ,że o przemijaniu już coś wiem z własnej autopsji ,pamiętam siebie z przed dwóch lat kiedy to mój świat runąl a teraz wyciągam wnioski . To prawda ,że trzeba przejść wszystkie te stany i to jest nieuniknione, kto tego nie przeszedł nie jest w stanie tego zrozumieć. To również zmieniło mnie jako człowieka. Pamietam ,że żyłam w biegu stojąc w Biedronce zdenerwowała mnie nawet kolejka ,teraz jestem w stanie tym wszystkim zabieganym ludzią powiedzieć, że to nie wina tej kasjerki ,że kasa czynna tylko jedna .Mam w sobie spokój jakiego nigdy nie miałam .

#4 | Romanos dnia 12.03.2020 18:07

Chyba patrzysz za daleko do przodu...
Mowiac kwieciscie: zanim dotrzesz na "gore zmartwychwstania", czeka Cie wedrowka przez "xiemna doline beznadziei".
I na tym sie skup. Na tym, by jutro z jakiegos malego powodu sie usmiechnac.
Im bardziej zajmiesz czyms glowe i cialo tym mniej bedziesz cierpiec. Psycholog, sport, hobby, wolontariat.. Cierpienie zachowuje sie jak gaz - wypelnia kazde wolne miejsce. Tylko od Ciebie zalezy czym wypelni sie Twoj umysl.

#5 | Emi3 dnia 12.03.2020 18:42

Romanos
Nauczyłam się codziennie wychodzić pod górę nawet z tymi kamieniami które mam na plecach ,jak i schodzić. Podejmuję codziennie ten trud po to , by kiedy będę na nizinach móc sobie poradzić. To mi da siłę.
" ...tylko załóż wygodne buty ,bo masz do przejścia całe życie ".
Lepiej wchodzić przez wąską bramę niż wybierać szerokie ścieżki. Codziennie wstaję z entuzjazmem by nie dac własnemu egoizmowi .

Komentarz doklejony:
Aster,
Nauczyć się żyć z bólem było najtrudniejsze ,
Wracając do Twojego pytania - nie miałam szans zauważyć, bo niby kiedy ? Wtedy kiedy przychodziłam z pracy a kąpiel przygotowana ? Nie dawał mi nigdy nawet przypuszczeń . To zdrada idealnego męża .
Teraz wiem ,że To jego choroba psychiczna . On nie czuł, że mnie krzywdzi ,bo traktował wspaniale. To również zrozumiałam co pozwoliło mi w jakimś stopniu żyć.
Ja nie chciałabym być na jego miejscu ,jest człowiekiem który zrujnować sobie i innym życie . To zależy od niego czy to widzi czy nie . Każdy ma wolną wolę i wybór. Jeden zły wybór pociąga następny.
Nie mniej jednak uczynił to mnie ,co sprawiło, że żyję jakby w beznadziei . Choć każdego dnia staram się cieszyć nawet z tego i dziękować, że się obudziłam.
Jest też coś o czym myślałam długo. To czy lepiej by było nie wiedzieć i żyć sobie nadal w tej bańce.
Zdecydowanie wolę prawdę z którą się muszę zmierzać codziennie . To jakby umieranie ożywiające .

#6 | poczciwy dnia 12.03.2020 21:07

W pierwszym i kolejnym czytaniu bardzo rzuca się w oczy to, że idealizowałaś bardzo człowieka, idealizowałaś swój związek i w ogóle chyba cały świat.
Jakoś ciężko mi się doszukać tam takiego trzeźwego i realnego spojrzenia przede wszystkim na siebie, swoje możliwości, potrzeby, oczekiwania, ale też na życie.
Czy istnieją ludzie wartościowi? Też przez długi czas zadawałem sobie to pytanie. Przestałem. Nie mam na to wpływu, ale mam wpływ na siebie, swoje postępowanie, swój wzrost, swoje wybory. Tego od jakiegoś czasu się trzymam i wiesz co? dopiero dziś mam świadomość co to znaczy być szczęśliwym...szczęśliwym samemu ze sobą. Droga cierpiętnicy, którą wybrałaś spowodowała, że dziś 2 lata po jesteś w miejscu, w którym jesteś.
Pora zmienić kurs i wziąć się za siebie. Nikt tego za Ciebie nie zrobi.

Komentarz doklejony:
Mam nieodparte wrażenie,że dla faceta zrezygnowałaś z siebie.

