Skontaktować się z prawnikiem, zdobyć realne dowody, zwrócić uwagę i pomóc przejść córce ten okres, zadbać o siebie.
Romanse, bo nie wiesz ile ich było i od kiedy, porzucenie rodziny to decyzja żony. Wyciągnij wnioski z tych jej działań i Ty podejmij teraz odpowiednie dla siebie decyzje. Na pewno masz pytania, wątpliwości-pisz, pytaj, rozmawiaj, ale największa robota należy do Ciebie.

Pisałem mocno chaotycznie,za co przepraszam.Bezpośrednich dowodów nie mam.Ona cały czas mnie zwodzi,że to po to żebyśmy chwilowo odpoczeli od siebie i emocje wrociły.Warunek nie mogę nikogo znaleć ani ona nie może się z nikim umawiać.Mam trochę "sprany mózg"przez te 5 miesięcy podejrzeń i sprzecznych komunikatów i totalnego olewania.Jestem wykończony.Zdrowy rozsądek podpowiada żeby zmienić zamki w domu i rozwód,jednak dalej mam irracjonalne przekonanie że wszystko wróci do normy.Nie potrafię tego obejść..

Koniecznie musisz zdobyć dowody;
Dla mnie to by było proste, wyprowadziła się nie licząc się ze mną i dzieciakiem, podjęła sama decyzję nie pytając mnie o zdanie co dalej; out z mojego życia; W tym wypadku stanął bym na uszach a znał każdy jej ruch; Chociażby dla sądu i dla dziecka, jak kiedyś zapyta lub będzie miała wątpliwości, kto pozbawił jej pełnej rodziny; Gimnazjum, źle to się może na niej odbić, to paskudny wiek na takie zmiany; Zadbaj o nią jak potrafisz, zeby nie straciła poczucia bezpieczeństwa;

Ta Twoja życiowa wybranka jest perfidna, bo wie, ze Tobie na niej zależy, dała sobie całkowity luz na romans mając Cię za kompletnego idiotę; myśli, że będziesz czekał, jest tego pewna; aż jej się orgazmy z kimś innym znudzą.
Wtedy może łaskawie wróci, jak bardzo będziesz prosił; choć nie koniecznie;
Jesteś tylko pionkiem w grze bezwzględnej baby; która wciska Ci takie kity, że głowa mała i zabezpiecza sobie powrót do dawnego zycia gdy cos jej nie wyjdzie;
Genialna jest; I w sumie jest to możliwe w jednym wypadku, gdy ma się męża frajera; Sam jestem ciekaw; Uda się jej aż tak z innych robic idiotów, czy nie ?

Do tej pory byłeś bezradny, robiła co chce, bo byłeś mieciutki; czas żebyś zaczął być bezwzględny i twardy jak skała; przede wszystkim dla siebie samego;
Zastanawiasz się czy wszystko wróci do normy? Twojej byłej kobiety juz nie ma; Ty w jej oczach jesteś wymoczkiem; co ma wrócić do normy, w jaki sposób ?

Szkoda ,że trafiłem na wasz portal dopiero wczoraj.Schemat goni schemat czytając opowieści..Otrzeżwiałem teraz,głeboko miałem przez miesiace wpajane poczucie winy,"za mało czasu spedzałes ze mną","za mało wyjazdów""tak się starałam o wspolny czas",może ma troche racji w sumie ale ostatnie miesące to koszmar,jestem kompletnie rozbity.Nadmienię tylko,że opłacam wszystkie rachunki,robie zakupy,żona w zasadzie nie ma wiekszych obowiązków.I taka wdzięczność.Pytanie czy to facet czy ta najlepsza toksyczna kolezanka,starannie ukrywana,poznałem ją raz,tak to tajemnica,zero informacjii o niej,a są w wielkiej zażyłej przyjazni od roku (!)

Komentarz doklejony:
Dzieki Yorik,masz racje,mam rogi jak 150,trzeba działać.

Wyprowadzili się ale czy daje kasę na córkę? Nie? Wniosek do sądu o alimenty. Co to jest?? Zero uczuć w stosunku do małej zero kasy samo obwinianie A rachunki same się popłacą? No nie. Druga rzecz czy ma długi z działalności? Tylu ZUS skarbówka czy jakieś zaległe faktury? Nie wiesz? Błąd. Do notariusza o rozdzielnosc majątkową jak nie to wniosek do sądu. Późno to późno ale kiedyś trzeba. I rzecz najważniejsza psycholog w poradni dla córki. Jest w takim wieku ze samej zostawić jej nie możecie. Teraz to Twój obowiązek. I to natychmiast reaguj. Ona czuje się niekochana i zostawiona na pastwę losu. Nie wolno wciągnąć jej w wasze rozgrywki. Uważaj na towarzystwo jakie się kręci z nią, dzieci sa bardzo podatne. A to wszystko odbije się przyszłości. Możesz poszukać i poczytać artykuły o dzieciach np w trakcie rodowodu. Także masz trochę roboty. Nie wolno Ci być miękkim bo kocham bo coś tam itp. Masz miękkie serce? Musisz mieć twarda doope. Za problemy w związku sa winę dwie strony za zdradę jedna.

