Witam. Jestem tu nowym gościem i w zasadzie nigdy nie spodziewałem się, że trafie na taki portal. Może to z potrzeby wygadania się! Mam na imię K..... i mam 31 lat. Od ponad 5 lat żonaty i ponad 12 lat z tą samą kobietą. Mamy 4 letniego syna. Zacznę może od tego że .... hmm... też nie byłem święty i jeszcze przed ślubem zdradziłem żonę, było to krótkotrwałe i jak się okazało największym błędem mojego życia. Klapki na czach chyba miałem. Ostatnio jednak wyszło na jaw, że moja żona nie pozostaje mi dłużna i w zasadzie od początku mojego małżeństwa zdradzała mnie czyli 5 lat. Mało tego okazuje się, że robiła to w momencie gdy była ze mną w ciąży. Teraz jak nad tym wszystkim myślę to zaczyna się to jakoś układać w jedno. Najgorsze lub najlepsze już teraz nie wiem jest to że nie przestałem Jej Kochać i to takim prawdziwym uczuciem, ale jakoś nie potrafię teraz jej tego okazać. Niby podjęliśmy próbę walki o związek, ale... Mi jakoś ciężko. Nie potrafię zapomnieć. Wybaczyć? Wybaczyć chyba można wszystko ale najgorzej zapomnieć. Moja żona jakoś nigdy nie przejawiała chęci zbliżenia się jakichś uniesień w łóżku, ale teraz patrząc z perspektywy 5 lat, zakłamanych 5 lat chyba znam powód. Teraz niby powinno być ok w sprawach łóżkowych, ale.... ja jakoś nie mam pociągu do żony, po prostu widzę ciągle obce łapska na jej ciele. Nie mam ochoty nawet na przytulenie. Żona z resztą również nie wnosi żadnej poprawy w tej kwestii nawet się nie stara. Zachowujemy się oboje jak obcy ludzie. A jesteśmy przecież młodzi. Często mam ochotę po prostu wyjść i iść na dziwki. Ale jakaś blokada mi nie pozwala, bo mimo że kiedyś popełniłem błąd teraz nie byłbym w stanie tego zrobić. Po prostu może jestem staroświecki. Rodzina itd. Zastanawiam się czy nie jestem z Nią teraz na siłę chociażby ze względu na syna. Tylko czy to dobre wyjście z sytuacji. Boje się chyba sparzyć drugi raz. Straciłem do niej zaufanie, jestem podejrzliwy. W taki sposób raczej się niczego nie zbuduje. Zresztą jak tu budować skoro właśnie się dowiedziałem że to co próbowałem budować legło w gruzach. Właściwie nigdy nie było tak naprawdę budowane.Tak myślę czy nie jest to kara za to co ja zrobiłem przed ślubem, ale z drugiej strony trochę nie adekwatna i wyrafinowanie z jakim to zrobiła nie współmierne. 5lat kłamstwa, 5 lat posiadania kogoś na boku nawet w momencie gdy była w ciąży ze mną. Hmm... jakoś ciężko mi się z tym oswoić i w ogóle to przyswoić. Ktoś powie że może to nie ma sensu i najlepiej się rozwieźć. Nie jest to dla mnie łatwa decyzja. Chociażby ze względu na dziecko. Sam pochodzę z rozbitej rodziny i wiem jak to jest wychowywać się bez jednego z rodziców i zawsze obiecywałem sobie że będę robił wszystko aby moje dziecko nie zasmakowało tego co ja. Teraz jednak myśląc o tym zastanawiam się czy nie wyrządzam Mu tym większej krzywdy. I nasuwa się pytanie jak tu k...a żyć?!