A ten pierwszy związek, z którego ma dziecko to z jakiego powodu się rozpadł?

Chyba nie do końca byłaś miłością jego życia, skoro już raz cię opuścił i to bez słowa uprzedzenia. nie miał nawet odwagi, by spojrzeć ci w oczy, tylko zostawił pożegnalny list... Do tego prowadził podwójne życie w chwili, gdy ty przechodziłaś kryzys, utratę pracy i problemy rodzinne... Może cię zaskoczę, ale nie spotkałaś w życiu księcia na białym koniu, tylko zakłamanego i bezwartościowego facia, miernotę, a rozpaczasz jakby świat miał się zawalić po jego odejściu. Wybacz szczerość, ale po to właśnie tu jesteś, po to napisałaś ten list, prawda?
Facet ewidentnie ma tendencje do traktowania kobiet przedmiotowo. Ciekawe jaka była historia z jego byłą żoną? Niech zgadnę; Też ją zdradził i odszedł do innej pozostawiając pożegnalny list na kuchennym blacie?
W ogóle zastanowilaś się, co ty naprawdę o nim wiesz, oprócz tego co sobie uroiłaś w zakochanej główce?
Na koniec powiem ci w sekrecie; Dasz radę! Wszyscy daliśmy.. Na początku było tak jak piszesz, ale potem przyszły przemyślenia i rozrachunek z przeszłością. Wniosków jest kilka, ale najważniejszy na początek dla ciebie to taki, że da się żyć po czymś takim. Wszyscy (zdradzeni) żyjemy
Z pozdrowieniami
M.

Komentarz doklejony:
Jesteś twarda, wyszłaś już z wielu opresji. Przestań płakać... Niech idzie gdzie chce i do kogo chce. Niech komuś innemu teraz marnuje następne ćwierć wieku życia. Zadbaj o siebie, bo na nikogo innego nie możesz liczyć.
M.

Dziekuje wszystkim za szybka odpowiedz. hmm. odszedl od zony dla mnie..zbudowalismy nasz zwiazek na jej bolu. wstydze sie tego, ale nie zmienie rzeczywistosci. i najsmutniejsze w tym wszystkim jest to, ze obwinial za rozpad naszego zwiazku nas, nasze charaktery, a prawda byla stara jak swiat. mial juz kogos. pytalam go o to milion razy, czy kogos poznal, czy ktos go zafascynowal, czy sie zakochal. prosilam by powiedzial mi prawde - wtedy bylam silna, dalabym rade to zniesc. zapewnial mnie ze nie ma nikogo, ze on ma problemy ze soba, ze w sumie to juz tylko jego wina i takie tam. a wczoraj sie okazalo ze prawda stara jak swiat- jest druga kobieta.

Isis, nawiązując do tytułu "nóż w serce wbijasz sobie sama".
Rozumiem, że kiedyś pokochałaś tego człowieka, że żal wspólnych 25 lat, z których może jakaś część była szczęśliwa... ale teraz weź się w garść, bo nie masz po kim rozpaczać. Tym bardziej, że jesteś w komfortowej sytuacji, gdyż postępowanie Twojego partnera nie pozostawia złudzeń co do intencji.

"od 6 lat ma romans z corka naszych znajomych", "zapewnial mnie ze nie ma nikogo, ze on ma problemy ze soba"... - nie tylko kłamca ale i tchórz!

hmmmm... no cóż, ta wielka miłośc to chyba przesada... budowanie związku na krzywdzie ludzkiej to jest budowanie zamków na piasku...
no cóż, okazuje się, że facet, "ta wielka mniłość jak cholera" to jest pętak... tak było od samego poczatku... tylko szanowna pani miała na to wyje***e...
no cóż, powtórka z rozrywki... teraz pewniekiem tamta pani uważa go za mniłość życia swego i myśli, ze ona jest także mniłością jego życia...
nie wiem co jest większe, głupota czy naiwność ?

Dość często mówi się o karmie. Zła karma ponoć wraca. Można w to wierzyć lub nie. Jeśli wierzysz w karmę, warto ją odwrócić.
A pan mąż, no cóż, nie nadaje się do związku, ani do miłości. Wieczny chłopczyk, Piotruś pan? Teraz to nie ważne, niech odfrunie do chętnej niuni, pobawi się i tyle. Nie zaprzątaj sobie nim głowy, zajmij się sobą, swą rodziną i pomyśl czy nie straciłaś części życia na iluzję, na fałszywe wartości. Pora zbudować nowe wartości, które nie będą ranić innych i pozwolą Ci żyć godnie bez dylematów moralnych.
"On nie wart jednej łzy".

Isis znałaś go. Doskonale wiedziałaś że ten człowiek do wiernych nie należy. Czułaś się wyjątkowa jak zapewne obecna, tymczasem "wyjątkowy" jest tylko on.
hmmmm może uznasz to za złośliwość, ale jego żona miała więcej do przeżycia bo została z dzieckiem, sprawiliście jej "przyjemność" której pewnie nie planowała. Piszesz że wstydzisz się tego a ja śmię twierdzić że gdyby tak było, pogoniłabyś faceta gdzie pieprz rośnie w chwili w której go poznałaś.
Pytasz jak się podnieść? Początki są trudne...."to droga przez mękę" dasz radę jak każdy z nas. Im więcej obowiązków, tym mniej myślenia.

