Reklamy...
Zobacz Temat
Zdrada - portal zdradzonych | Forum dla zdradzonych i zdradzających | Obok tematu
Strona 2 z 20 < 1 2 3 4 5 > >>
Autor RE: czytamy za mało ?
Deleted_User
User deleted!

Postów: 0
Nowy

Miejscowość: nowhere
Pomógł: 0

Data rejestracji: 01.01.70

Ostrzeżenia:
Dodane dnia 26-01-2012 22:10
Ostatnio, za namową mojej dorastającej latorośli, łykam dzienniki podróży Beaty Pawlikowskiej...

Życie staje się trudne, kiedy człowiek zgadza się na kłamstwa. Kiedy nosi w sobie nieświadome przekonanie o braku własnej wartości i o tym, że nie zasługuje tylko na to, co jest dobre, prawdziwe i godne szacunku. Przyjmuje do swojego życia wątpliwej wartości zachowania i osoby, w obawie przed tym, że jeżeli się nie zgodzi, zostanie porzucony. A jeśli zostanie porzucony, to będzie nieszczęśliwy i samotny.
Ale razem ze zgodą na zło wprowadza do swojego życia iluzję i kłamstwo, które prędzej czy później zamąci mu serce i da poczucie wiecznego zwątpienia. To trudne, bo żeby być wiernym samemu sobie, trzeba najpierw sobie ufać, szanować siebie i lubić.


...z "Blondynka w Brazylii"



Człowiek przecież zawsze jest tylko tu i teraz. Nie ma go już w przeszłości, z której wyszedł. Nie zdążył jeszcze wejść w przyszłość, która dopiero nastąpi. Jeżeli będzie próbował dźwigać ze sobą wszystko, co dotychczas się zdarzyło albo kontrolować to, czego jeszcze nie ma, straci mnóstwo sił i mnóstwo czasu. I pewnie nie posunie się ani krok do przodu.
Więc jeśli jesteś teraz w swoim życiowym Machu Picchu, to nie odwracaj się wstecz. I nie wypatruj zanadto do przodu.
Zobacz co masz. I zaplanuj coś przyjemnego, co będziesz mieć za chwilę. A dalej wszystko samo się potoczy.


...z "Blondynka w Peru"



"Cień wiatru" wchłonęłam z zapartym tchem...


This user has been deleted!
http://basti2web.de Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor
RE: czytamy za mało ?
Wścibski Gość
Nadistota

Avatar Użytkownika

Postów: Bardzo dużo
Data rejestracji: Od zawsze
Dodane dnia 16-01-2019 22:05
Reklama
Góra http://www.zdradzeni.info/ Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: czytamy za mało ?
Deleted_User
User deleted!

Postów: 0
Nowy

Miejscowość: nowhere
Pomógł: 0

Data rejestracji: 01.01.70

Ostrzeżenia:
Dodane dnia 27-01-2012 07:51
"Inne dzieci na dworze bawiły się, robiąc w śniegu anioły. A ja patrzyłem
z okna w kuchni, i gdy dzieci wołano na obiad, wychodziłem i kładłem się
na jednym z odciśniętych aniołów. Wpatrywałem sie w ciemne styczniowe niebo
i byłem na ten widok kompletnie nieprzygotowany. Im bardziej koncentrowałem
wzrok, tym więcej gwiazd się wyłaniało, aż wydawało się, że niebo ożywa
w eksplozji białych iskier, tak blisko były gwiazdy, a raczej miałem wrażenie,
że gdyby mnie ktoś podsadził, mógłbym ich dotknąć wyciagniętą ręką.
Leżałem w ramionach anioła, dopóki chłód śniegu nie przeniknął mojej kurtki i czapki".
- Linda Olsson "Sonata dla Miram"

http://basti2web.de Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: czytamy za mało ?
Deleted_User
User deleted!

