Witam wszystkich. Jestem z mężem 9 lat. Jeszcze jestem. Grubo ponad pół roku temu dowiedziałam się o tym, że mąż ma romans. Czaił się kapitalnie, ale intuicja mówiła swoje wobec czego, tym razem przygotowałam się do śledztwa, żeby nie popełnić błędu sprzed laty gdzie wypaplałam co wiem o jego przyjaciółce. (Kiedyś też miał romans ale przez swoją głupotę i emocje sprawiłam tak, że dowody się ulotniły a mężuś bardziej się krył). Podejrzewałam z kim tym razem moja miłość się spotyka. Na efekty nie trzeba było długo czekać. Dostałam czarno na białym kto gdzie i kiedy. Zatrzymałam całą wiedzę dla siebie, żeby nie spalić co wiem. Chociaż jak pewnie niejedno z Was przezywało - gotowało się we mnie wszystko. Udawałam idiotkę. Mając już sporą wiedzę i ogrom dowodów - zapytałam ślubnego czy ma romans - no oczywiście, że nie powiedział (któż by przypuszczał że może paść inna odpowiedź). Kłamał cały czas, ja wiedziałam gdzie był i co robił a on dalej kłamał. Oczywiście pod żadnym pozorem nie wygadałam się, dałam się mu wykazać, przecież będąc w amoku miłości to się nie myśli. W końcu jednak już miałam dosyć- powiedziałam że wiem o wszystkim i chcę rozwodu(nie wygarnełam całej sytuacji kawa na ławę - tylko zdawkowe informacje). On że nie da, że żałuje że nie powiedział, ale że seksu nie było i nic kompletnie nie było jak ja to sobie wyobrażam (on to mówi a ja mam przed oczami foty). Ale dalej siedzę cicho - tylko powtarzam, że dalej nie wierzę. On powiedział że to zakończy itp. No i jak niby kończył znajomość to ...bum wydało się jeszcze dużo innych przyjaciółek - o tym już w ogóle nie pisnełąm. Zastanawialam się czego mu brakowało- zadbana żona (prosząca o seks- no teraz wiem jak się ma podwójne życie to człowiek tyle nie uciągnie., dziecko dom, zero zmartwień). I te przyjaciółki to oczywiście internetowe mężatki .Dzięki temu dowiedziałam się jeszcze z kim spał. No nie spodziewałam się takich rewelacji. Przez ten cały czas zbierałam dowody, które mam zabezpieczone przed jego łapami. Jego miłość od której się wszystko wydało też zdradzał z innymi. A ja się całe nasze wspólne życie zastanawiałam czemu on się awanturuje o wszystko. Traktował mnie jak śmiecia, wzbudzał we wszystkim poczucie winy, że nie tak robie to czy tamto itp.W tej chwili bez znaczenia- został rozpracowany. Nie wierzę w nic co mówi. I mój przykład potwierdza regułę, że zdradzacz będzie zdradzał. Niestety żadne jego słowa i zachowania nie przemawiają na jego obronę - pogrąża się dalej sam. Kurtyna opadła, zobaczyłam obcego człowieka. I teraz pytanie do bardziej doświadczonych forumowiczów: Ile ważne są dowody zdrady? Typ dalej mieszka nie chce się wynieść, udaje przykładnego ojca i męża (ale swoje dalej robi). Przyznaje się, że pozwalam mieszkać bo łatwiej mi zbierać dowody. Czy jeszcze czekać i kolekcjonować dowody czy składać pozew? Jak się mają prawniedowody, które mają znamiona operacyjne? P.S. Cieszę się, że trafiłam na to forum, długo je przeglądałam - bardzo mi to pomogło uporządkować swoje myśli :)