Nastał nowy dzień Isis... Jak się dziś czujesz? Ochłonęłaś nieco? Ja zaraz idę spać, bo jestem po nocnym dyżurze, ale tobie radzę; idź na długi spacer, odetchnij wreszcie głęboko świeżym powietrzem! I w realu i w przenośni Tym bardziej, że piękny dzień się zapowiada. Nie wiem jak w Polsce, ale tutaj gdzie mieszkam świeci słońce. Pomyśl w ten sposób, jakbyś uratowała wiele lat swojego życia. Tych, które jeszcze masz przed sobą....
M.

tak, nastal nowy dzien.mojego zycia. bez niego, bez niego na zawsze, bez zludzen. ale najsmutniejsze i najbardziej gorzkie jest to, ze zyjac z kims 25 lat, mam wrazeenie ze go w ogole nie znalam. wiem ze wiele osob tak pisze po zdrawdzie, ale ta swiadomosc jest straszna. myslalm ze to tzw dobry czlowiek, kochalam go i lubialam jako czlowieka. wiem ze nie zasluguje nawet na jedna moja lze, wiem ze jest nic nie wartym , bez honoru dupkiem, a jednak serce jest glupie . nie umiem tak w jeden dzien zapomniec , nie umiem bo okazalo sie ze jest potwornym , zlym zaklamanym czlowiekiem. na ta chwile chcialabym zeby przyszl do mnie zlosc, moze byloby latwiej, ale dzis tesknie i nienawidze jednoczesnie. a na czole powinnam wytatulowac sobie napis IDIOTKA. i nienawidze go nie za to ze odszedl, tylko za to ze odszedl cztery lata temu, i caly czas mnie oklamywal, i za to ze prosilam go zeby nie wracal jak nie bedzie pewien, bo ja kolejnego rozstaniea nie przzyje. i zrobil mi to, o co go wlasnie prosilam zeby nigdy nie zrobil. a jak sobie pomysle ze chodzilismy na terapie rok, zeby uratowac nasz zwiazek i on w tym czasie caly czas mnie zdradzal, a ja myslalm ze on ma prpblemy ze soba, a ja tam bardzo chcialam nam pomoc, nam i jemu. a gdybym tylko wiedzialam cztery lata temu, lub chocby rok temu, o tym ze ma ta 20 letnia laske, dzis bylabym w innym miejscu swojeogo zycia. a tak zafundowal mi podwojne odejscie i zdrade i bigamie. mam ochote go zabic. dziekuje wszystkim za wysluchanie i komentarze

Komentarz doklejony:
Dziekuje Maraykee, za troske. chcialabym to widziec tak jak Ty, ale dzis jestem jeszcze w czarnej dziurze. choc swieci slonce, ja chce zeby byla noc i swiat sie zatrzymal. i gleboko wierze w to ze kiedys poczuje sie inaczej

isis kochana 25 lat!!! To już się można wnuków dochować:} A on chyba myśli że metryka mu się zatrzymała Znam to uczucie niby wiele lat spędzonych obok siebie niby znasz wierzysz a tu kubeł zimnej wody Trudne do zrozumienia trudne do pogodzenia się ...ale dasz radę Zawsze można odetchnąć taki wiesz wielki wydech :} i zacząć żyć na nowo powodzenia

isis i widzisz jak los prowadzi?? patrz ile lat minęło? i poczułaś to co poczuła tam ta kobieta która została przez Twojego faceta zostawiona. Teraz wiesz co ona czuła i wiesz jak to jest jak ktoś Cię oszuka.

zawiedzionyfac bo zło wraca, wcześniej czy później wraca.

a ja myślę, że nie wraca ...

nie wiem czy oczekiwalam potepienia... raczej wsparcia... zlo wraca.. tak, dzis mam tez nadzieje ze zlo wraca ze zdwojona sila, a moje zycie bylo strasznie smutne i ciezkie, myslalam ze juz dawno odkupilam swoje winy z nawiazka . ale widac nie...
ale mam nadzieje ze kiedys wstapi we mnie nowa sila i bede jak feniks z popiolow... nowonarodzona. czego i wam (choc jeszcze przez lzy) zycze

Co wy ludzie piszecie Dobrze... Niech każdy z nas odejmie sobie te 25 lat i przypomni jak powstawały wtedy związki, jak rodziły się przyjaznie itd. Oj Isis. Kopnij w tyłek wyrzuty sumienia i jedyne co możesz sobie w tej chwili zarzucić to fakt, że odbiłaś bydlę i lowelasa Bład jak cholera Ale na koniec Ci powiem, że z tą karmą czy jak to nazwiesz to sama zobaczysz bo ona różnie się objawia. Niekoniecznie wet za wet

Isis przestań analizować za bardzo ,bo to tylko Cię osłabia. Patrz na fakty,facet Cię nie kocha i ma inną więc zamknij ten rozdział swojego życia. Ja też mam za sobą kawał życia z nieodpowiednim człowiekiem i też mi żal lat ale moich lat,mojego poświęcenia,mojego wkładu w coś co okazało się budowlą z piasku.Mogłam wiele rzeczy zrobić inaczej ale wyszło jak wyszło,wtedy tej wiedzy co teraz mam nie miałam. Ty tez już dojrzałaś do decyzji,już doszłaś do ściany.Zyczę Ci z całego serca powodzenia. Dasz radę!!!

dzis minely 3 tygodnie odkad JUZ WIEM.a on nawet sie nie odezwal... boli jak diabli, ale sama juz nie wiem co. dzis sama zdrada wydaje sie niczym, w porownaniu z klamstwem i oszukiwaniem przez kilka lat. prowadzic podwojne zycie kilka lat i tak sie doskonale maskowac?? rok temu bylismy na terapii malzenskiej, ktora zakonczyla sie pozytywnie.... wczoraj odwiedzilam pania psychoterapeutke, opowiadajac jej o mojej historii, ktora sama nie mogla uwierzyc w to co sie stalo... nie zauwazyla za ON klamie!!ze klamal na calej terapii. ona , zawodowiec, dala sie oszukac... a najgorsze jest to ze tesknie za swoim oprawca.... to chyba nalezy juz leczyc....