#7 | Romanos dnia 12.03.2020 21:31

Dlaczego po prostu nie skonfrontujesz sie z wlasnymi iluzjami, przekonaniami, oczekiwaniami?
Boisz sie, ze moze sie okazac, ze "krolowa jest naga"?
Przeciez to juz sie okazalo. Twoj swiat runal w gruzy.
Tylko, ze minelo juz tyle czasu, a Ty cly czas blakasz sie po tych gruzach i placzesz rozpaczliwie zamiast obok zaczac budowac cos nowego.

#8 | Emi3 dnia 13.03.2020 08:10

Poczciwy , tak opisałam mojego męża jako ideał ,by przybliżyć sytuację w jakiej się znalazłam ,co myślałam ,a jak jest teraz .
Po takim " niby idealnym " związku , trudno jest wrócić do normalnego życia .
Oczywiście były jakieś tam kłótnie ,a to wszystko ze złego określania się .Nikt nie jest jasnowidzem ,trzeba jasno określać swoje myśli. I kiedy takie powstały to od razu o tym mówiłam. Nie zawsze wszystko było idealne .
Ale kiedy przytulal się do mnie to w kieszeni miał rozpoczętego SMS, którego dokończył kiedy tylko się oddalilam .
Czas mi pokazał, że pomimo tej tragedii muszę iść dalej i tego chce bardzo . Jeszcze nieraz upadam , ale wstaje i idę po lepsze życie. Walczę o siebie by nie być zgorzkniałą babą która o wszystko do wszystkich ma żal ,pretensje . Co prawda, trzymam to w sobie ,dlatego jestem tutaj by jednak się otworzyć i o tym mówić. Skoro nie chce w swoim otoczeniu ,to tutaj mogę. Długo myślam ,czy tutaj napisać, jacy ludzie się odezwą, ale jestem na takim etapie ,że mam odwagę by jeśli się pojawi to przyjąć i krytykę ,ale po to by wyciągnąć wnioski.

#9 | poczciwy dnia 13.03.2020 08:53

Autorko, sugeruję zaprzyjaźnić się z portalem, troszkę powertować, poczytać inne historie i komentarze do nich.
Wiele podobnych historii tutaj było.
Pozwolą Ci one spojrzeć trochę na siebie i swoją sytuacją z dystansu.

#10 | aster dnia 13.03.2020 09:20

Cytat

mam odwagę by jeśli się pojawi to przyjąć i krytykę

Emi krytyka prawidłowo przyjęta jest budująca i rozwijająca.
Masz prawo czuć co czułaś/czujesz, tylko nie za długo. Myślę, że czujesz też zażenowanie całą tą sytuacją, że dałaś się tak oszukać.
Masz dzieci, one czują i wiedzą więcej niż myślisz, nawet jak ubierasz maskę. Zmiana w Tobie (ale dla Ciebie) zostanie przez nie zauważona.
Zacznij zrzucać powoli te kamienie znajdź na to sposób.

#11 | Emi3 dnia 13.03.2020 09:29

Dziekuje Wam za kazdą wypowiedz . Kazda z nich jest przezemnie rozwazana i do zastanawiania sie .
Teraz jestem już po porannej kawie , która najlepiej smakuje właśnie w pracy .

#12 | Deleted_User dnia 13.03.2020 21:08

Witaj.A może przyjmij to w ten sposób że jest to choroba męża którą leczy. Choroby się nie wybiera ,ona się pojawia i dobrze że wiesz o tym i że jest leczona.Powroty do tego co było ,do pytań jak mogłaś tego nie zauważyć nic ci nie dadzą.Takie retrospekcje są normalne aczkolwiek powinny z biegiem czasu być coraz rzadsze. Normalną jest także twoja obawa o przyszłość rodziny .Moim zdaniem musisz zaakceptować fakt że przyszło ci żyć z chorym mężem. A co mówi lekarz który się nim zajmuje? Zdaję sobie sprawę z tego jak trudno jest żyć z kimś o podwójnej osobowości.Przykładny mąż i ojciec i z drugiej strony łowca okazji przy drodze.

#13 | Yorik dnia 14.03.2020 04:10

Cytat

A może przyjmij to w ten sposób że jest to choroba męża którą leczy. Choroby się nie wybiera ,ona się pojawia i dobrze że wiesz o tym i że jest leczona.

No cóż, gdy choroba wstydliwa to nawet żonie się nic nie mówi

Komentarz doklejony:

Cytat

Wspaniały mąż ,troskliwy ,uczuciowy ,romantyk ,szczery,kochający ojciec , praktykujący katolik - taki obraz stworzył dla mnie przez 15 lat .

Cytat

" Ty taka idealna z ciałem modelki a ja taki brzydal " zawsze mu powtarzałam że kocham go kim jest nie jak wygląda. Wszyscy się nieraz mu dziwili.

