Witam. Postanowiłam opisać swoją zdradę. Naprawdę mam już dość tej sytuacji. Bycia tą drugą... Zaczeło się 25 grudnia 2015 roku. Wtedy odkryłam,że mąż mnie zdradza. Zobaczyłam dwuznacznej treści smsa. Sprawdziłam bilingii i ręce mi opadły-smsował z nią od lipca!Prawie 1000 smsów na miesiąc.Po nocach nie spał. A mi mówił że taki zmęczony chodzi.( Dwa lata wcześniej odkryłam że pisał z jakąś z facebooka ale nic więcej). Posłałam kochance mmsa ze zdjeciem 3 tyg.ciąży i dzieci. W sylwestra trafiłam do szpitala z zagrożeniem ciąży. Ona obiecała mi że nie będzie z nim już pisać. Po jakimś czasie odkryłam, że ma jej zdjęcie dokumentowe. Więc musiał się z nią widzieć! Odkryłam też prezerwatywy(my nie używamy).Podejrzewam że widział się z nią przed świętami,bo wtedy z nią nie pisał, a wyjechał z "kolegą" po samochód-czego nigdy nie robił. Jak mu powiedziałam o ciąży to się popłakał. Powiedział że zerwał kontakt. Uwierzyłam,bo bilingii były czyste. W kwietniu okazało się że ma drugi tel. Przez całą ciąże traktował mnie i dzieci okropnie. Dwa razy się stracił na ok. tydzień.Święta wielkanocne i komunie córki musiałam organizować sama.Węgiel z brzuchem nosić,zakupy dźwigać. Kochanka mi powiedziała w kwietniu "co ja zrobiłam by ratować to małżeństwo?" i że go kocha. Co miałam zrobić? Miałam pierwszy trymestr ciąży zagrożonej!To on mnie nie chciał ani tego dzieciątka. Chciałam się rozwieść,ale nie chciałam przed porodem. To dzieciątko się już tyle nacierpiało,nie chciałam go narażać na stres a na adwokata nie miałam kasy:( Urodziłam. Dzieciątko ma problem z serduszkiem. Mąż się zmienił. Pomaga. Stara się i kocha dzieci nad życie.Jest przy dzieciach. Jest prawdziwym ojcem. Nie olewa ich. Znów sypiamy ze sobą. Ale nie było tak od razu tylko jakoś od listopada(wtedy moja siostra zadzwoniła na policje i mężowi założyli niebieską karte, wogóle bez przyczyny).Wiem,że ma z kochanką kontakt. Jej mąż chyba nie wie o tym.Odkryłam że pisze z nią przez whatsAppa. Pewnie żebym nie wiedziała. Dziś mu powiedziałam,że ma to zakończyć bo ja tak nie mogę.Że ma z nią już nie pisać. On mi powiedział że mam sobie radzić sama. Że jej nie zostawi i że jak do niej napiszę to się wyprowadza. Czeka nas jeszcze to zamknięcie niebieskiej karty i spr.w sądzie chyba(nie wiem jak to wygląda). Napiszcie co sądzicie. Czy warto się rozwodzić z orzeczeniem czy lepiej,bo spokojniej, bez. Co z dziećmi jak jest z orzeczeniem? Chciałabym uniknąć szarpania się. Bo chyba już mi tylko rozwód został. A może korzystać z dobroci męża i czekać. Bez sensu to wszystko. On mi każe poszukać sobie kogoś.Chciałabym by naszym dzieciom było dobrze. Wiem że dzieli ich 600 km. Wiem gdzie mieszka. Ona ma bogatego męża i dwójkę dzieci.Wiele traci gdyby rozstała się z mężem. Mój mąż nigdy nie zapewni jej takiego standardu życia.Co robić?