On się nie odezwał, bo to facio jest... Schwytany na gorącym uczynku nie ma wcale zamiaru zawalczyć o ciebie... Bo ileż teraz musiałby pracy włożyć w to, by odbudować swój obraz w twoich oczach. Lepiej mu, gnojkowi jednemu, nowy temat konstruować i nowej kobiecie w głowie mącić.. Przynajmniej nie musi się pocić, bo panienka jak wyczytałam z twojego listy, łyka wszystko jak gęś kluski...
Pocieszeniem dla ciebie będzie, jak napiszę, że wraz z ubytkiem włosów na głowie tego facia, okresy fascynacji nową panią będą krótsze? A może nawet będzie ich (tych pań) równolegle kilka... Bo facio zaczyna zdawać sobie sprawę z upływającego czasu..
Napisałaś, że pani psychoterapeutka nie zauważyła, że on kłamie...
Bo to kobieta jest I pewnie sama w życiu nie była okłamana.. Kłamca pozostanie kłamcą, nie ma takiej opcji, by się zmienił. Kłamca, zdrajca, to sposób na życie. On się nigdy nie zmieni, bo to jak żyje sprawia mu satysfakcję, przyjemność, zwyczajnie go rajcuje...Przypomnij sobie swoje z nim początki.. Nie odbierał telefonu od swojej wówczas aktualnej żony przy tobie i nie kłamał że np.. jest z kolegą na rybach? Nie miał bezczelnie zadowolonej mordy, gdy odkładał potem telefon... że znów "łyknęła" i znów on jest "allerbest"? To taki typ, nigdy się nie zmieni...
Isis.. Piszesz, że tęsknisz... To normalne jest.. Ja za swoim czasami też tęsknię... Czas mija, a ja tęsknię.. Bo normalni ludzie nie mają możliwości wymazywać czyjegoś istnienia z pamięci na zawołanie. Przywołujemy dobre wspólne chwile i nie umiemy zresetować umysłu.
Tylko wiesz co? Można żyć z tym bólem Jest on naprawdę mniejszy, niż ciągłe odkrywanie zdrad, pomimo jego przysiąg i deklaracji poprawy
Ja byłam w totalnej rozsypce, ale dałam radę.. Dziś żyję jak nowonarodzony człowiek Jestem wolna od czyiś kłamstw, manipulacji, spekulacji i "czarnego uwodzenia". Nie ma takiej opcji, bym dała się oszukać następnemu faciowi.
W życiu piękne są tylko chwile.
Z pozdrowieniami.
M.

Nie chyba, ale na pewno trzeba leczyć.

Maraykee, wiem ze to idiotyczne pytanie, ale ile Ci zajelo czasu, ile trwalo zanim sie pozbieralas po tym wszystkim? bardzo bym chciala poczuc sie jak Ty.. opisywalas tu swoja historie ? wszystko co piszesz to swieta racja niestety. w mojej historii jest wiele trudnych towarzyszacych spraw, o ktorych nie bede pisac na forum.
wiem jedno, mozna przegapic wszystkie sygnaly, jesli sie naprawde kocha.pytanie moje brzmi; dlaczego on mi to zrobil? a wsparcie mojej tesciowej brzmialo; bo tacy sa mezczyzni......

[code]odszedl od zony dla mnie, zbudowalismy nasz zwiazek na jej bolu. wstydze sie tego, ale nie zmienie rzeczywistosci... maz sie wyprowadzil, nagle bez slowa zostawiajac list, ze nie wie co dalej, ale dluzej juz nie moze, czesto sie przedtem klocilismy, przeszlam zalamanie nerwowe, bylam bez pracy, srodkow do zycia... od 6 lat ma romans z corka naszych znajomych, 23 lata mlodsza i maja wyznaczona date slubu![/quote]


Może tacy są wszyscy mężczyźni z plemienia Twojej teściowej, ale nie generalizujmy. Dom który chciałabyś zbudować aby był trwały, musi mieć solidne fundamenty, na których wszystko się opiera. Gdybyś wybrała dla siebie alkoholika - miała byś alkoholika. Gdy wybrałaś dla siebie niewiernego zdrajcę - on się nie zmienił, dalej był: "bo tacy są mężczyźni", czyli idący tam, gdzie mu wygodniej.

Kiedyś Twój mąż otrzymał Ciebie jako lepszą ofertę - zostawił swoją żonę i syna.

Teraz Twój mąż "wygrał w totka", bo znaleźć taką, co chce faceta 23 lata starszego (kto z nas by nie chciał takiej młodej laski ) nie jest łatwo, więc w zgodzie z własnym charakterem, że jemu musi być w życiu dobrze, poszedł tam, gdzie oferowano mu zdecydowanie lepszą ofertę. A młodsza kobieta to dla takich typów zawsze jest lepszą ofertą.

Skoro nie chciałaś wybrać dla siebie faceta solidnego na całe życie i w dodatku singla - dostałaś go "w abonamencie" tylko na 25 lat i tenże "abonament" właśnie się skończył. Dołączyłaś do szacownego grona kobiet porzuconych przez mężczyznę, który mając taki feler charakteru jak niewierność i egoizm, trudno by się zmienił nawet po latach.

