Trafiło i na mnie. jesteśmy małżeństwem z siedmioletnim stażem. Zaczęło się od tego że czułem jak żona odsuwa się ode mnie coraz bardziej. Zaczęło jej przeszkadzać np. przytulanie się (nie baw się w tą dziecinadę!). W czasie "szczerych" rozmów dowiadywałem się że nie jest ze mną szczęśliwa, że ją olewam(!!!) itp. O ile z niektórymi rzeczami faktycznie miała rację to sporo było mocno naciąganych. Z tendencją do coraz większego naciągania problemów tam gdzie ich nie ma. Jest jednak jedna rzecz która od początku rzucała cień na nasz związek - okazało się że nie mogę mieć dzieci. O ile na początku to jakoś nie przeszkadzało to potem jednak zaczęło. Wszystko co się działo kładłem więc na karb tego problemu. W pewnych momentach bywało już tak źle że proponowałem rozwód skoro nie chce być ze mną. Ale propozycja nie została przyjęta. W końcu zaczęły się niepokojące wyjazdy na zakupy z powrotami późnym wieczorem. Wtedy stałem się już trochę podejrzliwy. No i któregoś razu odkryłem że w czasie jak żona znika na zakupy znikają z sypialni również jej "zabawki". Skończyło się awanturą z mojej strony. Nie udało mi się jednak wydusić z żony prawdy pomimo że powiedziałem jej o swoim odkryciu. Wyjazdy "zakupowe" nie ustały (tyle że "zabawki" nie znikają) a ja w którymś momencie grzebiąc już na całego i wszędzie dopadłem ukryty telefon. Był wyciszony i służył wyłącznie do kontaktów z nim (miał wyczyszczoną książkę telefoniczną, wykasowane sms-y ale był rejestr odebranych i wykonanych połączeń). Zrobiłem trochę błąd bo wykonałem z niego połączenie do siebie aby sprawdzić numer. Po tym żona zorientowała się że go znalazłem. Telefon od teraz leży na wierzchu (ale z inną kartą sim!). No i od dwóch dni nie rozmawiamy (żona najpierw zrobiła mi awanturę o sprawy majątkowe a potem zaczęła przede mną uciekać i pochlipuje po kątach). Sprawdziłem bilingi w innych telefonach i ten jej "tajny" numer i numer kochanka pojawiają się sporadycznie (raz na miesiąc albo i nie) do dwóch lat wstecz (nie mam wcześniejszych bilingów)! No i pytanie co dalej? Skoro już raz dałem znać że wiem i nie pomogło to pewnie nie pomoże i teraz. A jeśli nie jest ze mną szczęśliwa to pewnie nie będzie choćbym stawał na rzęsach. Straciłem całkowicie do niej zaufanie. Zastanawiam się jeszcze czy nie namierzyć tego gościa i z nim nie porozmawiać? W zasadzie jestem już prawie pewien że bez rozwodu się nie obejdzie ale na razie się jeszcze nie zdecydowałem na ten krok. Podpowiedzcie proszę co dalej?