Jestem z Moja Kochaną od 5 lat, a od ponad 4 w małżeństwie. Po roku małżeństwa urodziła nam się córeczka. Od tego momentu moja Żona zaczęła się zmieniać: po pierwsze ciągłe krzyki w domu, nerwy, seks sporadycznie (2 razy maks. na miesiąc i to jak ja nalegałem, przy czym, spokojnie odczekałem czas od ciąży, a była to cesarka nie naturalny poród). No cóż przy moim Libido min raz na dzień, które miała także Żona przed urodzeniem zacząłem się zastanawiać o co chodzi. Ostatnie 3 lata były koszmarem. Na dodatek rodzice Żony często mnie poniżali i próbowali sterować Życiem. Ja się temu nie poddawałem i w oczach Żony byłem źle wychowany, bo powinienem przemilczeć. Ja powiedziałem Żonie, że nie mam takiego charakteru, a i siły woli żeby milczeć całe życie... hehe dziwne to bo sama po 4 latach zrozumiała, że jej rodzice przeginają. Wracając jednak do zdrady Żony. Zapisaliśmy się na terapię do psychologa, mediację rodzinną. Nadmienię, że sporo ze słów przedstawionych na tym forum w swoim kierunku słyszałem (np. już mi się nie podobasz, zmieniła hasła do poczty, mediów społecznościowych i powiedziała, że chce mieć swoją prywatność- czy tak można w małżeństwie??, to rozwiedź się ze mną, to ja przenocuję w pracy- to mnie rozwaliło, pracuje około 1 km od domu i dojeżdża samochodem). Żona powiedziała pod koniec 2 dnia mediacji u Pani psycholog, że właściwie nie ma dla niej znaczenia czy będzie ze mną czy beze mnie. Bardzo mnie to wtedy zabolało, ale miłość do Żony i interwencja Pani Psycholog (że tak nie można mówić i trzeba os woje walczyć, a nie lekką ręką odpuszczać) dały mi do zrozumienia że pewnie Żona robi to w złości. Za kilka dni pojechaliśmy razem do Warszawy załatwić kilka spraw. Dzień ten był piękny, pełen ciepłych słów i bardzo zabawny. Mimo to, coś ciągle nie dawało mi spokoju. Tak, jakbym po prostu czuł, że moja Żona nie jest wobec mnie szczera. Mimo, że pytałem kilkukrotnie, czy wszystko w porządku, czy nie ma kogoś innego, lub kogoś nie szuka.. Kolejnego dnia, Żona pierwsza pojechała do pracy, a mnie coś tknęło aby spr jej gg. Otworzyłem, jej laptopa i wszedłem w historię gg i widzę: od około 2 lat różni faceci ją zaczepiali. Myślę sobie zaczepiać to sobie mogli. Czytam sobie, a tu moja Żona zaczepia i szuka osób, które będą się chciały z nią spotkać. Szuka facetów, którzy się jej podobają fizycznie, a później prosto i w kilkunastu zdaniach opisuje im, że takie spotkania są z adrenaliną i ja nie mogę się o tym dowiedzieć. Gdy jeden z facetów pisze, że tak nie można bo ona ma Męża i dziecko, że o związek trzeba walczyć, a nie szukać z boku kogoś innego. To Żona w rozmowie z innym nazywa tego faceta "nie wiedzącym o co chodzi". Kolejnemu zaś opisuje, że ma już adoratora, lizała się z nim i macała, ale do niczego więcej nie doszło. Dobrze jak to przeczytałem, mało nie wyleciałem na księżyc zwłaszcza, że to było gg tylko na jej laptopie, a ma także komputer w pracy i w jej pracy jest osoba, którą do dziś podejrzewam o romans z nią. W tym momencie zadzwoniłem do Żony, mimo że jestem osoba spokojną byłem bardzo uniesiony lecz opanowany. Powiedziałem Żonie: "Muszę z Tobą porozmawiać" a ona "nie mogę bo pracuje, ma klientów", ja: "czytałem historię Twojego gg i jestem załamany" Żona "a co Ty tam wyczytałeś, nic tam nie ma, poza flirtem, dobra przyjedź po mnie, ale nie ma dużo czas". Powiem tyle, że w takiej sytuacji nie mieć czasu, znowu mnie zabolało. Przywiozłem Żonę do domu i pytam: " Mów czarno na biały co, gdzie z kim i jak" Ona wtedy, że musiała odreagować bo nam się nie układało (myślę, kur** ładnie odreagowuje, gdzie ja chodząc na kawalersie, nigdy o Żadnej nawet nie pomyślałem...). Żona mówi:" To był tylko flirt, a o macaniu i lizaniu kłamałam aby go zbajerować" Mówię : Żono nie wieże w żadne Twoje słowo i to że płaczesz nie robi na mnie żadnego znaczenia i nawet nie powiesz słowa przepraszam?" Ona wtedy" Przepraszam". I na koniec do mnie nie licz na żaden seks na przeprosiny, mimo że nic nie chciałem, ale się wkurzyłem i mówię rozbieraj się tak to nie zostanie, wiadomo co dalej.. Byłam zadowolona.. a po co kobiety szukają zamiast porozmawiać? Ja się już zmieniłem i fizycznie i psychicznie, w domu od 3 miesięcy jest bardzo dobrze, a ja cierpię wewnętrznie. Nie ufam Żonie, ale staram się o tym nie myśleć. Jak zapytałem o kochanka, podałem kim on wg mnie jest, Żona odpowiedziała: "My się przecież znamy, ona ma Żonę". Właśnie tak Żona pisała na gg, że ten co ją maca ma Żonę... Jaki finał mojej historii? Wybaczyłem Żonie, po przemyśleniach porozmawiałem i podałem także swoje wymagania. Ma pracować, poszukiwać rozwiązania z brakiem ochoty na seks. Bo samą miłością w wieku 30 lat nie mogę z nią żyć. Zobaczę co będzie się dalej działo. Mimo wszystko, myślę że mnie zdradzała, lub zdradza dalej, lub lekko się uspokoiła. Tak po krótce to wygląda. Boli mnie najbardziej to, że Żona do mnie co raz mówiła, że ja to pewnie ją zdradzam.. a tu klops.