A za egoistą nie powinno się tęsknić.
Do czego w dalszym życiu jest potrzebny Ci egoista? Lubisz być wykorzystywana? Przecież cały Wasz związek polegał na tym, że próbowałaś go zmienić, a on się buntował - stąd waśnie, kłótnie, nieporozumienia. Był z Tobą do czasu, kiedy nie miał lepszej oferty. Dostał ją - i zostawił, bo tak jak mówi teściowa, te charaktery już tak mają. Oni nie postrzegają świata przez pryzmat: przyzwoite/nieprzyzwoite, honor/bez honoru - a tylko w jednym: "czy mi jest dobrze?" - więc trudno się dziwić Wiśle, że do morza płynie.

Najtrudniej jest poradzić sobie z tym, że nagle mimo wszystko straciłaś marne oparcie - ale jakieś. Odzyskałaś po latach wolność, po latach "uzależnienia" od niego. To trochę jak narkoman na głodzie - nagle coś znika, ciałem telepie, ale trzeba przetrzymać, a potem jest już tylko lepiej. A jak potem spojrzysz na półkę mężczyzn z odzysku +10 lat i wyżej, to zawsze jest szansa, że trafi się ktoś całkiem jeszcze sensowny - może już nie szalona miłość, ale realny przyjaciel na życie.

I wtedy, można coś zacząć budować razem, od nowa - a o niewiernym zapomnij.
Jak młodej minie fascynacja Twoim "starcem", to ona sobie znajdzie nową miłość, a on dostanie na stare lata kopa z domu - potem może nawet będzie pisał i dzwonił do Ciebie, grając na strunach sentymentu.

Ramirez, nie powiem ze nie zabolalo... tak zabolal Twoj list... bylamz kims tyle lat,kochalam mocno i czulam sie kochana. wierzylam mu, byl innym czlowiekiem. a moze to ja wyidealizowalam ten obraz ? ale czy moglam sie az tak pomylic? moze on nie byl cale zycie klamca i zdrjaca? czy byl????
ale wiesz co? napisales sama prawde. wywnioskowalam z tego ze jestes facetem..i tak. jestem jak narkoman na detoksie, teraz tak mam. ale wszystko co napisales jest odzwierciedleniem tego w jakiej jestem sytuacji. i mimo ze nie bylo to dla mnie mile , dziekuje Ci za to spojrzenie. Twoj list i listy Maraykee bardzo mi pomagaja.
i faktycznie, za czym ja tesknie??? za kim??? za egosita, oprawca, zdrajca i oszustem?to pyta rozum, a glupie pekniete serce robi swoja robote...
bardzo nie chce zwatpic w ludzi, bardzo nie chce widziec w kazdym facecie klamcy i oszusta.. ale dzis jestem jak zastraszone male zwierzatko, choc na pozor silna kobieta. poleglam , przegralam casting,ale bardzo bardzo chce sie podniesci uwierzyc ze warto zyc, bo dzis wydaje mi sie ze nie ma po co oddychac...

Isis... Byłaś z kłamcą, manipulantem i bezwartościowym "stroicielem fortepianów"..
Troszkę na własne życzenie...Bo nikt ci nie kazał wybrać faceta zajętego, z dzieckiem na barkach...
Wybrałaś i masz coś chciała...
Jedno mogę ci powiedzieć... Ty i tak masz lepiej! Bo przynajmniej wiesz, na czym stoisz... I nie pozwolisz (mam nadzieję) nikomu już w twoim życiorysie bazgrać...
On wybrał drogę dużo trudniejszą.. przez trzęsawiska.... i zapewne zaraz zacznie w nich tonąć... I na zdrowie.. Niech się utopi...
Jak myślisz, jak długo młoda laska będzie zafascynowana facetem który już zaraz zacznie mocz popuszczać? Trzeba mu będzie co wieczór sztuczną szczękę nie zapomnieć do szklanki włożyć? A i zapierdziałe gacie w odplamiaczu zamoczyć ..
Ciesz się życiem Isis... To wszystko cię ominęło...
Ja byłam w tym roku w Grecji dwa tygodnie.. A gdzie ty się wybierasz na wakacje???
Z pozdrowieniami
M.

...moze to ja wyidealizowalam ten obraz ? ale czy moglam sie az tak pomylic? moze on nie byl cale zycie klamca i zdrajca? czy byl????Noooooo raczej był.Zdradzał I żonę. Przez 2 lata prowadził podwójne zycie z tobą i z kochanką Później gdy się wyprowadził nadal się z tobą spotykał a ciebie nie zdziwiło że ukrywał adres.Teraz wiesz dlaczego.Może wcześniej też nie wszystko między wami było uczciwe tylko tego nie odkryłaś.Odkrycie tej zdrady zajęło ci 6 lat.A tak z ciekawości co na to jej rodzice?

Maraykee, wybralam innego czlowieka. wiem ze to zabrzmi idiotycznie, ale wczesniej nie zawiodlam sie na nim. to nie byl rok, 5 lat, tylko bylismy ze soba 25. troche duzo chyba... dzis mam 45 i czuje sie jak w potrzasku.marze wakacjach, na ktorych nie bylam 6 lat. marze zeby pojechac nad polskie morze, bo dawno nie bylam... bo w gory ktore uwielbiam, przez chwile chodzic nie bede mogla. wszystko mi go przypomina. doslownie wszystko. a wiem ze dluga jeszcze droga przede mna. bo choc nie mamy kontaktu juz prawie od miesiaca, to lacza nas niestety sprawy majtkowe. zaczna sie dodatkowe problemy, mysle ze po tym co mi zrobil, moge spodziewac sie po nim najgorszych ruchow. i wciaz zadaje sobie to samo pytanie; jak moglam byc taka slepa, taka ufna? gdzie podzial sie moj instykt samozachowawczy?czemu sobie na to pozwolilam? w imie milosci, glupoty, zaufania?i mam nadzieje ze po etapie niedowierzania, przyjdzie etap poczucia krzywdy, potem zlosci i nienawisci,ma na koncu obojetnosci i wybaczenia i radosci z nowego zycia....tylko narazie czuje tylko dlawiacy bol.

