Witam. Nie jestem pewna czy dobrze robię pisząc tutaj, boję się trochę Waszych komentarzy tzn że sprawią mi dodatkowy ból. Ale spróbuję. Jakiś czas temu mąż mnie zdradził- bardziej emocjonalnie plus jakieś pocałunki i... wspólny wyjazd na dwa dni. Zaczęło się standardowo tzn. oddaliliśmy się od siebie, ja się bardziej poświęciłam dziecku. Niestety mój mąż chyba sam jest jak dziecko więc pewnie poczuł się odrzucony, niedoceniony i niekochany. Do tego stopnia że nie wierzył kiedy mówiłam że go kocham. Ja też czułam się niedoceniana. Taka sytuacja - wiadomo wina obojga. Ale on zbliżył się do koleżanki z pracy, na którą wcześniej nie zwracał uwagi. Wyjazd integracyjny, alkohol i pocałunek. Później "przyjaźń". O tym wiedziałam tzn o tej niby przyjaźni i jeśli gdyby chodziło o to to w porządku ale czułam że może chodzić o coś więcej. I miałam rację, pod przykrywką delegacji wyjechali razem na dwa dni. Szybko się dowiedziałam- niecałe dwa tygodnie później. I to był dowód który tak naprawdę był mi potrzebny żeby mu pokazać że ona nie ma czystych intencji. Kazałam mu wybrać- wybrał mnie, powiedział że ona nic dla niego nie znaczy, być może się trochę zauroczył i ona okazała mu zainteresowanie jakiego brakowało mu z mojej strony. Kontakt zerwał. Wiem że ona proponowała jeszcze spotkania żeby "pogadać" czy wyjaśnić wszystko. Jak na razie unika też wspólnych imprez zakładowych. Ale ja ciągle coś podejrzewam, wystarczy że jeden dzień ma gorszy nastrój a ja już setki myśli. Boli mnie to że w czasie kiedy się z nią widywał (jakiś miesiąc/ półtorej) odsuwał mnie od siebie, twierdził że nie jest pewien czy mnie kocha. Później jak się dowiedziałam o wszystkim to nie zaprzeczał, przyznał się i powiedział że żałuje i że dopiero kiedy mógł mnie stracić to zrozumiał ze tego nie chce. Teraz jest niby normalnie ale czasem chodzi taki struty. Od jakiegoś czasu wydaje mi się że może ma doła, jednak ciężko z nim rozmawiać o problemach. Wydaje mi się że na swój sposób się stara ale jestem pełna wątpliwości i strachu i bardzo podejrzliwa (oczywiście sama wszystko sprawdzam zanim porozmawiam z mężem na szczęście bo moje ostatnie podejrzenia okazały się bezpodstawne). Sama już nie wiem co mam myśleć i robić - a Wy co o tym myślicie?