No jest dramat,przechodzę jakąś faze zalamania,nie ogarniam tego.Raz bylo lepiej raz gorzej ale teraz to dramat.Muszę się wziąść w garśc

Masz się do kogo odezwać? Najgorsze przesiadywanie samemu.

Tobey alimenty zabezpieczyłeś czy płaci dobrowolnie ?

A jesteś dla niej wsparciem ? Czy tylko ogląda cień ojca który snuje się pomiędzy ścianami jak zombi ? Jakieś ruchy zrobiłeś ?

Witajcie!

No ogarniam się,podpisała intercyze i robi co chce nadal, mamiąc mnie "że to chwilowy kryzys""trzeba zatęsknić" i klasyczne "nie starałeś się","staliśmy w miejscu",gdy naturalnie rysuje sufit porożem..Mechanizm wyparcia u mnie słabnie ale ..Cieżko jest zwłaszcza gdy nie ma się ostatecznych dowodów na zdrade ale to jasne jak słońce.Całe szczęście jestem na swoim i córce nic nie zabraknie,jestem niezależny.Zostałem opcją rezerwową tak podejrzewam.Straszna jest ta obojetność osoby,która się znało tyle lat..Dziekuję za wsparcie

Masz powód na wnioskowanie o winie. Ja bym jeszcze poszedł taką drogą, że najpierw alimenty na córkę wraz z zabezpieczeniem. Niestety nie odpowiadasz na pw a temat nie jest na oficjalne rozmowy :cacy

Cieżko na ten temat pisać,staram się opiekować i tlumaczyć małej ,że to chwilowe i mama musi przemyśleć pare spraw.Dużo rozmawiamy,i spędzamy czas razem,u matki była ostatnio 2 dni i jest jakby lepiej.Głownym opiekunem i rodzicem jestem ja.
Nachodzą mnie myśli,że może faktycznie za mało czasu spędzaliśmy z szanowną małżonka.. z drugiej strony,styrany po 9 godzinach pracy,musiał ktoś robić zakupy i posprzątać w domu,płacić rachunki itp,wiadomo,że to nie wszystko co ważne w życiu ale..Dobiło mnie ostatnie półrocze,imprezy w ciągu tygodnia żony,wyjscia i znikanie po nocach nawet.Jest lepiej z moim samopoczucem,ale to taka sinuisoida.Teraz zupełnie nie mamy kontaktu,nie odzywa się i robi co jej sie zywnie podoba chociaż oficjalnie jesteśmy dalej malżeństwem,chyba czas na ostateczne ruchy.Sam nie wiem.

Tobey po przemyśleniu, ona może podjąć różne decyzje. Również takie, które nie będą korzystne dla Ciebie.
A gdzie w tym wszystkim jesteś Ty? Co z Twoimi decyzjami? Czego Ty chcesz i pragniesz od życia?
Czekasz na jej decyzje i to jej decyzja ma być dla Ciebie wiążąca?
Jakiś garbaty jesteś, z metra cięty, nogi masz do tego prostowane na beczce, że tak bezwolnie czekasz na łaskę z pańskiego stołu ?

Tobey, o miłość się nie żebrze.

Przeczytałem właśnie po wpisie najnowszym,historie kolegi Szychy "Żona chyba zdradza mnie ze swoją koleżanką" i serce mi zamarło.Moja żona postępuje podobnie,intensywna przyjażń od roku,tajemnice i pilnie strzeżona koleżanka zdeklarowana lesbijka,poznalem ja tylko raz przez rok,tak to jest ukrywana.Od pół roku spotykają się codziennie,piszą codziennie,pytania o nią zawsze wywoływały agresje.Nawet nie pisałem o tym na forum bo wstyd i rzecz nie do ogarniecia.Teraz jak kojarze fakty to coś tu nie gra..wspólne spacery,wyjazdy,nocowanie u niej,prezenty! odkrylem kiedys smsy "kocham cie""uwielbiam cie" NO ALE KTO BY W TO UWIERZYL! Co wy o tym sądzicie? przeciez to niemozliwe