Komentarz doklejony:
a dla informacji Noxa- jej rodzice to moi, nasi znajomi... nie chca tego zaakceptowac, ale ona na ta chwile zerwala z nimi wszelkie kontakty. nie moga sie z tym pogodzic,przynajmniej teraz, i moze to nienormalnie zabrzmi, ale sa troche po mojej stronie, sa wsciekli na swoja corke i mojego... nie wiem kogo.
tylko ich stosunek do tej sytuacji, kompletnie nie zmienia mojej....

Isis, twierdzisz,że nigdy przedtem się na nim nie zawiodłaś.. Ale z twojego listu wynika coś innego.. Byliście razem bardzo długo, były fragmenty szczęśliwe dla ciebie, jednak były też nie najlepsze. Przecież ostatnie kilka lat, to była jakaś szarpanina nie życie! Wyprowadził się z domu, nie podał adresu itd. Może się pomylę, ale chyba niewiele, jeśli powiem, ze byłaś oszukiwana już duuuużżżo wcześniej, tylko nie wpadałaś na to. Te twoje "szczęśliwe" z nim lata, to zapewne całe wieki twojej niewiedzy i wręcz naiwności. Stąd to twoje szczęście.
Teraz zaczął się nowy etap w twoim życiu, czy chcesz czy nie zaakceptuj go. Piszesz, że wszystko ci go przypomina...
Musisz budować sobie swój nowy świat, taki bez niego. Najlepiej poznać nowych znajomych, którzy nie znali was razem, znaleźć sobie jakąś nową pasję, jeździć na wakacje tam, gdzie nie jeździliście wcześniej oboje, by nie przywoływać wspomnień. Ja wybrałam się w długą podróż, prawie na koniec świata, nie zabierając ze sobą zbyt wiele pieniędzy. Po drodze zarabiałam trochę np. przy zbieraniu winogron, byle na benzynę starczyło Nie miałam czasu na rozpaczanie, bo myślałam o tym, gdzie dziś będę spać Poza tym wszystko było takie nowe, piękne; morze, góry, nowi ludzie.. Przez kilka tygodni prawie nie czułam bólu..
Isis, to co teraz czujesz, nie zniknie szybko, nie będę cię pocieszać.. Jednak nauczysz się z tym żyć, a później czas zrobi swoje...
Buduj swój nowy świat, nie pozwól sobie na ciągłe przywoływanie wspomnień, popadanie w depresję. Wiem, że pomyślisz, że to wszystko banały, ale ja i inni tutaj już to przerabialiśmy i przerabiamy nadal. Nie ma innej drogi, musisz się uwolnić od myśli o nim, za wszelką cenę.
Jestem pewna, że wszystko się ułoży.
Pozdrawiam
M.

Maraykee, nie zawiodlam sie na nim do momentu tego pierwszego odejscia, a nawet wtedy tez nie do konca.... bo myslalam idiotka, tak mnie utrzymywal w tym przekonaniu, ze chodzi tylko i wylacznie o nas, o niego, a nie kogos jeszcze. az boje sie pomyslec ze to co napisalas moze byc prawda, ze oszukiwal mnie zawsze, tylko nigdy tego nie odkrylam. teraz kazdy dzien zaczyna i konczy sie fala pytan bez odpowiedzi, nocnymi atakami paniki. i zazdroszcze Ci odwagi, tego wyjazdu, tak tez bym tak chciala, mysle ze byloby to jakies antidotum na ten pierwszy bol.... a Ty bylas sama? wsiadlas w auto i po prostu wyjechalas? mam tez ochore rzucic to wszystko w cholere, ale narazie nie moge tego zrobic. czeka mnie sprawa sadowa o dom.. sytuacje mam bardzo skomplikowana.. na tyle ze jesli przegram sprawe, ja i moi rodzice staniemy sie bezdomni... wiec mimo swej determinacji nie moge wyjechac. dlatego wlasnie czuje sie jak w potrzasku. u mnie probleme nie jest tylko dlugoletnia zdrada i klamstwo, ale nastepny etap- problem egzystencjonalny. i chocbym bardzo bardzo chciala sie uwolnic emocjonalnie, to utrudnia mi to na ta chwile fakt, ze byc moze bedziemy musieli walczyc...i czy starczy mi sil??.
bardzo Ci dziekuje ze slowa wsparcia. nie znam Twojej historii, ale jestes bardzo silna.

Isis, kto jest wg. ciebie silniejszy; ten który nie da sobie krzywdy zrobić i odeprze każdy atak, czy ten który przyjmie cięgi, po wszystkim pozbiera zęby w garść i poraniony, skatowany, zaszyje się gdzieś na pustkowiu, by lizać głębokie rany.. Ja myślę, że ten pierwszy... Sama jestem tym drugim...
Napisz o co chodzi z tym domem... Może uda nam się coś konkretnie poradzić. Swoją drogą, dopiero minęły trzy tygodnie od jego "zniknięcia", a już coś wiesz o sprawie sądowej? Przedstaw to wszystko w miarę jasno, na pewno coś wymyślimy wspólnie, by cię wesprzeć. Tu jest naprawdę wielu mądrych ludzi.
M.