Postów: 0
Nowy

Miejscowość: nowhere
Pomógł: 0

Data rejestracji: 01.01.70

Ostrzeżenia:
Dodane dnia 28-01-2012 08:42
Wczoraj w celach czysto rozrywkowych i trochę edukacyjnych, aby iść za ideą, że człowiek uczy się całe życie, ale nie tylko życia, ale również edukuje się poprzez literaturę "fachową" znalazłam sobie książkę (dziedzina na czasie) Katarzyny Miller - "Kup kochance męża kwiaty" i zobaczymy czego się z tego nauczę jak przeczytam smiley
Gdyby weekend okazał się gorszy niż zwykle i czas znowu napędzał mnie na przysłowiowe "chodzenie po ścianach" z powodów ogólnie wiadomych pokusiłam sie o zakup drugiej książki "Nie bój się pójść własną drogą" Sztuka nonkomformizmu Chris Guillebeau...
Jak ktoś czytał proszę o recenzje smiley
Pozdrawiam


This user has been deleted!
http://basti2web.de Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: czytamy za mało ?
musiek
Użytkownik Avatar Użytkownika

Postów: 234
Uzależniony

Pomógł: 0

Data rejestracji: 13.09.11

Ostrzeżenia:
Dodane dnia 28-01-2012 10:04
Czytalem i polecam.
Autor opisuje swoje doswiadczenia z pobytu w Afryce Zachodniej,gdzie wraz z zona,przebywal i pelnil funkcje wolontariusza organizacji medycznej.
Lektura dla wszystkich,ktorzy mysla o zmianach dotychczasowego zycia.
Napisana klarownym jezykiem.Terminy nie pojete dla laika,sa na biezaco wyjasniane.

Swietny wybor Magdasmiley
Milej lektury
Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: czytamy za mało ?
Deleted_User
User deleted!

Postów: 0
Nowy

Miejscowość: nowhere
Pomógł: 0

Data rejestracji: 01.01.70

Ostrzeżenia:
Dodane dnia 04-02-2012 21:56
"Kup kochance męża kwiaty" Katarzyny Miller..

O zdradzie, dzieciństwie, rodzicielstwie, kobietach, mężczyznach, przyjaźni, marzeniach, oczekiwaniach, niespełnieniu, porażkach, sukcesach, pokorze i pogodzeniu...
Książka uświadamiająca, piętnująca stereotypy, odzierająca ze złudzeń, otwierająca oczy...
Książka, którą czyta się jednym tchem, bardziej jak lekką opowiastkę niż psychologiczną rozprawę...
Wiele cennych spostrzeżeń, że zacytuję tylko jedno:


Aby kogoś kochać, trzeba kochać siebie



Kup kochance męża kwiaty
04-07-2011

Psycholożka, filozofka, psychoterapeutka, specjalistka od związków. Uważa, że kobiety ze zdradą nie za bardzo sobie radzą. Dlatego postanowiła, że kolejna jej książka będzie o tym. Właśnie kończy ją pisać, wyda wkrótce pod budzącym emocje tytułem: Kup kochance męża kwiaty. Z Katarzyną Miller rozmawia Beata Biały.

Lubi Pani włożyć kij w mrowisko?

Ależ mrówki są dobre dla zdrowia. Rosyjscy szpiedzy tarzali się w mrowiskach, żeby się odmłodzić o dziesięć lat, bo kwas mrówkowy ma właściwości odmładzające.
Ale z tymi kwiatami to Pani przesadziła! Nie dość, że ta okropna baba zabrała nam męża, to jeszcze mamy kupić jej kwiaty?

Tytuł jest rzeczywiście trochę prowokacyjny. Podobnie jak w przypadku mojej pierwszej książki Chcę być kochana tak jak chcę. Wszystkie chłopy się oburzały, że te baby już zupełnie zbezczelniały. A ten tytuł im się oczywiście podoba. Ale odpowiadając na pani pytanie. Jakie rzabrałar1;? Kto mi może zabrać męża? Przecież to wolny człowiek, który może pójść tam, gdzie chce. Mąż nie jest naszą własnością. To facet, który chce z nami być tak długo jak chce. Podobnie my. A poza tym te okropne baby to my. Te, z którymi panowie mają sprawy. Obecność kochanki sygnalizuje, że w naszym związku źle się dzieje.
No wie pani, źle się dzieje, ale zwykle jest tak, że ona poświęca mu życie, a potem on idzie do innej.