Smsy o takiej treści mogą równie dobrze nic nie znaczyć. Zdarzają się przecież takie wylewne osoby, które mają taki sposób bycia i zwracania się do bliższych znajomych.


w sumie, czy to ma jakieś większe znaczenie czy zdradza z kobietą, czy z mężczyzną?


ale to chyba nie Ty powinieneś się wstydzić

Dzieki Amor,jakie to ma znaczenie z kim? Żadne,tak analizuje :/.Siedze sam na chacie i jest dziwnie,sinuosoida emocjonalna.Mimo,że od dawna nam się nie układało i od poł roku to był koszmar dalej jest to uczucie dziwne,że coś sie rozpieprzylo.Jak tu ruszyć do przodu.Moja żonka wpedziła mnie w dodatku w głebokie poczucie winy,ze za mało czasu spedzaliśmy razem,byłem taki i owaki no i czemu mam pretensje itp.Walcze z tym ale wiem ze nie jedno tym temacie spierdzielilem...Dobre forum,szkoda że wcześniej tu nie zajrzalem,nie popełnilbym tylu błedów.

Tobey, Twoje objawy to klasyka gatunku, większość to przechodziła Sinusoida jeszcze potrwa, ale to co możesz SAM zrobić to wydłużać czas górnego wykresu sinusoidy Kopnij się w d... i umów się z kumplem na piwo, do kina, w góry, idź na siłownię, basen itd. Zrób coś dla siebie. Zajmij myśli czymś kreatywnym. Winę za kryzys ponoszą dwie strony, za zdradę - jedna, ta która podjęła decyzję i poszła na skróty... Pisz, czytaj wpisy... to pomaga.

Tobey nie zmienisz przeszłości. Masz wpływ na teraźniejszość i przyszłość.
Jeśli zmiana jest nieunikniona, to Twoim zadaniem jest ukierunkowanie jej we właściwa stronę.

Popatrz na to z dystansu i nieco innej strony.
Co byś powiedział swojej córce, gdyby przyszła do Ciebie i powiedziała: "tato rozpieprzyłam mój związek z ukochanym bezpowrotnie, czuje się winna, bo wiem, że niejedno spierdzieliłam " ?

I o to im chodzi, Ty masz coraz większe poczucie winy a oni czyste sumienie.
Jeżeli pracowałeś więcej i przehulałeś kasę z np:kolegami, jeździłeś na odpoczynek sam no to możesz być winny kryzysowi. Normalnym jest że kiedy rodzina się powiększa, są dzieci, człowiek chce polepszyć warunki, wdaje się w życie monotonia, jak widzisz w jednych małżeństwach ludzie sobie radzą, wspierając się i uzupełniając wzajemnie a drudzy idą na skróty.

Witajcie,

Mimo braku dowodów jestem zdradzony na 100%.O dziwo
czuję dziwny spokoj,po za tym mieszkając teraz sam z córką widzę ile nerwów mnie kosztowało obserwowanie tej degragolandy żony,tych kłamstm,ucieczek z domu wyjazdów i siedzeniu na telefonie..i jak mi to rujnowało psychike i jak fatalnie się czułem,jak dziecko to przeżywało....Bez tego cyrku czuję się znacznie lepiej i wreszcie patrzę na to trzeżwym okiem. Teraz co radzicie? kilkanascie rzeczy jej zostało w domu,wywieżć pod nowe mieszkanie,wystąpić o rozwód bo na co mam czekać ? Zamki zmieniłem.Po wyprowadzce nie istnieję dla niej,kompletnie ma w dupie co się dzieje w domu i jak sobie radzimy z młodą.Niewiarygodne,po tylu latach.Ale nie szanuję jej juz i nie dopuszczam myśli,że możemy być razem,po prostu nie chce.

Tobey
Po pierwsze złóż wniosek o alimenty. Ustal sądownie opiekę nad córką, uzasadniając dokładnie tym co się teraz dzieje. To powinieneś zrobić niezwłocznie !!!
W tym czasie zastanów się co chcesz, rozwód, separacja, życie w związku otwartym.
Jeżeli chcesz to pomogę napisać wnioski. Ustal jej adres.

