Witam, portal ten podczytuje od kilku tygodni. Od jakiegoś czasu miałam dziwne przeczucie, że mąż mnie zdradza.. Dzisiaj znalazłam tajne konto e-mailowe ok 200 wiadomości, z których dowiedziałam się, że romans trwa dobrych kilka miesiecy. Serce mi pękło na milion kawałków..On idealny mąż, ojciec, którego wszyscy mi zazdroscili..Trochę o nas: jesteśmy 14 lat po ślubie, dwojka długo wyczekanych dzieci po latach starań, stratach ciąż i w końcu sielanka. Syn ma 4 latka, córka 1,5 roczku. Nasze marzenia się spełniły.. Nic tylko się cieszyć życiem.. Wszystko zmieniło się od wiosny tego roku.. Mąż zatail przede mną, że u niego w pracy jest pewna dziewczyna, z którą miło spędza czas wolny, choć nie sam na sam (pracuje na morzu w systemie 2/2tyg). Dlaczego nie powiedział? bo bał się że będę go o coś podejrzewać... Zabolalo.. Pierwsza kłótnia.. Zaczęlismy się coraz mniej dogadywać, ja zajęta opieką nad dziećmi przez 2 tyg oczekiwalam pomocy gdy wracał a było różnie, często wszystko na mojej głowie. Może i troszkę rzadziej się kochalismy bo dzieci, dom, praca, ale w miarę było ok. Wakacje niestety znowu musiałam sama planować, bo to też zostawił na mojej głowie. Ale spędziliśmy je fantastycznie.. Nie obyło się bez mniejszych starć o opiekę nad dziećmi i zwiększoną ilością alkoholu ale były wakacje, więc przymykalam oko. Było jeszcze coś na co zwróciłam uwagę dużo później..od maja mąż zaczął mnie krytykować, że jeszcze mam brzuszek po ciazy, że powinnam ćwiczyć, biegać, że nie lubi mojego szlafroka, że wciąż noszę aparat ortodontyczny itp. Pierdoly.. Ale urosły one wkrótce do ciągłych narzekań, że nic się nie sportuje.. To był już sierpień, wybieralismy się na mały wyjazd nad jezioro a między nami było trochę lepiej w łóżku ale krytyka pozostała i taka trochę nieobecność.. Brak rozmów, filmik, seks, spanie.. To ja nalegalam na wyjazd.. Aby zrelaksować się, pobyć razem poza domem.. Było ekstra.. Przynajmniej tak mi się wydawało... Niestety nie zauważyłam jednej rzeczy.. Ciągle chodził z telefonem.. Kilka razy znikal w ciągu dnia na chwilę niby do toalety, bo coś zjadł itp. Ok ale zrodziło się we mnie podejrzenie, bo uświadomiłam sobie, że ten telefon przyklejony ma do ręki już od dłuższego czasu.. Nawet spał obok niego a wcześniej odkładał na szafkę.. Nadszedł wrzesień.. Moje urodziny.. oczekiwalam zabrania mnie na imprezkę, na której nie byliśmy wiele lat.. Niestety wtedy gdy ja się spodziewałam imprezy mąż podjął decyzję bez porozumienia ze mną, że idziemy na parapetowke do znajomych.. Byłam zawiedziona.. Smutna.. Były żale, kłótnia, bo wciaż miałam wrażenie, że coś jest nie tak.. Nie dba o nasz związek, coraz mniej ze mną rozmawia, nie słucha... Na dodatek z konta zostały zapłacone jakieś leki... Nie chciał nic powiedzieć.. W końcu przyznał, że to viagrex na potencję, bo czuje, że już nie jest tak jak dawniej... Tylko, że ja nic nie zauważyłam aby miał jakikolwiek problem... Nie chciał więcej ze mną o tym rozmawiać... Po 3 dniach przedstawiłam swoje oczekiwania, wyjasnilismy sobie wszystko i znów była idylla. W dniu urodzin kupił piękny bukiet a kilka dni później załatwił opiekę nad naszymi dziećmi i zabrał mnie na świetną imprezę, gdzie wytanczylismy się za wszystkie lata. Było przytulanie, całowanie jak za młodych lat. Ustaliliśmy, że postaramy się oboje dbać o nasze małżeństwo, bo chyba rutyna nas zjadala... Wkrótce wrócił do pracy a po powrocie znów krytyka, olewanie mnie, znowu tłumaczenia, że czuje, że dziwnie mnie traktuje... Sprawdziłam kiedyś telefon.. Wszystko wyczyszczone: przeglądarka, smsy... Niby baterię mu coś pożera i pousuwal dużo aplikacji i historię. Myślę ok, może tak faktycznie jest. Na dodatek przez 3 kolejne wieczory, gdy miałam nadzieję na przywitalny seks zapil piwem i usnal.. Gdy my zwróciłam uwagę to dowiedziałam się, że mnie testuje