Przyszła do mnie kiedyś pani po trzydziestu latach pożycia z mężem i mówi: Oddałam mu całe życie, a on odszedł. Na to ja, w sposób pewnie dość bolesny: Jak mu pani oddała, to niech się pani nie dziwi, że poszedł. I to jest oczywiście straszne, to bardzo boli. Ale kobiety często robią taki rodzaj nieświadomego interesu r11; wchodzą w małżeństwo z wyobrażeniami z XIX wieku, które odziedziczyły po babciach i mamach, a potem strasznie się dziwią: Jak to? Przecież byłam taką dobrą żoną. Odpowiadam: Dlatego to małżeństwo trwało trzydzieści lat. Bo była pani taką wygodną żoną, że długo musiał się szanowny pan zastanawiać, czy mu się opłaca to zostawić. Nie chcę oczywiście powiedzieć, że każdy mężczyzna ma przekazany w genach nakaz, że żonę trzeba porzucić. Natomiast bardzo ciekawe jest, jakich żon się nie zostawia?
Skoncentrowanych na sobie, nie na nim? Mówi się o takich kobietach zołzy.

Rzeczywiście tak są te kobiety określane w fajnej książce Dlaczego mężczyźni kochają zołzy? Można je oczywiście inaczej określić, ładniej. Z całą pewnością są to kobiety zadowolone z siebie i swego życia.
No tak, a większość z nas zwykle koncentruje się na swoim mężczyźnie, choć on chyba wcale tak naprawdę tego nie oczekuje.

On wręcz tego nie chce. Tymczasem kobiety bardzo często robią niesłuszne założenie: Jeżeli będę nastawiona na niego, dom, dzieci, będę dbała i dmuchała w domowe ognisko, to on będzie szczęśliwy i nigdy mnie zdradzi i nie zostawi. Ale ta przewidywalność i nuda nie podoba się mężczyznom. Niektóre kobiety uważają, że tzw. ułożenie sobie życia (nie znoszę tego określenia!) polega na tym, że mam mężczyznę i dom. I że wszystko jest raz i na zawsze ustalone r11; ja będę o ten dom dbała, on będzie do tego domu wracał. Bo oczywiście on ma prawo pracować, wyjeżdżać w delegację, kleić w garażu modele statków. A ja mam prawo prać, sprzątać i gotować. Na szczęście ten model jest już coraz rzadziej obowiązujący. Młode dziewczyny dbają o swój rozwój, nie chcą siedzieć tylko w kuchnir30;

Ale też są zdradzane. Bo chyba nie ma przepisu na to, żeby nas nie zdradził, nie zostawił?

Ja mam na to taki przepis: po pierwsze nie zastanawiać się nad tym, czy będę zdradzona, a po drugie wiedzieć, że mogę być zdradzona.
Ja jednak wolałabym nie być zdradzona. Co zrobić, żeby nie być?

Ale dlaczego nie być?
Bo zdrada boli?

Ale ile zna pani szczęśliwych małżeństw? Większość ludzi jest raczej nie za dobrze dobrana, raczej się dużo kłóci, raczej niespecjalnie dużo czasu spędzają w łóżku po tych dwóch pierwszych, cudownych latach od poznania się. Każde z nich ma własne podejście do życia i w dodatku niespecjalnie są z tego życia zadowoleni. I największą tajemnicą, która odpowiada na pytanie: Po co zdradza?r1; jest: Żeby było ciekawiej. Ale też chcę powiedzieć kobietom, że one nie są wcale zdradzane przeciwko sobie. Bo przecież żaden facet nie zakłada, że zrobi to swojej żonie. On to robi sobie. Jego przygoda czy romans raczej rzadko przecież kończy się odejściem.
Ale czasem on odchodzir30;

Głównie dlatego, że kobiety się zapieniają, nie są w stanie tego przeżyć. A dlaczego? Bo tak źle o sobie myślą i są tak niewiarygodnie urażone w swojej kobiecości, seksualności, godności ludzkiej, a przede wszystkim w swojej iluzji i swoim wyobrażeniu o tym mężczyźnie i o tym związku, że nie potrafią zaakceptować, że to się stało. A przecież ludzie przez lata bili się o rozwody. I dziecinne jest obrażać się na rozwody, na to, że ludzie coraz dłużej żyją, że jedna miłość na całe życie nie dla wszystkich jest wystarczająca. Proszę spojrzeć jak wygląda dziś nasza rzeczywistość. Zajmujemy się głównie zarabianiem pieniędzy, posiadaniem dóbr, wyglądaniem i robieniem operacji plastycznych. Zamiast byciem osobą szczęśliwą. Bo nam się wydaje (i tak nam wmawiają ), że jak będziemy pięknie wyglądały i miały dostatnie życie, to szczęście samo do nas przyjdzie. Ale nie przychodzi. I ponieważ nie jesteśmy szczęśliwe, to temu, kto z nami jest, też nie jest aż tak cudnie. I zdradza.
Chce pani powiedzieć, że zdrada jest dobra?