Nie moge opisac na forum swojej sytuacji. mge to zrobic na priv. jest zbyt charakterystyczna i skomplikowana. ale najkrocej to- moj ojciec narobil strasznych dlugow i moj maz i nie maz, wykupil za niska cene dom i nieruchomosczeby nie doszlo do licytacji komorniczej.. i stal sie wlascicielem calego majatku rodzinnego. oboje sie na to zadluzylismy,ale co z tego jak wszystko jest na niego. i w kazdej chwli po tym co mi zrobil moge sie spodziewac ze kaze mi sie stamtad wyprowadzic razem z rodzicami... tylko gdzie? pod most?a zeby bylo jeszcze gorzej wzial na ten dom kredyt 400 tysiecy.czesciowo na dlugi czesciowo dla siebie. wiec dom jest zadluzony, moze go przestac splacac. i co wtedy?jakie mam prawa jako jego ze tak powiem dlugoletnia konkubina?? niewielkie, bo bylam idiotka ze nie wyszlam za niego za maz. bo ufalam kretynka bezgranicznie,a dzis stoje nad przepascia....

No to jestes od niego uzależniona nie tylko emocjonalnie.
Jesteś zależna od niego, więc może robić co zechce i jeszcze stawiać warunki.
Przypomij sobie jak potraktował żonę i syna, z dużym prawdopodobieństwem tak samo potraktuje i Ciebie;

Osoby żyjące w konkubinacie nie odpowiadają za długi czy kredyty, które partner zaciągnął na własną rękę. Może się zdarzyć, że jedno z was nagle umrze. W jakiej sytuacji znajdzie się wówczas to drugie? Zgodnie z prawem majątek zmarłego dostaje jego rodzina (nawet daleka), ale nie Ty. Nie ma przepisu, który pozwala dziedziczyć konkubentom po sobie.

Jeżeli, na przykład, związałaś się z nierozwiedzionym mężczyzną, schedę po nim weźmie żona, nawet gdy od lat żyje w innym związku. Jeśli Twój partner był wolny r11; spadek przypadnie dziecku lub rodzicom (gdy żyją) i ewentualnie rodzeństwu. Jeżeli nie będzie bliższych krewnych, możliwe jest, że majątek przejmą jego dziadkowie. Chociaż wspólnie mieszkacie, robicie zakupy i płacicie rachunki, nie łączy was jednak wspólnota majątkowa. To oznacza, że wszystko, co kupujesz, jest tylko Twoje, a co kupi Twój mężczyzna r11; jego. Każde z was może dysponować tylko swoją własnością, jak chce.

Rozejście się przypomina śmierć konkubenta.

Ale gdy masz pracę, rodzice może mają emerytury lub siły, by jeszcze pracować na pół czy cały etat - to znajdziecie mieszkanie, które możecie wynająć za ok. 1000 zł plus opłaty - czyli za ok. 1500 zł miesięcznie.

Można więc łącząc pensje+emerytury - żyć biednie, ale bez stresów. Więc gdy mleko się wylało, nie jest to koniec świata - zawsze są jakieś możliwości nie tylko mieszkaniowe, ale i życiowe.

Możesz poszukać pracy w Norwegii - tam płace są na poziomie 20.000 - 30.000 zł miesięcznie - więc ludzie jadą tam do pracy - już po kilku latach kupują własne mieszkanie, albo przynajmniej zarobią w kilka miesięcy na wkład własny na swój kredyt na nowe mieszkanie.

Fakt - domu żal, ale... skoro to życiowy restart - to i tak dasz sobie radę! :cacy
Ja jestem zwolennikiem unikania walki na noże - prawnicy kosztują, a niewiele udaje się mimo wszystko wygrać. Jeśli EX jest choć trochę przyzwoity - negocjowałbym na twoim miejscu warunki rozejścia się - bez walki na noże.

A ja myślę, że większy problem, jaki masz, jest natury emocjonalnej.
Materialnie jest to do ogarnięcia. Tak, jak pisze Ramirez, emerytury rodziców, no i masz firmę, która prosperuje.
Jeżeli pozamykasz, słyszysz, pozamykasz!(wskazane trzaśnięcie), wszystkie drzwi, które łączą Ciebie z mężem, masz szansę na fajne, spokojne, zdrowe życie.
Myślę, że najtrudniej będzie opuścić dom, zwłaszcza rodzicom. Ale i tak miał się dostać w łapy komornika, więc, nie taki żal. A tak, kuutas zostanie z domem, ale i obciążeniem w postaci kredytu, jak piszesz. Czy ty też jesteś nim obciążona?

