Zaczęło się niewinnie. Do pracy gdzie mój mąż pracuje została przyjęta ona lat 28, blondynka, mało zadbana, ale na prawo i lewo rozdająca uśmiechy. Od października ubiegłego roku zaczęła pojawiać się w opowieściach mojego męża.W grudniu powiedziałam jemu, że to wygląda jakby mieli sie ku sobie, to zaprzeczył i przekazał jej, że ktoś widocznie rozgaduje po zakładzie, że coś ich łączy. W marcu mieli imprezę integracyjną, na której tylko rozmawiali. A w piątek tj.30 marca wymienili się numerami tel., w piątek też dwa razy było dzwonione ze stacjonarnego, w sobotę z rana także sytuacja powtórzyła się. Gdzieś ok. 11 w sobotę chciałam zadzwonić z tel. męża do swojej mamy to dziwnie zmieszał się i odparł, że zaraz zadzwonię tylko podładuje tel.i w tym czasie chciał usunąć nr stacjonarny, ale szybko podeszłam i zadałam mu pytanie kto to dzwonił. Odpowiedział, że nie wie. Zaproponowałam mu, aby oddzwonił i zapytał co to za numer. Odparł, że potem oddzwoni, ale pewnie jest to pomyłka. Poszedł wyciągnąć motor,bo chciał skoczyć nad wodę(jest zapalonym wędkarzem) a w tym czasie jego tel. ładował się więc zadzwoniłam pod ten numer i odezwała się kobieta, a w tle spory szum rozmów. Odpuściłam, bo nic nie podejrzewałam jeszcze.Ale i tak było to dla mnie dziwne. Po obiedzie kiedy przyjechał zadowolony więcej go nie było w domu niż był. Przed godziną 20 ubrał się w kurtkę, wziął telefon i oznajmił mi, że musi zadzwonić do kolego, bo ma z nim sprawy do omówienia, wyszedł na dwór. Po 10 minutach wyszłam za nim (padał deszcz i ogólnie było zimno) i zobaczyłam jak dzwoni do kogoś i nagle kiedy ujrzał mnie rozłączył się i zaczął usuwać nr tel. Po przyjściu do domu zadałam mu pytanie do kogo tak wydzwania w tajemnicy przede mną, a on ironicznie zaśmiał się tylko i powiedział, że do kolegi. Na drugi dzień w niedzielę poszedł do swoich rodziców na wielkanocne śniadanie, kiedy przyszedł znowu zaczął dzwonić i ciągle miał tel. przy sobie. Około 17 położył się do sypialni i z sypalni zaczął krzyczeć do mnie z pretensjami, że coś musiałam zrobić, bo jego kumpel nie odbiera od niego tel. Poczekałam aż zaśnie i wyjęłam mu z ręki tel. Z drugiego pokoju zadzwoniłam pod wybierany nr, ale z zastrzeżonego numeru - nikt nie odebrał. Ponowiłam próbę znowu bez powodzenia. Za trzecim razem skorzystałam z opcji wysłania autmoatycznie sms-a aby oddzwonił ten ktoś bo to pilne. Ten ktoś łyknął haczyk i oddzwonił zastrzeżonego, odebrałam i usłyszałam w słuchawce głos kobiecy, zadałam pytanie jej dlaczego wydzwania do mojego męża i jeśli ma na tyle odwagi niech porozmawia ze mną na ten temat. W popłochu rozłączyła się. Teraz już miałam pewność, że mój mąż mnie oszukuje.Znalazłam sms-a w kopiach roboczych o treści: "Nie nakręcam się, o co ci chodzi". Zapomniał usunąć pewnie. Kiedy wstał znowu zapytałam kto to jest, do kogo dzwoni ciągle i dlaczego nosi przy sobie ciągle tel.i niech przyzna się, bo ja już prawdę odkryłam. Był zdziwiony, ale powiedział, że jest koleżanka z pracy od której wziął tel., a której chciał złożyć życzenia i powiedzieć jej kto tak opowiada na ich temat takie rzeczy, że rzekomo mają romans.Po jakimś czasie poszłam do łazienki wywiesić pranie, a wpokoju zostawiłam swój tel. z włączonym dyktafonem. Próbował się dodzwonić do niej, wiem, bo nagrało się. Pod wieczór zapytałam się dlaczego skoro nie ma nic do ukrycia już ciągle wychodził na dwór i dzwonił do niej skoro to jest tylko koleżanka, a on w nerwach wykrzyczał (a był pod wpływem alkoholu) że kocha ją i to jest już między nami koniec. Nie wytrzymałam i dochodząc do wniosku, że nie mam już nic do stracenia napisałam do jej męża na fb, że oni mają romans. Przed 22 dostał od niej sms-a o treści: "Chciałeś mój nr ok dałam ci, chciałeś pogadać to z tobą gadałam. Teraz tylko wytłumacz swojej żonie,że ja nic złego nie zrobiłam i może być spokojna." W poniedziałek miałam dość tej całej sytuacji i pojechałam do przyjaciółki, ale wcześniej chciałam, żeby pokazał mi tel., nie chciał tego zrobić twierdząc, że go zabiorę. Gdzieś około 12 zadzwonił mój mąż (byłam w tym czasie u przyjacióki) i miał do mnie pretensie, że ta jego niby koleżanka płacze przeze mnie, bo mąż jej zrobił niezłą bonanzę w domu, a przecież ona nic złego nie zrobiła i nie wie teraz jak ona się pokaże w pracy. Kiedy pojawiłam się na drugi dzień w domu zmienił swoje zachowanie o 180 stopni, czyli złagodniał. Zaczął do mnie mówić kiciu, żabciu co nigdy wcześniej nie zdarzało się, bo tego nie lubię. Jak się wygadał, jego niby koleżanka jestna chorobowym, bo ponoć dziecko ma chore. I do tej pory czyli dzisiaj także ciągle powtarza, że on chciał tylko wyjaśnić sytuację kto takie plotki rozpuszcza w pracy na ich temat. Nie wierzę mu, chcę założyć podsłuch w tel., zęby mieć pewność jakie realcje ich łączą.