Czytałem wiele wątków i chciałem dopasować zdrady mojej żony do innych. I myślę, że są zdrady, których w żadnym wypadku nie można wybaczyć oraz, które można. Ja jestem niestety tym naiwniakiem, który dwa razy wybaczył. Ale od początku: Jestem z żoną 20 lat a od 10 jesteśmy małżeństwem mamy wspaniałego 8 letniego synka. Pierwsza zdrada była jeszcze na studiach ,,szukała pracy'' znalazła jako hostessa zaczęła romansować z właścicielem firmy 20 lat od niej starszym. Kolosalny cios, smutek, żal, wściekłość, gniew, poniżenie-(żeby odreagować przespałem się z koleżanką ze studiów...masakra do tego jeszcze ta dziewczyna właśnie miała wyjść za mąż). Jakoś podniosłem się wybaczyłem ale nie rozumiałem dlaczego właśnie mi to zrobiła trwało to długo...ciężko mi pisać. Z perspektywy czasu mogę teraz napisać że było 1:1 choć jej kilkumiesięcznego romansu i mojego jednorazowego odwetu nie można porównać tym bardziej, że szybko po tym powiedziałem jej. Druga zdrada 2 lata temu tym razem z 20 lat młodszym cóż latka lecą :( -był to dla mnie nóż w plecy a już zapomniałem jak długo cierpiałem po pierwszej zdradzie. O trzeciej dowiedziałem się...przedwczoraj. Nie znam wieku delikwenta Zarówno druga i trzecia trwała około 2 miesiące, wyciągnąłem bilingi rozmów. Najgorsze jest to że jestem k...a tak naiwny. Trzy razy to ja zorientowałem się że mnie zdradza, za każdym razem upierała się, że to tylko koledzy i mogę jej zaufać. Szlag mnie przedwczoraj trafił jak chciała wyjść na siłownię z koleżanką ,,Adą'' i pech chciał że przypadkiem stałem blisko żony jak rozmawiała przez telefon i usłyszałem męski głos... Wyobraźcie sobie jaka była jej reakcja, że muszę jej zaufać to tylko kolega a jak ja bym zareagował jakby chciała się umówić na kawę z kolegą a nie koleżanką. Powiedziała, że była z nim 2 razy na kawie. Wyciągnąłem bilingi i okazało się, że nie tylko kontaktowali się przez tel kilkakrotnie dziennie przez 2 miesiące ale co jest dla mnie najstraszniejsze w zeszłym tygodniu i 2 tyg wcześniej byliśmy z naszym synkiem w kinie i z obydwu seansów wyszła w połowie filmów bo ją nudziły. Wyszła i rż...ła się z nim w busie. Nienawidzę jej nie wiem co mam robić, serce mi pęka jak pomyślę o synku.. W tej chwili płaczę, kurcze nie wiem czy za wiele nie piszę na tym forum Były kłótnie wyzwałem ją od szmaty suki itd, Nienawidzę jej za łzy mojego synka. I k...wa dalej ją kocham jakaś paranoja, dzisiaj nawet chciałem iść razem z nią do specjalisty psychologa. Niestety dopiero będzie w Pn. Jeżeli byłby to jednorazowy skok np na wyjeździe z pracy czy po alkoholu ale z mega kacem moralnym i bez trwania dłużej to powinno się wybaczyć i dać drugą szansę. Ja niestety jestem z tej drugiej kategorii i popełniłem kolosalny błąd, że dałem drugą szansę a nie było jeszcze dziecka... Wszystko mi się zawaliło, muszę z tym skończyć tylko kiedy i jak. Nie pytam Was o poradę ale o krótki komentarz i co jest k...wa ze mną nie tak