Czemu się jemu dziwili a nie Tobie? Tobie nie?
A on za co Cię "kochał" ? Za to kim jesteś czy jak wyglądasz?

Cytat

W życiu zawsze kierowałam się wartościami a mój mąż był cudem .

To jakie te wartości, którymi się kierowałaś, bo nie napisałaś?
To cudotwórstwo dostosowywania się do wartości chyba go sporo kosztowało skoro musiał odreagowywać nie z modelkami

#14 | Emi3 dnia 14.03.2020 09:56

York
Zawsze w życiu była dla mnie najważniejsza rodzina .
Czas spędzony razem wręcz święty. Nie bez powodu idzie się do ołtarza by ślubować sobie wzajemnie przed Bogiem " miłość, wierność i uczciwość małżeńską. " dla mnie to było ślubowanie przed Bogiem . Stalam przed ołtarzem ze świadomością tego co przysięgne . Z obietnicą ,że uniosę każdy trud . Dla ludzi niewierzących to niezrozumiałe. Jedni biorą ślub cywilny bo po co im kościelny. Cywilny bardziej ich wiąże przecież. A kościelny to przecież trud,poza tym po co ?
Ale nie tylko o tym mówię.
Wartości dla mnie to właśnie rodzina i wspólny czas . To wspólnie z dziećmi wszędzie, to wspólne obowiązki, to wspieranie się wzajemne ,to myśli jeden o drugim ,kiedy jeden upada drugi podnosi . To relacje dwóch osób, te relacje które są tylko zarezerwowane dla małżonków. To zbudowanie własnego dla obu stron świata intymnego do którego nikt nie może wejść. . Nawet kłótnie to relacje .
Tak zbudowaliśmy wszystko razem ,to było nasze ,w codziennym życiu, w codziennych obowiązkach, napiętym grafiku ,w tym kołowrocie również ważnych poza domem spraw . To było nasze .
Jednak to nasze było jakby wykorzystane dla innych .
A pytanie innych dlaczego z nim jestem ? Nie pytali - wiedzieli że go kocham .
A dlaczego tak odreagowywal ? To jest pytanie również i dla mnie - niestety bez odpowiedzi .

Ale tamtego już nie ma . Po zdradzie życie zaczyna się od nowa od 0 . Jak by nic nie było i to jest klucz .

Być może taki był Boży plan .A czy sama mam wiarę ? Jeśli bym ją miała "jak choćby ziarnko gorczycy to mogłabym przenieść góry." Ale chcę ją miec i ilekroć upadam tyle samo razy wstaje . Sama bym tego nie uniosla...

#15 | aster dnia 14.03.2020 13:07

Dziwne znaczenie nadajesz ślubom kościelnym, jakby takie małżeństwa były wyłącznie dla niesienia ciężaru życia.

Cytat

Wartości dla mnie to właśnie rodzina i wspólny czas . To wspólnie z dziećmi wszędzie, to wspólne obowiązki, to wspieranie się wzajemne ,to myśli jeden o drugim ,kiedy jeden upada drugi podnosi . To relacje dwóch osób, te relacje które są tylko zarezerwowane dla małżonków. To zbudowanie własnego dla obu stron świata intymnego do którego nikt nie może wejść. Nawet kłótnie to relacje .

wiele w Twojej wypowiedzi truizmów, aż zrobiło się toksycznie; ale gdzie jest tutaj miejsce dla siebie samej, gdzie była ta Twoja i tylko Twoja przestrzeń, która wcale nie musi kolidować z jednością małżeństwa.

Cytat

Po zdradzie życie zaczyna się od nowa od 0 . Jak by nic nie było i to jest klucz .

Tak, zaczyna się od 0 lecz nie można udawać/myśleć, że nic nie było; trzeba pamiętać o tym i wyciągnąć naukę, zajrzeć w głąb siebie i odnaleźć się jako nowa ja.

#16 | Luki81 dnia 14.03.2020 13:40

Co to za różnica - kościelny/cywilny. To indywidualna sprawa. Ani urzędnik, ani ksiądz nie będzie płakał po zdradzie. Jeżeli już ruszać sprawę przysięgi to przysięga się tej drugiej osobie,bez różnicy w jakim towarzystwie.

#17 | Yorik dnia 14.03.2020 20:08

Fajnie, że trochę się odsłoniłaś, może się w końcu dokopiesz do tego co było nie tak jak powinno;

Cytat

Zawsze w życiu była dla mnie najważniejsza rodzina .

Cytat

Wartości dla mnie to właśnie rodzina i wspólny czas. Czas spędzony razem wręcz święty.