Nie, mówię tylko, że zdrada w naszym świecie jest dość zwyczajna. Ludzie są po prostu tacy, jacy są. I to, że się zdradzają, to nie jest nic nadzwyczajnego. Rozmawiamy o zdradzie głównie z pozycji osoby zdradzonej. Ale jest też ta druga strona r11; której jest w związku źle i poszukuje przytulenia, pogłaskania, zachwytu. Ona nie szuka zdrady, szuka tylko innego rodzaju relacji.

Ta zdradzona kobieta też pewnie potrzebuje pogłaskania, przytuleniar30; Ale lojalność, przysięga w kościele, wektor moralny czy cokolwiek innego jej nie pozwalają na zdradę. I tego nie robi.

Nie wiem, dlaczego tego nie robi, tylko tkwi w nieszczęśliwym małżeństwie. Poza tym tak naprawdę szczęśliwe pary nie muszą się w ogóle zdradzać. Jeśli partnerzy są na siebie otwarci, ciekawi, fascynujący, lubią coś robić razem, to tam nie ma miejsca na nikogo innego. Ktoś inny pojawia się wtedy, kiedy związek przestaje być związkiem. Gdy staje się firmą, sojuszem do załatwiania wiktu i opierunku oraz zawożenia dzieci do szkoły. Bardzo często zdarza się, że zaczynamy czegoś szukać, bo nam się jeszcze czegoś od życia chce.
Czyli dopiero zdrada może obudzić z takiego letargu?

Mam niewiarygodnie często przykłady tej sytuacji. Mnóstwo par ocknęło się właśnie dlatego, że pojawiła się zdrada i dotarło do nich, że oni siebie już dawno zostawili. Uznali, że nie muszą nic więcej robić, oprócz tego, że się kiedyś w sobie zakochali, pobrali i przez pierwsze dwa lata ciupciali bez opamiętania. A potem im przeszło i zaczęli zajmować się już tylko sprawami domu, zarabianiem pieniędzy, organizacją czasu dzieci. Oddalili się emocjonalnie.. I nagle któreś z nich zaczęło szukać szczęścia gdzie indziej.
Nie mogło jakoś ostrzec?

Najdoroślej by było, gdy zauważymy, że czegoś nam w tym związku brakuje, powiedzieć: rSłuchaj, proszę cię, bądźmy ze sobą bliżej, bo się od siebie oddaliliśmy, zróbmy parę miłych rzeczy, bo boję się, że gdzieś pofrunęr1;. Ale kto tak mówi? Przecież to niemoralne.

Lepiej po cichu z kimś się spotykać, niż powiedzieć otwarcie: Słuchaj, chce mi się przeżywać różne ciekawe rzeczy, które między nami zdechły. Obudźmy je.
I można obudzić?

Zwykle można. Chyba, że ludzie bardzo się już nie lubią, nie szanują, pogardzają sobą. Wtedy jest mało prawdopodobne, żeby ta zdrada poprawiła ich relacje. Ale jeśli są w nich duże rezerwy, to poczują, jak ich boli, jak obchodzi. Kobiety często mają żal, że nie powiedział. Przecież to nie jest dwulatek, który wszystko melduje mamusi. On po prostu chce mieć coś na boku przyjemnego, żeby się nie rozwodzić ze swoją żoną. Ale ona tego nie rozumie i mówi: On mnie zdradził. Nie, on sobie zafundował balsamik, czasami mało ważny. I jak mówi jej, że był mało ważny, to kobieta nie wierzy.
A romans?

Długoletni romans to już inna sprawa r11; podwójności życia. I właściwie trzeba się nad tym poważnie zastanowić. Co w tym drugim związku jest, czego nie ma w naszym. Bo nie o to chodzi, ze ona jest młodsza.
No właśnie, czasem jest starsza, wcale nie ładniejsza i nie mądrzejsza.

