Zajmij sie troche sobą.
Skąd wiesz, czy maz faktycznie zakończył romans?
Zrób cos co kiedyś dawało Ci przyjemność, wspólne życie po zdradzie jest bardzo trudne. Przynajmniej przez jakiś czas.

Chyba na tyle trudne ze nie wiem czy napewno dam rade. Wiem ze skonczyl akurat to jest jedyna rzecz w ktora mu uwierzylam.

Kurcze- gdyby kochał to by nie zdradzał hmmm. A jak on tłumaczy zdradę?

Tlumaczyl sie tym ze cos mu odbilo. Ze miedzy nami tak juz bylo zle ze sfwierdzil ze nie warto. Powiedzial ze szedl "inna droga" ze zrobil najgorsza rzecz, ze cholernie zaluje wszystkiego. Tyle tylko ze to ja dalej cierpie na tym bo nie umiem sobie poradzic ze swiadomoscia ze mial romans.

Vitaminka,
Nie prawda. Wszystko zależy co znaczy dla kogo kochać. A to też się przecież zmienia;

Anulka, to już wiesz, że masz faceta, którego nie można samego na dłużej zostawiać, bo zaraz zastępstwo załatwi;
Trafiła mu się okazja, sprzyjające okoliczności, więc skorzystał; jak widać z Ciebie nie zamierzał rezygnować;
Ciesz się życiem. Jak teraz Tobie się romans przytrafi, nie będziesz miała wyrzutów sumienia, nastrasz go

Yorik a od kiedy Ty taki luzak? Cieszyć się życiem po zdradzie - jasne, ale musi przeminąć sporo czasu aż to nastąpi. Kochać bliską osobę jest jednoznaczne jak też i przysięga małżeńska, fakt- zależy co to wszystko dla kogoś oznacza. Są ludzie i ludziska. Ci drudzy też kreują się na ludzi.
Zastanawiam się, ile to by trwało gdybyś nie odkryła tego romansu. Co zamierzał będąc z nią, jakie snuł plany. Jakie wspólnie mieli plany. Czy zerwał bo chciał, myślał wcześniej o tym, czy ze strachu.

zerwał zerwał , bo inaczej ta pannica by nie pisała do niej , a tak postanowiła się zemścić na nim i napisala do Anulki , co nie oznacza że już nie trzeba go pilnować , a wy jej nie dobijajcie ,

wiem dokładnie jak ci jest ciężko , jak radość upłynęła z twojego serca , jak długo będzie trwała ta trauma zależy tylko od Ciebie i jego zachowania , wiem że będzie ci bardzo ciężko ale jeżeli Tobie zależy na tym związku to ty Aniu będziesz musiała złapać ster w rece tej rodziny , na tobie będzie to spoczywać , musisz złapać sobie jakiś fundament na którym będziesz budować wszystko od nowa , tak już jest że osoba najmniej winna musi naprawiać to co inni zepsuli , fundamentem może być praca , dzieci , jakieś zajęcie które będzie sprawiało ci przyjemność lub wszystkie te rzeczy na których musisz się skupić , to że nie masz siły i psychika twoja jest padnięta to normalne po takich wydarzeniach i nie normalne bo tak się stało , nie próbuj się mścić na nim bo odwróci się to przeciw tobie , więc wracająć do tematu musisz znajść w sobie na tyle siły aby zacząć coś robić aby to wciągło cię na maksa , "najgorzej rano wstać z łóżka do pracy , ale jak już wstaniesz i zaczniesz robić to będziesz dążyć do celu" , wiem że to tylko ogólniki ale nie znam ciebie i nie mam zielonego pojęcia co mogło by sprawić ci przyjemność , nie ma też złotego środka lub cudownej tabletki na to jak się czujesz , w każdym razie nic nie robienie ci nie pomoże , a będzie cię tylko pogrązać w depresji , z czasem znajdziesz siły aby przebaczyć mężowi , i musisz mu o tym powiedzieć aby miał respekt przed tobą i miał się na baczności że jak zawali to koniec wszystkiego , on ma się starać i nosić cię na rekach , a przedewszystkim zrozumieć to jak ty się czujesz i jaką krzywdę ci wyrządził , ty z dnia na dzień masz się stawać coraz silniejsza i on ma to widzieć nie okazuj mu swoich słabości , przypomnij sobie co sprawiało ci radość w młodości lub dzieciństwie może warto wrócić do tych czasów , pozdrawiam cię serdecznie i życzę szybkiego powrotu do zdrowia , tak do zdrowia

w razie pytań daj znać na pocztę może w jakiś sposób będe w stanie ci pomóc )

Graff,
Też tak myślę, dlatego napisałem co napisałem, chociaż to, że chciał się zabawić kosztem tych dwóch pań nie jest usprawiedliwieniem. Bo skoro tamta się zemściła, musiała być zaangażowana i poczuć się zraniona i upokorzona. Myslała, że jest dużo wazniejsza; Raczej nie zakładała, że jest na zastępstwo, raczej że moze coś z tego będzie; Miała być miłość, a zwyczajnie dała du*y, bo do tego się nadawała. No bardzo przykre; Z żonatymi tak już zwykle jest.

tak Yorik , tamta paniusia to zwykla latawica , szanująca się kobieta nigdy by nie pchała się w związek z facetem który ma żonę i dziecko , wręcz dała by mu po łbie za jakieś insynuacje w jej kierunku , on nie miał by wtedy okazji do zdrady i nie nabił by jej sobie na fiuta , słaba psycha i tyle ,

Ja pitole,jak tamta pannica latawica to ów pan latawiec, innej opcji nie widzę.

Za chwilę z opcji "zastępstwa" zrobią się służby specjalne:-). Na chore urojenia nie ma lekarstwa.

Dziekuje za te wszystkie komentarze. Zawsze to ocena innych osob jest lepsza. Zdradzil to sa fakty. Teraz trzeba to jakos poskladac i zaczac zyc na nowo. Postanowilam ze teraz ja zaczne zyc na nowo i cieszyc sie tym co mam. Mam najcudowniejsza corke i to dla siebie i dla niej musze stanac na nogi. Mam nadzieje ze za jakis czas bede mogla powiedziec ze to bylam dobra decyzja ze z nim "zostalam".

Dokładnie, daj sobie czas. Zajmij się dziecinką i sobą. Staraj się odnaleźć radość z tej obecności, zabawy, kontaktu i miłości. Mąż musi na Ciebie poczekać aż psychicznie uporasz się z krzywdą. Rozmawiaj z nim dużo i pytaj o wszystko i rozwiewaj wszelkie niepewności. Masz ku temu prawo a i poczujesz się lepiej.
Taka mała a za razem wielka rada, kiedy będzie dochodziło do zbliżenia- zabezpieczaj się. Ja wiem że wiesz, ale i na tym portalu włos się jeży. Odbudować relacje- tak ale jeszcze trzeba być pewnym czy warto było dać szansę. To kolejny czas. Z tą pewnością bywa różnie no ale?......
Pozdrawiam cieplutko.