Witam wszystkich. Piszę tutaj bo nie wiem jak poradzić sobie z tym co mnie spotkało. Może od początku. Poznałem się ponad 9 lat temu ze swoją żoną poprzez serwis randkowy. Moja przyszła była aktualnie po przejściach a ja chcąc być dobrym chciałem jej jakoś pomóc. U mnie z początku nie było żadnego uczucia do niej oprócz sympatii. Za to ona bardzo mocno nalegała na spotkania. Po pewnym czasie spotkaliśmy się. Było fajnie. Ona zachowywała się jak bardzo zakochana. Tulenie się całowanie. W miarę czasu sam zauważyłem że coś do niej czuję. Zaczynały się częstsze spotkania. Po paru miesiącach pierwszy seks. Czułem że się zakochałem. U niej też to widziałem. Niestety w sylwestra zapomnieliśmy się... ona zaszła w ciążę. Więc ja jako odpowiedzialny facet zaproponowałem jej małżeństwo. Przypomnę że znaliśmy się ok rok czasu. Ona widać że była zachwycona..... do czasu. Jako że mam zasady chciałem wziąć ślub kościelny (w końcu ją kochałem). Ona jednak na parę dni przed ślubem zaczęła mieć wątpliwości czy dobrze robimy. Myślałem że to przez zaburzone hormony związane z porodem (ślub wzięliśmy po trzech miesiącach od narodzin pierwszej córki). Po ślubie musieliśmy zamieszkać w domu moich teściów (mają bardzo duży dom i mieliśmy tam wszystko osobno więc wydawało się że będzie ok). Wtedy zaczęły się spięcia z żoną. Ja zmęczony przyjeżdżałem z pracy, a ona dawała mi córkę i wychodziła. Podobno do koleżanek. Ja chcąc nawiązać więź z córką godziłem się na to bez problemów. Mówiłem sobie niech kobieta odpocznie od dzieciaka. Niestety robiło się coraz gorzej. Osobne spanie. Zero seksu. Zdarzyło się nawet że żona dwa-trzy razy spała u koleżanki. Podejrzewałem zdradę. Zaczołem ją sprawdzać. Włamałem się na jej konto gg. To co tam przeczytałem zszokowało mnie mocno. Pisała do byłego jak mocno go kocha... byłem jak porażony. Zrobiłem potężną awanturę. Pomogło na chwilę. Potem zaczęła bardzo mocno pilnować swego telefonu. Była z nim dosłownie wszędzie. Jak tylko nadarzyła się okazja (każdy popełni kiedyś błąd) to sprawdziłem co w niej jest. Ona oczywiście starała się zacierać ślady, jednak co nieco umiem i udało mi się odzyskać wiele. To co tam było wystarczyło na rozwód. Miała romans z jakimś przypadkowo spotkanym facetem w dodatku też żonatym. Powiedziałem koniec.... rozwód. Wtedy dostała jakby obuchem. Bardzo mnie przepraszała. Na kolanach prosiła o wybaczenie. Zgodziłem się po pewnym czasie, jednak był jeden warunek. Wyprowadzka. I tak zrobiliśmy. Zmieniliśmy otoczenie (jakieś 100 km od teściów). Wynajmowaliśmy mieszkanko. Było naprawdę fajnie. Zacząłem lepiej zarabiać. Stać nas było na dużo większe w tym samym mieście co zrobiliśmy. Zaczęliśmy spać razem. Pojawił się seks. No i .... druga córka po czterech latach. Wydawało się że wszystko jest naprawdę dobrze. Po pewnym czasie zapomniałem i zaufałem ponownie. Ona zaklinała się że jest wierna i nie chce więcej tego zrobić. Stała się gorąca katoliczką. Potrafiła chodzić do kościoła codziennie. Ja za to akceptowałem to jednak osobiście w kościele pojawiałem się coraz rzadziej (Kryzys wiary). Od roku żona zaczęła jeździć na pielgrzymki. Z reguły dzień, dwa. Czasem cztery. Nic wielkiego wydawałoby się. W tym czasie dziećmi zajmowałem się ja. Cały czas było fajnie. Niestety ze względu na wiek teściów zdecydowaliśmy się na powrót do nich na początku tego roku. Ja przez dwa-trzy miesiące sam załatwiałem wszystkie formalności związane z wyprowadzką. W tym czasie żona była już u teściów. Starsza córka do innej szkoły itp. Z zoną doszliśmy do wniosku że ona otworzy tam swój biznes (do tej pory nie pracowała a pomysł na biznes wydawał się bardzo dobry). Zainwestowaliśmy całe nasze oszczędności. Ja dodatkowo mam pracę mocno jeżdżącą i w weekendy chciałem odpoczywać a nie jeździć z nią gdziekolwiek. Zapomniałem napisać że będąc na wynajmie korzystaliśmy z wielu atrakcji. Restauracje, kino, zoo, teatr itp. W nowym starym miejscu było to utrudnione ze względu na to że trzeba było pojechać wszędzie samochodem. Ona nie miała prawa jazdy. Znów zaczęło się między nami psuć. Żona chciała się gdzieś wyrwać. W mieście w którym mieszkaliśmy miała parę dobrych koleżanek. Twierdziła że jedzie do nich. Nie sprzeciwiałem się. Ufałem. Niestety dwa razy przyjechała dopiero nad ranem. Martwiłem się całą noc i dzwoniłem jak wariat do niej. Ona jak gdyby nigdy nic uważała że przesadzam. Po prostu spała u koleżanki, bo wypiły za dużo i kumpela nie chciała jej samej puścić w długą trasę do domu. Niestety schemat zaczął się powtarzać- znaczy się telefon przy tyłku no stop. Nie spaliśmy razem. Seksu zero. Niestety znów popełniła błąd. Przez przypadek młodsza córka podała mi jej telefon w momencie jak żona brała prysznic. Zgadnijcie co znalazłem. Tak, tak namiętne smsy do niejakiego Piotra. Zadzwoniłem do skurwiela. Wiecie co usłyszałem... Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus...... O.O..... On był księdzem! Zwaliło mnie to z nóg! Myślałem że ją rozszarpię! Dostałem amoku! Nie będę opisywał dokładnie ale to była furia. Wyprowadziłem się. Jednak ona znów bardzo mocno przepraszała. Dodatkowo dzieci bardzo chciały żebym wrócił. Ja też strasznie tęskniłem za nimi. Wróciłem. Pogadałem z żoną od serca. Dowiedziałem się że w zasadzie to nigdy mnie nie kochała. To tylko było zauroczenie było ale potem doszła do wniosku że mnie nie kocha. A tak to mnie "lubi" i czuje się bezpieczna przy mnie. Załamałem się...... przez tydzień czasu straciłem 10 kilo. Nie mogłem jeść, spać. Po pewnym czasie lekko się otrząsnołem. Jednak ja już nic do niej nie czuję. Pustka. Rozwód z różnych względów nie wchodzi w grę w najbliższym czasie. Nigdy już jej nie zaufam- wiem to. Szczerze jej nienawidzę. Ona próbuje jakoś załagodzić sytuację, ale ja nie chcę. Jestem tu tylko dla dzieci. Ale nie wiem ile dam radę. Mam ochotę uciec na koniec świata. Tylko wiem że będę cierpiał bez dzieci. Patowa sytuacja. Na razie to tyle. Pozdrawiam