Tobey,
Tak trzymaj;
Jeśli ktoś podejmuje taką decyzję, bardzo jasno pokazuje, że to koniec; Naprawdę nie ma czego ratować; A jeśli po jakimś czasie będzie jęczała na wycieraczce, bo znowu jej się pod czaszką coś zmieni i się zlitujesz, to po Tobie; Nie naprawisz tego, a tylko zatrujesz sobie życie, wypełnisz je wieczną szarpaniną; Kończ to definitywnie, będziesz miał szansę odżyć;

Mineło kilka tygodni,córka była 2-3 razy u mamy tyle...,dostała spodnie i kurtke,plus kilka drobiazgów...Jest to 1/10 wydatków,które ja mam teraz.Z boku troskliwa mama nagle..zabawne.I pisanie od czasu do czasu smsow ,"nie dbałeś,nie interesowałeś się,dlatego ja teraz chce żyć i kochać..."Z tego co wiem to sa spotkania u niej w nowym domu ze znajomymi,imprezy,i wyjscia mojej zony na kolacje (cora mowila) i to jest najsmieszniesze ze,rozwala mnie poczucie winy,irracjonalne ale analiza tych lat nie ma konca,jak z wyrwać sie z tego błeędnego koła?!Zrzera mnie myślenie o tym,najpierw świadomość zdrady (czułem ale wypierałem),po czym wyprowadzca żony dalej zaprzeczajacej ale juz na moje emocjonalne wkurwienie nawet nie zaprzecza - piszac "do tego doprowadziłes siedzac na komputerze" Jak mam sie wyrwac z tego cholernego myslenia?to jest straszne.ps.intercyza jest podpisana i zamki zmienione ale to kwestie techniczne tylko..Psychika to nie to samo.Wykancza mnie to

Komentarz doklejony:
Mała jest super zdolna ,rzuciła sie w wir nauki ,same piatki,olimpiady...rozmawiam z nią dylomatycznie,"mama musi odpocząć,przemyslec sprawy,problemy w pracy itp"ale w jaki sposob powiedziec dziecku ze to koniec? nie mam pojecia..Slyszac od dziecka "tato tylko ty seie nie martw"...i "bedzie dobrze"Ale widze ten smutny wzrok i brak smiechu spontanicznego od tygodni!!Wydawało mi się,że jestem dość odpornym facetem,myslacym logicznie i szukającym rozwiązań,jednak to mnie przerosło....Strasznie przeroslo,mimo,że zostalem w swoim mieszkaniu czuje pustke i straszną samotność,i mam wrażenie iż z dnia na dzień jest gorzej moja psychiką,brak koncetracji,brak chęci do czegokoliwiek.Z żoną sie widzialem 2 razy - ani raz nie spojrzała mi w oczy,błedny wzrok w chmurach,po prostu zakochanie..straszne i straszne ,że nie mam twardych dowodow..i tak to wygląda..od roku od żony jest jedna informacja generalnie "NIE WIEM",Co robic?BO SIE WYKONCZE

Dobry psycholog i terapia. Obowiązkowo.
Takie zbytnie obciążanie się, szukanie winy, odpowiedzialności za zaistniałą sytuację, tylko u samego siebie, bez uwzględnienia szeregu innych zależności,normalnym nie jest. Całkiem możliwe, że ma jakąś głębszą przyczynę w dzieciństwie. Przyjrzyj się temu i wyczyść to sobie.


Ale koniec czego?
Psycholog powinien Ci pomóc, to też dobrze ustawić. Dla małej tez byłaby wręcz wskazana jakaś drobna terapia wzmacniająca. Moim zdaniem, jeśli matka porzuca i tym samym odrzuca dziecko, jest wręcz konieczna. Poszukaj dobrego psychologa, który specjalizuje się w terapii par i zajmuje się pomocą w problemach rodzinnych. Wybierz takiego, któremu będziesz potrafił zaufać i w którego obecności będziesz się czuł dobrze. Który będzie nadawał na Twoich falach.


Bardzo dzielna jest, jeśli jeszcze do tego własnego smutku bierze Ciebie pod obronę. Pomóż jej! Znajdź specjalistę najlepszego z możliwych i dostępnych, niech wesprze ją w poukładaniu tego, co dla niej trudne i uległo zburzeniu. I pomóż sobie, abyś nie stanowił dla niej ciężaru, a pozostał wsparciem.