Ale może inaczej z nim rozmawia, może on widzi podziw w jej oczach, którego dawno już nie widział w twoich. Może inaczej słucha, chce się z nim śmiać albo ma podobne do niego poczucie wolności. Kobiety zwykle w takich sytuacjach skarżą się: rOna go omamiłar1;. No dobrze, ale czym? Poza tym może to omamienie jest mu do czegoś potrzebne. My też lubimy być mamione, i to bardzo. I często ten omamiony mąż wraca do swojej żony, którą tak naprawdę kocha, ceni, lubi ten swój dom, swoje przyzwyczajenia i swoją drogę życiową, z której trochę zboczył.
Można wybaczyć?

No pewnie, dlaczego nie? A co to, nie zna pani większych grzechów w życiu? Powiedziałabym kobietom: Daj wam Boże, żeby to było najgorsze, co on wam zrobił. Dla kobiety, która się sobie podoba i siebie ceni, nie jest to koniec świata. Ale jeżeli ona poczuje się kompletnie sponiewierana i skrzywdzona i nie będzie umiała znaleźć zrozumienia dla niego, to mu nie wybaczy.

No dobrze, wybaczę zdradę. Ale romans? To poważna sprawa. Zakochał się pewnie, oszukiwałr30;

Bo wdarła się nuda i rozczarowanie. Ale poczucie oddania, obowiązku, przywiązanie zostały i wrócił. Wszystko można wybaczyć. Oczywiście nie natychmiast. Najpierw trzeba sobie pozwolić na prawdziwe uczucie, czyli złość, ból, wściekłość, niechęć. Nie tłumić, nie udawać, że nie dotknęło, bo wtedy się nie odbuduje związku.
A poczucie krzywdy?

Z poczuciem krzywdy radzą sobie osoby, które się do tego poczucia krzywdy nie przywiązały, nie żyją nią (np. dzięki terapii). Ale ktoś, kto lubi żyć w poczuciu krzywdy, w każdej sytuacji, w jakiej się w życiu znajdzie wynosi przekonanie: rJestem skrzywdzonar1;. Z takimi skrzywdzonymi kobietami koszmarnie się żyje. Bywa, że sobie z tą zdradą nie poradzą, chyba, że facet uwielbia być nad miarę opiekuńczy. Ale jaki obraz rodziny mają dzieci? Moja mama wiecznie niezadowolona, mój tata wiecznie biegający wokół niej r11; tyle widzą.
Wniosek na przyszłość r11; zdradził, bo coś w tym związku przeoczyłyśmy, coś nam uleciało, nie za bardzo skupiłyśmy się na nim, czegoś nie dopatrzyłyśmy?

Nie jesteśmy od dopatrzania, jesteśmy od tego, żeby być razem. Nie może spoczywać tylko na nas obowiązek dopatrywania wszystkiego. Jesteśmy od tego, żebyśmy patrzyły, czy nam jest dobrze. Jak mi jest dobrze, to mnie żaden chłop nie zostawi. Bo wtedy jemu też jest nieźle.
Jak to robić, żeby nie wyjść na egoistkę?

A dlaczego nie wyjść na egoistkę wreszcie? Mylimy egoizm z egocentryzmem. Bo wszędzie trują, począwszy od mamusi, poprzez nauczycielkę aż do proboszcza, że egoizm jest zły. Tymczasem zdrowy egoizm jest najlepszą postawą życiową, jaką można mieć. Człowiek, który kocha siebie, lubi i szanuje, kocha innych. Wszyscy mówią: rNie bądź egoistkąr1;. I potem jesteś służącą dla innych, a sama nie masz życia.
Ale od egoistki też może odejść do takiej, co to się nim zaopiekuje.

Od egoistki, która potrafi się zachwycić? Od fajnej egoistki na pewno się nie ucieka.
Jak zapomnieć zdradę?

Na pewno nie da się zapomnieć od razu. Trzeba przeżyć ten ból, rozczarowanie, rozgoryczenie, może upokorzenie.
Ale jak to przeżyć?