czy ja podejmę inicjatywę... Znowu żal i łzy. Potem szkolenie 2 dni.. Poczułam papierosy a niby rzucił kilka lat temu.. Zresztą nie po raz pierwszy poczułam ale zawsze twierdził, że to kumple.. Tym razem mimo, że się zarzekal widziałam, że kłamie i do tego jeszcze wyjechał mi z tekstem, że kumple zostali na nocleg bo pójdą się napić a on był autem i nawet mnie nie zapytał bo powiedziałam kiedyś nie (tak jak byłam z 2 latkiem i zaawansowanej ciąży w domku!). Wkurzylam się, bo kombinowalam jak zrobić aby bez samochodu odwiezc dzieci i samej do pracy jechać, więc nawet chętnie bym się zgodziła aby został a ja bym ogarnęła wszystko przez te 2 dni. Niestety to był początek kłótni bo nagle wyszło, że ja się zmieniłam, nie jest jak dawniej... Kolejna kłótnia po której miałam dość samotnej walki o nas.. Zapytałam wprost czy jest ktoś inny, czy to już zawsze tak będzie? Huśtawka emocjonalna.. Przyznał, że jest źle w naszym związku... Miał się starać... Były drinki, seksowna bielizna i znów było cudownie choć pozostała zadra w sercu i to dziwne przeczucie, że coś się dzieje.. Że nie mówi prawdy... Znowu pojechał do pracy.. Już drugi raz dzień wcześniej, aby być rano wypoczętym. Nie wydało mi się to podejrzane, choć zabolalo, bo do tej pory wolał z nami zostać dłużej kosztem niewyspania... Od 3 miesięcy nie brał do pracy laptopa Kiedyś z ciekawości (po którejś z kłótni) sprawdziłam historię i były dziwne wpisy pojedynczych słów.. Zaniepokoily mnie bo wpisy były z 23.35 i później ale nic nie dopasowalam co to może być, więc zapomniałam o nich. Wczoraj potrzebowałam utworzyć nowe konto do mojej pracy i.. nagle przeblysk, że te pojedyncze słowa to rejestracja konta... Rano miałam chwilę czasu, więc sprawdziłam historię... Wpisałam w logowanie... I moim oczom otworzyła się poczta pełna "słodkich" maili do tej koleżanki z pracy... Świat mi się zawalił..wyznania pełne czułości, opisy spotkań, marzeń erotycznych, narzekanie na mnie... Na tyle trzeźwo myślałam, że zaczęłam je przesyłać do siebie na pocztę. I zadzwoniłam do męża.. Był w szoku.. Zadzwoniłam do niej.. Udawała, że nie wie o czym mówię... Wiem... Poniosły mnie emocje ale nerwy wzięły górę.. Zgodnie wyparli się wszystkiego. Dzieci wstaly.. Musiałam się nimi zająć i poodwozić do przedszkola, opiekunki choć miałam jeszcze 1,5 h do pracy.. Wykorzystalam je na skopiowanie większości listów z poczty. W pracy ledwo funkcjonowałam.. Ale szybko obmyslilam plan "przeczołgania" ich i tak wykonalam kilka telefonów do nich do pracy i znalazłam kontakty (niech żyje fb!) do rodziców i teściów tej Niuni. W między czasie mąż powoli potwierdzal teksty maili, ale ze niby do niczego nie doszło.. Tylko całowanie... Ha ha zapomniał dodać, że 1 lub 2 noce spał u niej... Ona jest dużo młodsza ode mnie, męża.. Klasyka..na dodatek młoda mezatka, bez dzieci, mąż w delegacjach! Oboje twierdzą, że skończyli już ze sobą, że nic nie było, że to nawet nie romans?! A niby co? Nie chcą zmieniać pracy.. Tylko sprawa się skomplikowala bo powiadomilam jej męża, który czeka na maile ode mnie... Wstrzymuje się z tym, bo jest daleko i prosili mnie abym dała mu spokojnie wrócić do domu... Nie wiem ci robić???? Proszę Was o opinie, komentarze. Jest co ratować?? Kocham go, są dzieci, mówi, że chce być z nami.. Ale ciągle nie mówi prawdy, zasłania się niepamiecia.. Nie chce abym rozpowiadala o tym romansie, boi się reakcji otoczenia... Oboje tak panikuja, że nawet moje dziecko wciągnęła w swoje zagrywki, że opowie wszystkim o in vitro, które miało być tajemnicą (tyle, że to mąż zdecydował aby nikt nie wiedział, mi to jest obojętne). Co robić?? Wiem, że już zawalilam.. Ujawniłam co wiem..za szybko.. Ale nie ma już odwrotu.. Chcę żeby cierpieli oboje!! Czy to normalne? W pracy będą razem jeszcze 6 długich dni... Jak to przetrwać? Co zrobić gdy wróci??