Oj Tobey, jesteś w bardzo dużym dołku i ciężko Ci się pozbierać. Co zrobiłeś zrobiłeś kierunku prawnym oprócz intercyzy? Nic. 17.11 napisałeś czemu tu wcześniej nie trafiłeś, ale jesteś i nic nie robisz. Zlozyles wniosek o alimenty?? Byłeś u prawnika? Dla córki miał być psycholog dziecięcy nawet z NFZ byś już był z nią na jakiś 2 wizytach.Nie umniejszam zdolności córki ale dlaczego tak się wybija? Zastanawiałeś się? Wiesz dzieci nie są głupie tym bardziej ona. Ale przez naście lat to my mamy być podporą dla dzieci a nie dzieci dla nas dlatego ze to bardzo się odbija na ich psychice. I oczywiscie Tobie psychiatra i psycholog. Psychiatra aby dał Ci leki. Uwierz to nie lekarz dla idiotow i ludzi chorych psychicznie ale dla wszystkich którzy potrzebują pomocy. Tobie przydadzą się leki na depresję. Trochę trwa nasycenie organizmu ale potem zachowanie żony będzie spływać po Tobie jak po kaczcce. Musisz odzyskać poczucie własnej wartości. To co on mówi i pisze? Zbieraj dowody dla sądu. Za problemy w zwiazku są odpowiedzialne strony, za zdradę jedna. Myślisz ze jak ona powie ze śmieci nie wyrzucałeś to jest powod do zdrady? Do odejscia? Wiesz gdzie mieszka z kim zawsze możesz powołać na świadków świadków sądzie. Im dluzej bedziesz bezczynny tyn szybciej szkonczysz w szpitalu za kratami. Co wtedy z córką. Wogole gdzie masz rodzinę? Ich wsparcie? Czas im powiedzieć i poprosić o pomoc. Nie ruszysz palcem to nikt za Ciebie tego nie zrobi,weź poczytaj wszystkie komentarze, i zrób coś ze swoim życiem i córki. Rozpaczanie w tej chwili nic nie pomoże

Wisi Tobey Twoje poczucie wartości, bezpieczeństwa i godności jak bombka na choince. Choinka uschła już dawno, a Ty dalej nie widzisz sensu, by żyć powoli swoim życiem. Już trzy lata temu żona miała głęboko w poważaniu wasze wspólne życie, rodzinę. Już wtedy spławiła Cię , nie reagowała na Twoje próby zmian, naprawy. Cóż znaczą jej słowa wobec jej czynów?
Nikt wokół Ciebie nie jest ślepy i głupi. Ludzie, rodzina, znajomi doskonale widzą co się dzieje. Sam jesteś niedobitkiem, który nie chce tej prawdy dostrzec i przejmuje się głoszonymi przez nią formułkami. Cóż takiego zrobiłeś, by w te jej brednie wierzyć? Pracowałeś, rozmawiałeś o problemach, chciałeś naprawiać jej wiarołomstwo, wychowujesz samotnie córkę. Czy to są cechy ostatniego chama i namiastki człowieka? Pytanie retoryczne, bo znasz odpowiedź. Jesteś silniejszy niż myślisz, więcej warty niż towarzystwo żony razem wzięte. Nie wmawiaj sobie jej idiotyzmów.
Nie siedź też sam ze swoimi myślami. Może to być upierdliwe, ale otaczaj się ludźmi, znajomymi. Zajmuj sobie każdą chwilę i nie pozwalaj na zbędne myśli. Chyba już osiągnąłeś swoje dno. Z pomocą bliskich Ci osób wyjdź do życia. Nawet gdy bardzo Ci się nie chce, zmuszaj się do działania. Efekty przyjdą wtedy same.

,
wbrew niechęci Tobey trzeba się z tego domu ruszyć.
A może i w domu trochę przemeblować na ,,po mojemu",schować z widoku trochę wspólnych bibelotów.
Dać się wyciągnąć koledze na /jedno/piwo,zagrać w kosza jeżeli zdrowie pozwala,pójść z córą na basen.Skoro córka skupiona na nauce,trochę ruchu b.dobrze zrobi jej kręgosłupowi i psychice/potrzebuje się gdzieś wyszumieć skoro w domu chodzi na paluszkach/
Jak napisał Apolo otaczaj się/pozytywnymi/ ludźmi,córka też powinna mieć dużo kontaktu z rówieśnikami,babcią ....Idą święta,nie będą łatwe,pomyśl o nich.
Jeżeli nie u rodziny,to może wyjazd w góry,narty?
Czas trzeba sobie i dziecku zorganizować bo im więcej masz luzu fizycznie tym bardziej cierpisz psychicznie.Jak się nie zmęczysz w dzień ze snem będą problemy.
Potrzebujesz ,dowody"na żonę,poproś brata,kumpla by Ci je zorganizował,macie chyba wspólnych znajomych którzy widzą co wyprawia.
Chociaż do rozwodu wystarczy Ci to że ,,porzuciła"rodzinę,dobrze mieć ,,coś"na wypadek gdybyś to Ty miał się stać winnym według niej.
Jak długo chcesz córkę ,,zbywać"?,ona może to później odebrać jako okłamywanie.
Oby żona nie przedstawiła jej swojej wersji wydarzeń zanim zdobędziesz się na szczerość.Bo przecież nie chodzi o ,,przemyślenia" żony.