Czemu takim oczywistym banałom/frazesom/sloganom nadajesz rangę jakiejś wyjątkowości jakby była przynależna nielicznym, tym którzy mają "wartości"?
Pozycjonujesz się tym na tą lepszą od innych i próżność tym swoją karmisz?
Zejdź na ziemię kobieto bo to niezłym kołtunizmem trąci.
Czy święte nie powinno być coś co jest wyjątkowe a nie powszechne i dostępne dla wszystkich? To o czym piszesz, nie jest wyjątkowe w dostępności czy oczekiwaniach.
Zmartwię Cię, kobiet, które nie mają tego biologicznego instynktu jest naprawdę niewiele.

Cytat

A kościelny to przecież trud,poza tym po co ?

No tak, szczególnie finansowy

Cytat

Nie bez powodu idzie się do ołtarza by ślubować sobie wzajemnie przed Bogiem " miłość, wierność i uczciwość małżeńską. " dla mnie to było ślubowanie przed Bogiem. Stalam przed ołtarzem ze świadomością tego co przysięgne . Z obietnicą ,że uniosę każdy trud . Dla ludzi niewierzących to niezrozumiałe.

Wąziutki jest ten Twój światek, ale za to mało skomplikowany, co?
Czemu niewierzącym przypisujesz brak zrozumienia a nie sobie uciekającej od głębszego zrozumienia otaczającego Cię świata w jakieś wygodne dziecinne dogmaty? Nikt tu Cię wiary w Boga nie będzie uczył, ale słabo to wygląda. Przecież Ty nawet nie umiesz rozdzielić tego co ludzkie od tego co boskie;
Dla Ciebie ważniejsza jest cała otoczka, powierzchowności niż istota rzeczy; jak miałaś stworzyć dobrą relację, skoro nic nie musiałaś robić, bo Bóg Ci ją zagwarantował w Twoim mniemaniu?
Wiara w to, że jakiś obrządek zagwarantuje dobrą relację z kimś innym to kołtunizm i wiara w czary. Mniej ważne z kim, ważniejsze przed kim?

Uniesiesz każdy trud i za wszelką cenę ? No ciekawe. Nawet poświęcając siebie, życie swoje i może jeszcze swoich dzieci? Mają żyć w toksycznej rodzinie bo matka ma jakieś swoje "wartości" ? W imię czego? tych Twoich "wartości" które są instynktem biologicznym i pragnieniem prawie każdej samicy?

Cytat

To nie są żadne wartości tylko Twoje oczekiwania, zresztą całkiem normalne dla większości homo sapiens, niewierzących czy muzułmanów również.

Cytat

A pytanie innych dlaczego z nim jestem ? Nie pytali - wiedzieli że go kocham .

Nie pytali bo wiedzieli, że od niedojrzałej kobiety usłyszą nic nie znaczący banał - że kochasz;

Cytat

Być może taki był Boży plan .A czy sama mam wiarę ? Jeśli bym ją miała "jak choćby ziarnko gorczycy to mogłabym przenieść góry." Ale chcę ją miec i ilekroć upadam tyle samo razy wstaje . Sama bym tego nie uniosla...smiley

No tak, jakiś Allach nie ma nic lepszego do roboty, tylko pisze przy biurku specjalnie dla Ciebie plany. Może już zmęczony pisaniem planów dla całej populacji i mu się plany mieszają? Czyli ktoś musi życie planować za Ciebie, jak jest źle to taki Ci napisał plan (super wymówka wszystkich leni, to nie ja to on), jak się podnosisz to nie zawdzięczasz tego sobie, tylko ktoś Cię podnosi, bo Ty jesteś krewetka i nie masz żadnego wpływu na własne życie; Strasznie jesteś ubezwłasnowolniona i bardzo Ci to pasuje, bo uciekasz tym samym od odpowiedzialności za siebie;

#18 | Romanos dnia 14.03.2020 22:48

"Wszystko moge w tym, ktory mnie umacnia"?
Czyzby?
Czyzby mozesz stanac w prawdzie co do Waszego malzenstwa?
Czy to nie jest tak, ze oboje zbudowaliscie je na wlasnych, falszywych przekonaniach i jeszcze Bogiem zaslanialiscie (i zaslaniacie) swoje niechciejstwo i brak odwagi do zmian?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?

Nawigacja

Ostatnie artykuły

Ostatnio na forum

Aktywne tematy !!!

Urodzinowi solenizanci

Logowanie

Ostatnio Widziani

Shoutbox

Metoda 34 kroków

Zabił mnie ...

Dodaj komentarz

Oceny

Ostatnie newsy

Ostatnie artykuły

Najnowsze tematy