Oto jest pytanie!: Jak przeżywać? Prawdziwie. Nie udawać, że nic się nie stało. Ani przed sobą, ani przed nikim. Nie ma co robić dobrej miny do złej gry, bo tak naprawdę nikt na tym dobrze nie wychodzi, oprócz tzw. chorej ambicji. Kiedyś można i warto zapomnieć. Kiedy? Jedna przeżywa to pół roku, inna latami nie może się rodkleićr1;. Są kobiety, które lubią pielęgnować złe wspomnienia. Karmią się nimi przez całe życie. Ale zwykle bywa tak, że nienawidzą swoich mężów, a potem chodzą na grób i wylewają łzy, mówiąc: Mój drogi nieboszczyk, mąż. Każdy ból kiedyś mija. I po co go nosić do końca życia?
Mówi się: Jak zdradził raz, znowu to zrobi.

Nie warto żyć stereotypami, nabijać sobie głowę banalnymi prawdami, które raz się sprawdzą, ale innym razem nie. A jedną z takich banalnych prawd jest ta, o której pani mówi. Nie ma reguły. Oczywiście są seksoholicy, którzy wciąż poszukują nowych kochanek. Ale u innych ta reguła raczej nie działa.
Można wiarołomnemu zaufać?

Szczęśliwa egoistka ufa sobie. A dawnej kochance kupuje kwiaty. Zasłużyła.
Polecamy książki Katarzyny Miller:


This user has been deleted!
Edytowane przez dnia 04-02-2012 23:57
http://basti2web.de Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: czytamy za mało ?
Deleted_User
User deleted!

Postów: 0
Nowy

Miejscowość: nowhere
Pomógł: 0

Data rejestracji: 01.01.70

Ostrzeżenia:
Dodane dnia 11-02-2012 18:31
Paulo Coelho
"Nad brzegiem rzeki Piedry usiadłam i płakałam..."


Zawsze trzeba podejmować ryzyko. Tylko wtedy uda nam się pojąć, jak wielkim cudem jest życie, gdy będziemy gotowi przyjąć niespodzianki, jakie niesie nam los.

Bowiem każdego dnia wraz z dobrodziejstwami słońca Bóg obdarza nas chwilą, która jest w stanie zmienić to wszystko, co jest przyczyną naszych nieszczęść. I każdego dnia udajemy, że nie dostrzegamy tej chwili, że ona wcale nie istnieje. Wmawiamy sobie z uporem, że dzień dzisiejszy podobny jest do wczorajszego i do tego, co ma dopiero nadejść. Ale człowiek uważny na dzień, w którym żyje, bez trudu odkrywa magiczną chwilę. Może być ona ukryta w tej porannej porze, kiedy przekręcamy klucz w zamku, w przestrzeni ciszy, która zapada po wieczerzy, w tysiącach i jednej rzeczy, które wydaja się nam takie same. Ten moment istnieje naprawdę, to chwila, w której spływa na nas cała siła gwiazd i pozwala nam czynić cuda. Tylko niekiedy szczęście bywa darem, najczęściej trzeba o nie walczyć. Magiczna chwila dnia pomaga nam dokonywać zmian, sprawia, iż ruszamy na poszukiwanie naszych marzeń. I choć przyjdzie nam cierpieć, choć pojawią się trudności, to wszystko jest jednak ulotne i nie pozostawi po sobie śladu, a z czasem będziemy mogli spojrzeć wstecz z dumą i wiarą w nas samych.



This user has been deleted!
http://basti2web.de Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: czytamy za mało ?
Deleted_User
User deleted!

Postów: 0
Nowy

Miejscowość: nowhere
Pomógł: 0

Data rejestracji: 01.01.70

Ostrzeżenia:
Dodane dnia 20-02-2012 12:34
Eric-Emmanuel Schmitt
"Małe zbrodnie małżeńskie"

Małe zbrodnie małżeńskie to przewrotna, zabawna i pełna zaskakujących zwrotów akcji opowieść o związku dwojga kochających się niegdyś ludzi. Co zostało między nimi po 15 latach małżeństwa? Schmittowi udała się nie lada sztuka: napisał dramat, który czyta się jak najbardziej wciągającą powieść.

Książka z takich do przeczytania jednym tchem, również z racji objętości...


This user has been deleted!
http://basti2web.de Wyślij Prywatną Wiadomość
Strona 2 z 20 < 1 2 3 4 5 > >>
Skocz do Forum:
Logowanie
Login lub e-mail

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Copyright © 2007-2015 www.zdradzeni.info