Mam 44 lata, jestem w związku małżeńskim 12 lat, mamy dwójkę dzieci. Rok temu żona zmieniła pracę (wcześniej pracowaliśmy w jednej firmie w koszmarnej atmosferze). Bardzo się cieszyłem, że się rozwija, że robi to co lubi w przyjaznej atmosferze, wspierałem ją. W nowej pracy żona (lat 40) otoczona młodszymi, inteligentnymi i atrakcyjnymi facetami, zaczęła wychodzić z nimi na spotkania integracyjne, na piwo itd. Niechętnie ale to akceptowałem. Do czasu gdy, żona po jednej z imprez wróciła kompletnie pijana, wymiotując w taksówce i przewracając się na chodniku. Strasznie się wkurzyłem i powiedziałem, że nie akceptuję takich wyjść, że powinna wybrać albo mnie i rodzinę albo kolegów. Niewiele ją to obeszło, powiedziała, że jeśli jej będę zabraniał wychodzić to się to źle skończy. Po kilku dniach mi przeszło ale zacząłem kojarzyć pewne fakty: ciągłe bieganie do kosmetyczki, kupowanie nowych ciuchów, wieczne przesiadywanie na czacie z koleżanką, wyłączenie historii przeglądanych stron, korzystanie z prywatnych okien, zerkanie na mnie z ukosa czy nie patrzę co pisze, straszne napalenie na te imprezy firmowe, brak czułości dla mnie. Sprawdziłem, więc o czym tak namiętnie moja żona pisze z koleżanką. Okazało się, że strasznie napaliła się na 12 lat młodszego faceta z firmy, że wiecznie o nim myśli ,że chciałaby aby ją dotykał, opisywała jak jej ciało reaguje na przypadkowy dotyk z tym facetem, że czuje mega przyciąganie takie jak nigdy ze mną. Jej koleżanka była w podobnej sytuacji ale już bardziej zaawansowanej (całowanie, pieszczoty, seks oralny). Moja strasznie jej tego zazdrościła, żałowała, że pracuje w open space, że nie ma windy i pisała że czeka na imprezy firmowe, bo tam "zawsze można gdzieś zabłądzić". Z wymiany zdań wyszło że takie coś trwa już pół roku, a na mnie żona nie może patrzeć, że jej "nie jaram", że się wypaliła. Jednocześnie też co chwila pisała i nakręcała koleżankę, że to tylko seks, na wątpliwości koleżanki pisała ze "normalność jest nuuuudna", że raz się żyje, że chciałaby poużywać sobie na boku bo to ostatnie podrygi. Postanowiła też powiększyć piersi "żeby nie było wstydu jak dojdzie co do czego" i to zrobiła. Facet wysyłał lekkie sygnały zainteresowania ale albo się bał, albo nie był do końca zdecydowany (latem ma się żenić). Czytając to doznałem szoku jak można żyć razem i być tak zakłamanym. Nie mogłem jeść, spać funkcjonować, byłem zrozpaczony, poszedłem do psychologa, a także do adwokata. Postanowiłem jednak spróbować to przetrzymać i być dla niej jeszcze lepszy z nadzieją, że zobaczę tam wpis, że tego nie zrobi i że chce być ze mną. Jednocześnie żona tak się napaliła, że seks zamiast raz na tydzień lub dwa był teraz codziennie, na szczęście mimo totalnego rozbicia mi udawało się sprostać zadaniu. Dość szybko zobaczyłem taki wpis: "dzięki tej częstotliwości seksu z mężem relacje fajne zrobily i oby się to tak zrobilo na dluzej, co nie zmienia faktu ze i tak mysle o Xsińskim". Przed kolejną imprezą napisała, ze chce podejść do typa i zapytać go wprost o zabawę miedzy nimi. Wtedy nie wytrzymałem. Zapytałem czemu się tak dziwnie zachowuje, powiedziałem że nie chcę żeby szła na imprezę firmową i że jej zachowanie jest typowe dla chcących zdradzić. Oczywiście mnie wyśmiała, wyzwała i powiedziała że to mój problem, że jestem zazdrosny, a nie jej. Gdy przedstawiłem jej dowody była w szoku, a ja powiedziałem, że skoro marzy o czymś takim to zwrócę jej wolość, bo ja nie potrafię tak żyć. Zaczęła płakać, powiedziała, że to prawda, że się napaliła że chciała to zrobić ale że nie chce się rozwodzić, żebyśmy spróbowali to naprawić. Chciałem żeby zrezygnowała z tej pracy (do tego nie byłem sam w pełni przekonany) i żeby skończyła kontakty z tą koleżanką. Powiedziała, że jeśli ją do tego zmuszę to mnie znienawidzi, a z koleżanki nie zrezygnuje, bo nigdy nie maiła takiej bratniej duszy. Zaproponowała, że nie będzie chodzić na żadne imprezy i wyjazdy firmowe i żebyśmy poszli na terapię małżeńską. Zgodziłem się, byliśmy na dwóch spotkaniach ale tam wszystko skupiało się głównie na tym co zrobić żebym jej mógł zaufać. Od tego czasu cały czas tkwi we mnie niepokój, cały czas to rozpamiętuję , żona wcale nie jest dla mnie jakaś specjalnie czulsza, nie wykazuje, że żałuje tego że mnie okłamywała i co chciała zrobić. Na terapii także powiedziała, że zrezygnuje z wyjść integracyjnych w tej firmie. Minęły 3 miesiące, a życie cały czas wydaje mi się sztuczne, cały czas myślę że żona dąży do tego na co się tak napaliła. Chciałem żeby się uwiarygodniła, że nic nie knuje i pokazała mi najnowszą korespondencję z koleżanką. Nie zgodziła się. Teraz zbliża się wyjazd firmowy nad jezioro do pensjonatu na 2 dni i żona przyszła do mnie, że chce porozmawiać, bo ona chce tam pojechać (!!!) Mówi, że otrząsnęła się już z tamtego i że potrzebuje wolności, a nie życia w klatce. Ja oczywiście nie chcę się zgodzić. Nie rozumiem w ogóle jak po swoich obietnicach może chcieć czegoś takiego. Ona wręcz żąda bym się zgodził i mówi że i tak pojedzie. Ja nie wierzę w jej słowa że się otrząsnęła, nie wierzę, że mówi prawdę. Uważam, że sama chęć wyjazdu jest wręcz chora. Zamiast pracy nad naprawą związku mam złamanie jej własnej deklaracji. Jak tu wierzyć w jej jakiekolwiek słowa? Przed chwilą mówiła co innego. Jeśli pojedzie to nie będę umiał się z tym pogodzić, nie ufam jej. Jednocześnie wiem, że takie zabranianie i to że zostanie z przymusu, a nie z miłości do mnie też jest chore. Ale jak w ogóle może chcieć tam teraz jechać????? Myślę o końcu jeśli pojedzie... Czy ktoś może coś podpowiedzieć?