Bo, co innego możesz zrobić? Chyba wystarczy już deptania Twojej godności! To Cię tak wykańcza! Ile jeszcze będziesz na jego łasce, czy niełasce?
Nie chce Ci się żyć, bo nie chcesz zamknąć drzwi!
Też tak miałam. Mimo, że się rozstaliśmy, była jeszcze firma. Jak ja o nią walczyłam! On miał już to w duupie. Ale to było jedyne nasze źródło utrzymania! Dorastające dzieci, duży dom (na szczęście, dzieci), potężne wydatki, jak to w życiu, ale, też, zobowiązania firmowe. On zwiał, zwiali pracownicy, zostałam sama na placu boju. Zaczęłam sprzątać cały tez syf. I godzić się z tym, co nieuniknione. To było rok temu. On został z, nie wdając się w szczegóły, potężnym długiem, ja nie mam ani grosza obciążeń. A firma prosperowała blisko 20 lat! Była jedną z najlepszych w mieście! :niemoc
Isis, piszę Ci po to, byś zrozumiała, że nie można się poddawać. Trzeba szukać. Szukać możliwości wyjścia z goowna! Trzeba uwierzyć! I działać!
Chyba jesteśmy w podobnym wieku. Też mam jeszcze rodziców. Więc zdaję sobie sprawę, ile dla Ciebie znaczą. Martwisz się o nich, to jasne. Nie masz dzieci. Więc rób wszystko dla rodziców. Ale, przede wszystkim, dla siebie!
Uwierz w siebie! Masz firmę, na szczęście! Nie skupiaj się na gadzie, tylko na pracy! Ja tego szczęścia, co Ty, nie mam. Muszę zaczynać od zera.
Ty wykorzystuj te atuty, które posiadasz. To Ci ma dać siłę. A nie rozdmuchuj problemów, które są. O tym draniu zapomnij. Skup się na swoim nowym życiu i nowym ja. Rozmawiaj z rodzicami z entuzjazmem, nadzieją. Bo to, naprawdę, jest przed Tobą! W kategoriach nowej, innej, ale lepszej przyszłości. Oni się boją tak, jak Ty. Więc musisz im dać nadzieję! Wspierajcie się nawzajem. A będzie dobrze.
Przestań już utyskiwać i weź się do roboty nad przyszłością. Wyjdziesz z tego bagna. Weź się do roboty i to zrób! Bo nikt życia za Ciebie nie przeżyje!
Kurna! (musiałam)
:tak_trzymaj

ramirez, kredyt NA DOM zaciagnal tylko i wylacznie EX. swoje prawa znam. bylam tez juz u adwokata. bede walczyc. bo tu gdzie mieszkam nie ma mieszkan za 1000 zl. nie wiem gdzie Ty mieszkasz, ale trudno zebym mieszkala z rodzicami w dwoch pokojach. nie dopuszcze do tego... chyba ze przegram, i zostane zniczym, to podkule ogon.... nie pogodze sie na ta chwile ztym co sie dzieje. ale wolalabym sie dogadac... tylko jak mam sie dogadac jak on sie do mnie nie odzywa caly miesiac?? po tym co przeszlam, i w jaki sposob zostalam potraktowana nie bede znim rozmawac. gdyby zachowal sie jak Ty to mowisz przyzwoicie,moglisbysmy to jakos zakonczyc jak normalni ludzie. tez bym tego chciala. ale dzis nie wyobrazam sobie ze ja robie jakis pierwszy pojednawczy ruch w jego kierunku. nie po tym co i jak mi zrobil. nie po naszej konfrontacji, na ktorej pokazal swoja nieobliczalna. nieznana mi zupelnie twarz. w mgnieniu oka stal sie dla mnie obcym nieznanym swiatem.
co do norwegii to chyba na platformach wiertniczych tyle zarabiaja...
i uwierz mi, zawsze bylam ugodowa, sklonna do kompromisow, ale nie dzis. dzis chcialabym na zawsze zamknac ta ksiazke z napisem.... i zaczac na nowo. ale tak jak pisalam u mnie to jest bardziej skomplikowane. ale tez wiem, ze jesli nie zamkne wszystkich spraw to nie bede mogla normalnie zyc. a ja kiedys chce zaczac zyc i cieszyc sie kazdym dniem, tak jak kiedys to bylo. i choc dzis wydaje mi sie to nierealne, to dzieki WAM , tu na forum. wierze ze to jest mozliwe... ale dzis jest we mnie dr Doktor Jekyll i mr Hyde
...

... bylam idiotka ze nie wyszlam za niego za maz. bo ufalam kretynka bezgranicznie,a dziś...."problemem nie jest to ze nie wyszłas za mąż ale to że nie dopilnowałaś by dom zapisany był na was dwoje przy wykupie lub później.Partner mógł przepisać na ciebie połowę domu szczególnie że jak twierdzisz obydwoje się zadłużyliście.

Komentarz doklejony:
czy on nie powinien wam dać mieszkania zastępczego jeżeli będzie się was chciał ,,pozbyć ?.Ty już teraz /na wszelki wypadek/napisz pismo o lokal socjalny.

nox, niestety nie bedzie nic musia, to musza zapewnic wlasciciele kamienic. niewazne. zrobilam mase bledow, bo ufalam bezgranicznie . i dlatego mam problemy. gorzka lekcja na cale zycie

Komentarz doklejony:
Avenious - mam firme i to mnie trzyma przy zyciu, bo trzeba wstac i isc do pracy.. ale przez pierwsze dni, nie chodzilam do pracy bo nie bylam w stanie... wlasciwie to chcialam ja zamknac, bo bylo mi wszystko jedno, na szczescie otrzezwialam w pore.... przynajmniej w tej kwestii
dzieki za ostatni akapit... zabrzmi to idiotycznie,ale dzis ja jestem glowa rodziny... i moze dlatego ze nie mam swoich dzieci. martwie sie o rodzicow... o tez tam sie zlozylo ze teraz mieszkamy razem.... na co mi przyszlo... od 16 roku zycia mieszkalam sama. a teraz??? eh
a zamknac narazie nie moge, o czym pisalam powyzej... choc tak, tak bardzo chce zatrzasnac te drzwi!!!!! i mam nadzieje ze wkrotce to sie stanie. jeszcze raz dzieki..

Witaj Isis..
Doskonale zrobiłaś, że oparłaś się na poradzie adwokata; Nie szkoda róż, gdy płonie las...Sprawa naprawdę jest trudna. To nie tylko zwykłe jego odejście.
Do tego jestem zdania, że nie powinnaś unosić się honorem w sprawie domu, nie teraz...Teraz to graj, jak zawodowa aktorka.. Staraj się jak najwięcej wygrać. On cię oszukiwał przez ileś tam lat, teraz ty przygotuj mu grecką tragedię... Może się da wynegocjować coś w sprawie podziału "majątku". Tylko zachowaj trzeźwość umysłu i pamiętaj; to już nie jest twój partner ani przyjaciel!! Jak to wszystko się skończy, to wtedy "zatrzaśniesz drzwi".
Pisz czasami co u ciebie.
Pozdrawiam
M.

Komentarz doklejony:
I wiesz co Isis? Ja też straciłam wszystko przez mojego ex.. Dom, firmę, wszystko!! Przyjechałam do obcego kraju, a właściwie na jego zupełne peryferie, nie znając dobrze języka, z jedną walizką... doprowadzona prawie do obłędu, myślałam tylko o tym, żeby zarobić i wrócić do Polski. Nawet działkę kupiłam w Polsce... ze ślicznym widokiem na jezioro. Tylko że po kilku latach, już mi się tak do tej Polski nie spieszy Mam dobrą pracę, tu gdzie mieszkam ludzie są prości, żyjący z morza, ale mili i pomocni. Mam maleńki domek nad morskim urwiskiem, zbudowany z kamienia i wieczorami zapalam ogień w kominku... Podobno, jak Bóg zamyka drzwi, to otwiera okno... Ja jestem tego najlepszym przykładem.

Maraykee,a gdzie dzis mieszkasz? jak czytam dom nad urwiskiem to chce rzucic wszystko i tam sie znalezc....pewnie zrobilabym to samo co Ty, gdybym tylko teraz mogla... ale czeka mnie ciezki etap. nawet czytac nie moge... zawsze tyle czytalam..
strasznie bym chciala przeczytac co u Ciebie sie wydarzylo... Ale szanuje to ze nie chcesz juz o tym mowic.jestes (bylas) bardzo poraniona, ale jednoczesnie silna o czym psalam wczesniej. moze to wlasnie to miejsce w ktorym teraz zyjesz dalo Ci ta nowa sile. wlasnie ci prosci ludzie. proste prawdy. tak, chetnie bym dolaczyla do Ciebie. goraco Cie pozdrawiam i dziekuje

Mieszkam na jednej z wysp na Morzu Północnym. Historia tej wyspy jest bardzo poplątana.. Należała kolejno do wielu państw, w tym Danii i Norwegii. W chwili obecnej należy do Niemiec, ale rdzenni mieszkańcy nie mówią po niemiecku!
Cicho tu i spokojnie... Prom z lądu przypływa dwa razy dziennie, rano i wieczorem...Łatwo można się tu dostać tzw. powietrzną taksówką, czyli awionetką z lądu. Jeśli jednak jesteś "samochodem", jesteś skazana na prom. Na początku ryczałam jak bóbr, kiedy tu przyjechałam.. Teraz wgryzłam się w tutejsze zwyczaje, polubiłam sztormy, jesienne burze z gradobiciem i tęczę... Tutaj prawie po każdym deszczu na niebie występuje tęcza jak z jakiegoś żurnala...Nigdy w życiu nie widziałam tak wielkich, czasami podwójnych, kolorowych tęczy... Lubię to miejsce. Będę tu ile się da, a potem może wrócę do Polski.. Nie wiem.

Maraykee, jak jak Ci zazdoszcze ze tam jestes.....ta wyspe jak opisujesz to jest miejsce w ktorym chcialabym teraz byc...to sa moje klimaty...na pewno jest tam pieknie.. ale tez wyobrazam sobie jak bylas tam samotna , jak plakalas... czy jest to nowe miejsce czy stare, emocje z nami zostaja i jada z nami na koniec swiata.... choc wiem ze zmiana miejsca i otoczenia moze pomoc...masz tam nowych przyjaciol? czy raczej znajomych??iczy mieszkasz tam od dawna?.ile czasu minelo od zdrady u Ciebie?pol roku, rok? przepraszam za tyle pytan....

Jedna z wysp Zaimponowałwaś mi Maraykee. Jak niejedna kobieta tutaj. Każdy ma swoją wyspę. Znam tutaj osoby, które mają swoje wyspy lub miejsca do których ciągnie.Isis też swoją znajdziesz

Dzięki Milord... Choć nie było moim celem imponowanie nikomu. Chciałam tylko przekonać Isis, że nawet po ogromnej katastrofie życiowej można się podnieść, oraz w tym co wydawało się całkowitą porażką, odnaleźć się i poukładać swój świat na nowo. Może nie jest on do końca tym, co sobie wymarzyliśmy, ale da się żyć
Isis, bądź dzielna i walcz o byt swój i rodziców, ale nie popadaj w czarnowidztwo.. Nigdy nie jest tak źle, żeby nie mogło być gorzej.
M.

Maraykee, pewnie i masz racje, ale dzis jeszcze racjonalnie nie ogarniam swojej sytuacji. staram sie nie tracic glowy, i nie wpasc w pulapke ze to koniec mojego zycia. ale czasem(dosc czesto) niestety nachodza mnie watpliwosci czy bede miec dosc sily . czy sie nie poddam ..chcialabym to juz zakonczyc i mentalnie zaczac lizac rany... ale czeka mnie walka , moze wojna. i rozdrapywanie tych ran. i choc wydaje mi sie ze jestem gotowa na to, to jednak sie boje.